Kerst-en klaagzang 2017

 

 

Midden in de winternacht

Begonnen tranen te lopen

Mening mens dacht: ja, #METOO

Duivels die uit krochten kropen

 

Zelfs een dikke president

Bleek ook zo een smerige vent

Je zou die rotzakken willen slaan

Op hun piemels stampen en staan

Even niet het verdriet opslaan

 

Menig popster ging ook heen

De liedjes kon je dromen

Ach, die tijd van weleer

Dromen die nooit meer uitkomen

 

Gelukkig hebben we Ad Visser nog

En Penny, nou dan dansen we toch

Met een gekleurde veer en een wilde beer

Op de Afsluitdijk nu zo wonderschoon verlicht

Door Daan Roosegaarde

Kijken bijna verplicht

 

Hadden we de pisbak nog

Vrouwen konden niet buiten plassen

En als ze het dan toch deden, kwam het op hun broeken en jassen

Ja, hoe (anders ) dan?

Maar ook in de trein en in de stad

Weet een vrouw is het goed mis

Nergens kan je heen met je pis

En ben je dan ook nog ongesteld

Sorry, de wereld ligt aan een ieders voeten

Maar je kan niet, een handicap hebben of een kleurtje of als vrouwzijn plassen moeten

 

Nu nog even de politiek, Ridder Rutte, ook wel een geachte reizigers man

Maakte er ook weer een puinzooi van

Stal van de armen en gaf het aan de rijken

Zo erg dat beertje Roemer het ook nergens meer naar vond lijken

Hij pakte zijn biezen en maakte plaats voor een nieuwe generatie

Zullen we heil ondervinden van Jan zijn creatie?

 

Nu de vluchtelingen nog steeds opgehokt in kampen huizen

En het Fiproniel ei nog niet is uitgedoofd

Is er geen mens die nog in voedselveiligheid gelooft

 

Maar laten we maar lachen blijven en lief zijn voor elkaar

Dan gaan we vol vertrouwen naar het nieuwe jaar.

 

Zilvertje.

 

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Einde van het jaar!

 

 

 

In het staartje van het jaar

Zat nog zoveel koude drukte

Na het uitslaan

Kleurden de straten wit

En ik dacht aan die man met vreemde kleding aan

En een enorme ego kuif

Den Haag had aan hem een hele kluif

Hij had net als vele mannen een baard laten staan

Maar ook die harige toet is weer gegaan

Want Rutte drie trad aan

 

En ondertussen liep Griekenland nog steeds vol met bootvluchtelingen

En stal Ridder Rutte weer van de armen

Maar trok hij een gezicht vol van erbarmen

En gaf met gulle hand alle rijken wat extra’s in binnen- en buitenland

En langzaam zwol het geluid aan van de kerstklokken en zonder te jokken werd weer ons hart niet verwarmd, zagen we in de mensen uit Syrië en andere onveilige, arme landen niet het verhaal van Maria en Josef en de os en de ezel, maar waren bang dat ze onze stal zouden leeg vreten onder schijten

Maar gelukkig zijn er ook altijd nog goede en lieve mensen zoals u

Open uw armen als een paraplu en geef warmte en liefde waar u kan, dan maken we er een mooi Nieuwjaar van.

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

U had het al gemerkt….

20171028_114756

 

Ik doe het wat rustiger aan.

 

Fijn weekend allemaal!

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 12 reacties

Tijd om te gaan.

IMG_0620

“Kunt u dadelijk komen, uw moeder is vannacht heel ziek geworden!”

Die nacht viel er een ster op haar kussen, ze droomde van vroeger, hoe haar vader haar optilde en een heel rustig een rondje liet draaien om de hele hemel te zien. “Mag ik al die sterren plukken papa?” Papa knikte en vroeg haar wel, er nog wat over te laten voor andere kinderen. Moeder wenkte, dat kon vader niet zien. “Papa, mag ik weer naar beneden? Mama roept ons. “Behoedzaam zette vader zijn kleine meisje weer op haar beentjes.

Moeder had soep gemaakt, haar lievelingssoep en de geur hing in de woonkamer. Ze pakte het kommetje aan en voelde hoe heet het nog was…..”Bij het oortje pakken lieverd, het komt zo uit de pan!”

Ze genoot van de warmte, de gezelligheid en de aanwezigheid van haar ouders. Ze nam een hapje soep en stikte bijna in een balletje, vader nam haar in een greep en het balletje kwam er weer uit, met traantjes in haar ogen bedankte ze haar vader. Haar ouders knuffelden eens flink met haar en op dat moment kwam er veel licht en ging de hemel open.

Ze zwaaide nog met haar oude rimpelige hand naar haar kinderen, die aangedaan naast haar bed zaten. Haar oudste zoon had zijn hand op haar voorhoofd en haar dochter hield liefkozend haar hand in die van haar. “Ga, maar mama, ga maar naar je vader en moeder, wij redden het hier wel, we houden van je, dankjewel voor al je lieve zorgen aan ons.”

En daar ging ze, met een grote glimlach, gerustgesteld door haar lieve ouders. Ze hadden haar opgehaald, ze wisten de weg al.

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

Eenzaamheid aan de gracht.

GedemptegrachtZaandamSel-1

 

Met de gieter in de hand

Keek ze uit het raam

De blaadjes waaiden

Ook al voorbij

 

Al zou er maar eentje aankloppen

Samen met haar de bonen doppen

Als ze stikte op haar rug wilde kloppen

 

Maar de deur ging zelden open

Alleen als ze dacht:

Ik ga de gracht in lopen

 

Maar zelfs dat bleef bij een gevoel

Ze was stokoud

En zat al 40 jaar in haar rolstoel

 

Zilvertje.

 

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

Kieren dichten.

huisje

 

 

De dichter had het kil van binnen

Wikkelde zich in een ruiten deken

Dacht: ik moet aan isoleren beginnen

Had dat goed bekeken

 

Hij nam zijn dak onderhanden

De muren en de vloeren

Weg was het klappertanden

Loopt nu schaarser gekleed in zijn huis

Dan een kudde hoeren

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

Mijn moeders verjaardag.

IMG-20171022-WA0007

Er zijn van die dagen dat je merkt wie je echte vrienden zijn en zeker weet dat liefde bestaat. Op de foto met mijn oudste dochter Annemieke. 22 oktober 2017

 

Mijn moeder is broos

En 91 jaren

Zit in een stoel

Met grote wielen

 

Taartjes en glaasjes

Op een pootje

Kunnen niet verhullen

Dat het feest over is.

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

Vandaag wordt mijn moeder 91

11182259_546066865536438_5360072672053423687_n

Twee jaar geleden kon ik nog met haar naar buiten, maar dat lukt helaas niet meer, wel van mijn moeder, maar niet van mij, mijn gezondheid is erg achteruitgegaan.

960x640_bestfit (4)

Vorig jaar 90 een heerlijke dag.

En nu ga ik zo heen en dan vieren we 91 jaar, waar blijft de tijd.

Kwakelbrug Edam

Hier is ze geboren en ik heb een boekje gemaakt met allemaal mooie plaatjes van haar geboortestad en dat maakt haar heel blij.

Mam ik kom naar je toe met lekkere dingen en twee pakjes en een plant.

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 11 reacties

Fietsje met zijwieltjes.

154227294

De oude grijze mannen

Stonden met een glas in de geaderde knuist

Met de blik gericht op het kruispunt

Vanachter het glas

Van café Het Luifeltje

Te turen naar een vrouw in regenjas

Die als een woeste robot liep

Naar een tegen een stoplicht geparkeerde gekreukelde auto

En de chauffeur keek alsof hij gestikt was in een geitenwollen sok

Op het zebrapad zagen ze een kleuterfietsje ondersteboven en verwrongen

Met een wieltje dat nog akelig hard draaide

Met het kindje er naast met bloed uit de neus en mond.

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Liefs uit Londen van mijn dochter.

cid_854aee15-ac24-11e2-bc2e-00215ad6e776_1-a (2)

Vandaag even geen verhaal, maar een liedje van Annemieke, mijn oudste dochter, ze zingt dit zo mooi, mooier dan wie dan ook. ( trotse moeder )

Luister hier!

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 15 reacties