Eerste werkdag.

img-20161205-wa0013

Goed inpakken mama, het is koud!

En ja, daar ging ik. Het viel niet mee, het stukje waar ik normaal 8 minuten over loop om van de metro op mijn werk te komen, duurde nu 30 minuten en het overstappen van trein naar metro, lukt me ook niet zo goed, ik moest gewoon een metro laten lopen, maar goed, ik heb het wel gered en was in tranen toen ik me werk weer zag, zo blij.

Het onthaal was zo fijn. Op de terugweg heb ik nog een mens gered, die zag ik al wankelen van een afstand op het perron van de metro en zo gek hij viel bijna op het spoor, maar niemand bekommerde zich over hem. Ik kan nog niet hard lopen, eigenlijk kan ik nog niet veel, maar toen ik bij hem was, heb ik ingeschat dat hij ver heen was en hulp nodig had en heb dadelijk 112 gebeld voor een ambulance. Uiteindelijk kwam een jongeman helpen en die heeft er voor gezorgd dat hij wat beter kwam te liggen, dat lukte me nog niet.

Een dame had ik gevraagd om weer naar beneden te gaan om de ambulance op te wachten en ze naar mij toe te brengen. En zo werd ik steenkoud, maar kon ik wel de man in de gaten houden.

De hulptroepen arriveerden best wel snel en na ze ingepraat te hebben ben ik op de metro gestapt en zat bij de dame die me kwam helpen en we hebben ons samen verbaasd over het gegeven dat niemand een poot uitstak, men even keek en snel daarna wegkeek.

Ik ben nu bekaf, heb netjes gekookt en de afwas bewaar ik voor morgen. Morgen ga ik ook weer bij de anderen lezen.

Oh, ja, gister dacht ik nog: waarom heb ik in godsnaam weer afgesproken dat ik weer kom werken, want het is nog maar twee weken geleden en ik kreeg best wel weer last en niks lukte, maar toen ik deze avond in het donker weer thuiskwam, dacht ik: ik heb gewoon een mens gered, daarom moest het zo zijn. Dus mijn dag was geweldig.

Trudy.

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

Het Sinterklaasgedicht.

IMG_0744

Mijn roetveegsnoetjes hebben gezegd

Een beetje rekening houden met de ander is terecht

Iets geven is een mooi gebaar

Maak eens een ander zijn wensen waar

 

Deze Sint zou de wereld in vrede willen laten leven

Ieder mens een veilig plekje in het schoentje geven

Een vredig bestaan en een stukje brood

Ieder kind een veilige schoot

 

Maar de waarheid is

Lang niet mis

Aan oorlog en ellende

Verdient een smerige bende

 

Ze dragen mooie pakken

Maar het zijn kakkerlakken

Ze leven als een beest

Alleen hun omgeving feest

 

Moedertje Aarde huilt stil in een hoekje

Het is als in een spannend boekje

De witte boord vertrapt zijn knecht

Het bloedveegsnoetje is zo echt

 

Trudy/Zilvertje.

Foto: Sinterklaas Op het Vlietsend in Krommenie jaartal onbekend.

Geplaatst in Uncategorized | 9 reacties

Dankbaar!

20161203_174347

Vandaag voor het eerst weer  wat aan mijn huishouden gedaan. Na een operatie en na lang ziek zijn, is het terugkomen gebaseerd op eerst jezelf kunnen helpen na volledig te zijn verpleegd. Dat jezelf helpen gaat natuurlijk met vallen en opstaan, wat voorheen zo simpel leek, is in het begin na operatie een enorme berg.

Maar elke dag ging het beter. De kinderen hebben thuis goed voor me gezorgd. Er werd gekookt en voor ze naar werk/school gingen kreeg ik ontbijt.

En nu gaat het zo goed, dat ik al weer een beetje aan mijn huishouden heb gedaan. En na het weekend ga ik weer aan het werk.

Kan alleen maar zeggen dat ik enorm dankbaar ben. Ook dank voor alle steun, alle lieve plaatjes, kaartje, berichtjes en gelukswensen, was echt heel lief en gaf kracht.

Liefs,

Trudy.( zodra ik meer energie heb, ga ik weer bloggen )

Foto: Heel veel rommel en stof weggetoverd met de huishoudelijke toverstaf.

Geplaatst in Uncategorized | 16 reacties

Supermaan.

256x256_fit_one_bestfit

960x640_bestfit

20161113_213802

Lieve mensen ik neem voor een tijdje afscheid met de supermaan in mijn tuin boven Krommenie op 13 november 21. 39 uur.

Als ik weer terug ben, dan ben ik jarig geweest en hoop ik dat ik weer goed herstel. Dank voor al die jaren mij lezen.

Hopelijk zien we elkaar weer snel.

Deze week is de operatie.

 

Liefs,

 

Trudy. ( de maan is nu zo mooi, genomen met mijn mobiel, maar als je nu een goed toestel hebt, moet je zeker een foto nemen )

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 21 reacties

Sinterklaas past zich ook aan.

20novsinterklaasmetboek6rq

Sinterklaas en Roetveegpiet

Je ziet ze de hele meimaand niet

Geplaatst in Uncategorized | 19 reacties

Hoogte kaart Nederland, hoe hoog/laag woon jij?

Klik hier voor een grote hoogte kaart.

cropped-img_0649.jpg

https://ahn.arcgisonline.nl/ahnviewer/“>https://ahn.arcgisonline.nl/ahnviewer/

Het grootste gedeelte van Nederland ligt onder NAP (het gemiddelde zeeniveau) . Benieuwd op welke hoogte je nu zit?

Lees ook dit!

Geplaatst in Uncategorized | 17 reacties

Vlucht naar Mars. Deel 3 Op zoek naar de gaten in Wormer.

cropped-20150225_164621.jpg

Het was een prachtige dag en om goed het hele gebied bij Wormer te kunnen bekijken was ik op de fiets gegaan. De schoonheid van het gebied trof me en dat terwijl het zo dicht tegen grote steden aanlag, zoals Amsterdam en Zaandam. Lieflijke huisjes, idyllische bruggetjes en zeer oude panden en achter de huisjes de rooktonnen en hier een daar een bordje met: vers gerookte paling. De rust en de gemoedelijkheid trof me.

Thuis had ik al opgezocht of de Wormer leylijnen had maar ik vond niks en na het zien van het hele gebied, had ik ook niet het idee dat ze hier waren.

Op veel plaatsen stapte ik af en maakte ik foto’s en ondervroeg mensen, maar ik ving bot, eigenlijk ook logisch, mensen die het toen bewust hadden meegemaakt, zouden nu oud zijn en in een bejaardentehuis zitten, mogelijk moest ik daar mensen opzoeken, maar op straat keek men mij vreemd aan, op een man na, die vertelde dat het  gat enkele jaren geleden weer erg in het nieuws was geweest, radio, tv en kranten waren weer naar de plek van het gat gekomen, maar waarom wist hij niet meer.

Bij een bruggetje en een gezellige uitspanning waar ik rustig de Wormer even liet bezinken kreeg ik weer het gevoel dat iemand of iets me bespiedde en ik kreeg het zo koud. Ik rekende af en ben dadelijk naar huis gereden.

IMG-20150716-WA0014

IMG-20150716-WA000420150225_16462120150225_12215020150225_12413420150225_164226

Zilvertje. Wordt vervolgd, de foto’s zijn van Zilvertje.

Deel 1

Deel 2

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Vlucht naar Mars. Deel 2 Een mysterieus gat in Wormer.

download-13download-14gatwormer3

 

Omdat we al tientallen jaren spaak liepen maar wel wisten dat er meer was, zijn we heel rigoureus te werk gegaan, we zijn allemaal oude niet oploste zaken opnieuw gaan onderzoeken en dat bracht ons een stuk verder. De gaten in Wormer.

Omdat ik nog te klein was om het me te herinneren, was ik getroffen door de oude zaak in Wormer Noord Holland, daar was in september 1959 na een oorverdovend gefluit een eigenaardig gat met een diameter van circa 60 centimeter gevonden in het land van boer Teun de Jongert. Ook op het land van boer Grevers was enkele maanden eerder een vergelijkbaar gat ontstaan. De Explosieve Opruimingsdienst heeft het gat onderzocht. Op verschillende plaatsen werden na de vorst metingen tot 25 meter diep verricht, maar er bevond zich met zekerheid tot op die diepte geen stuk metaal in de grond.

Op 27 januari 1960 gaf het ministerie van Defensie de opdracht de onderzoeken te staken. Zeer tot onvrede van de majoor die de leiding had die naar eigen zeggen op een diepte van 27 tot 28 meter op iets hards was gestoten. De majoor had ook een duidelijke mening over de aard van de inslag. Hij zocht de oorzaak in de inslag van een raket, mogelijk van Russische makelij.

Cameraploegen vanuit heel de wereld kwamen filmen en er was vooral veel belangstelling vanuit de  Verenigde Staten. Maar wat er in het gat zat, werd niet gevonden. De belangstelling van de V.S vond de Nederlandse regering een inmenging en men besloot het gat te sluiten.

In de jaren er na, zijn er meer gaten gevonden, maar men probeerden dit zoveel als mogelijk stil te houden en de gaten werden gedicht met puin.

Dit was voor ons onderzoekers een nieuw aanknopingspunt, het leek er op of de Nederlandse regering geworsteld had met dit gat en het liever de mensheid liet vergeten. Wij vonden het verdacht.

In die jaren woonde ik maar twee dorpen van het gat verwijderd en ik besloot op een zonnige dag, gewoon zonder instrumenten en wetenschappers de plek te gaan bezoeken.

Zilvertje. Wordt vervolgd.

Foto’s gevonden op Wipikedia en op de website van: Licht op legende waar ook een geluidsfragment te horen is over het gat en een radio uitzending.

 

Deel 1

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties

Vlucht naar Mars. Deel 1 aarde.

332b8f2f3f61cee7c50bcfe334c554dc

Dat we werden bespied en afgeluisterd hadden we al langer door, maar wie het deed? We hadden geen idee. Waren het de Russen, of de Amerikanen? Of kwam het van buiten onze dampkring? We probeerden zo luchtig mogelijk te leven en de bevolking niet ongerust te maken, maar wij zaten met onze handen in het haar. We zochten contact met andere landen en werelddelen en polsten of ze de zelfde ervaringen hadden, maar voor we ook maar doordrongen tot de juiste personen, waren er weer nieuwe vreemde voorvallen.

Stroom die zomaar uitviel in grote steden, of internetverbindingen die niet meer werkten en de toename van aardbevingen en het stijgen van de zeespiegel. En ineens viel bij ons het muntje. Het zit niet om ons heen, maar het zit in de aarde.

Deze bevinding was angstaanjagend, want als je vijand in de aarde zit, dan ben je bijna weerloos, verdedigen met grenzen en luchtmacht heeft geen zin, dan moet je iets anders bedenken, VLUCHTEN!

De wereldbevolking vond het niet vreemd al die missies naar Mars, maar wij wisten wel beter, het was niet zomaar leuk, of amusant, het was een heilig moeten, de wereldbevolking was in gevaar.

Wetenschappers probeerden op alle denkbare ongunstige omstandigheden groenten te telen want onze hoop was de ruimtevaart. Maar de tijd begon ons in te halen, de aarde begon al meer te schudden en vaak was er veel paniek geweest als een kerncentrale op een breuklijn stond, het mis ging. Een enge film was er niks bij, de toekomst was angstaanjagend.

 

Zilvertje. Wordt vervolgd. Door omstandigheden even rust in Pompelier en Knekel, nu iets heel anders.

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

De wonderlijke wereld van Peter Pompelier deel 9

de_pi_in_vught

Haar eerste date.

Het was zo goed geregeld, tante Wiep had een afspraak met haar date en de moeder van Peter ging met al haar vriendinnen naar een huisje op een eiland. Het zou de eerste grote reis voor Peter worden, hij was nog nooit verder geweest dan zijn geboorteplaats en nu zou hij in de auto van zijn “”tante”” Sjaan .. met zijn moeder en al haar lieve  vriendinnen naar Harlingen gaan en daar op de boot naar het eiland, hoe spannend was dat!

Sjaan zat aan het stuur in haar bijzondere bestelauto en die had ze het gezellig en knus gemaakt, je kon er tv kijken en er zat een koelkast in en tegen de zijkanten stonden heerlijke bankje, waar je op kon slapen, of zitten en in een klein keukentje had ze alles wat een mens maar nodig heeft op reis. Sjaan was het reizen gewend, maar dan ging ze wel altijd over de grens, voor haar was het nu ook nieuw om op vakantie te gaan in Nederland. Haar kind dat ooit  werd geboren op het gehandicaptentoilet in Spanje ( deel 1 ) had ze niet mee, hij had een voetbaltoernooi en de moeder van zijn vriendje had hem een week te logeren genomen. De meiden zouden zich weer jong kunnen voelen en zouden weer eens helemaal los gaan.

Ondertussen had tante Wiep de trein genomen naar een andere provincie, ja, je moest er iets voor over hebben om een leuke kerel te ontmoeten. Haar nieuwe vlam, die zo wonderlijk krom schreef in een voor haar moeilijk te begrijpen taal, had met klem gevraagd of Wiep niet voor de eerste ontmoeting naar hem toe kon komen, hij zat nog een beetje vast aan zaken. ( Wiep dacht dadelijk met haar goede hart, dat hij mogelijk aan een slangetje met zuurstof vast zat, of aan een urineslang, die lieverd had vast een zware operatie ondergaan en moest nog even bijkomen ) De moeder van Peter vond dit niet zo een goed idee, maar Wiep, standvastig en stoer, maar nog wel wat wereldvreemd na het kloosterleven wist haar gerust te stellen. Ze hadden afgesproken op een plaats waar het heel veilig was en waar heel veel mensen waren. Wel vond Wiep het vreemd, dat het een dag was, die ze zelf niet mocht uitkiezen en het tijdstip vond ze ook vreemd.

Nou u raadt het al Wiep stond op die koude dag, voor de deur van de gevangenis in Vught, ja, hij woonde royaal en waar ze elkaar zouden ontmoeten was het super veilig en ze zouden niet alleen zijn. Voor koffie zou gezorgd worden. Wiep die nog nooit had gevloekt, liet een grote GODVERDOMME vallen en is dadelijk weer naar de bus gestapt op weg naar huis.

Wiep beloofde zichzelf op de terugweg, voortaan niet dadelijk meer op het eerste verzoek van zo een dateman in te gaan, maar beter door te vragen, het niet als onbeleefd te zien, maar meer uit veiligheid om iemand beter te leren kennen.

Ondertussen genoten de meiden van de overtocht, de frisse zeewind op hun wangen en de begerige blikken van mannelijke passagiers op de boot. Ze begrepen het al, ze hadden nog een mooi leven voor de boeg.

 

Zilvertje. ( wordt vervolg )

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie