Gregor Knekel deel  17 De man die werkt met de dood en zichzelf bot vindt.

e94300a63c668c9fb325b3da2249b692

 

Janny had ik leren kennen bij de drogist. Met uitpuilende ogen had ik gezien wat een mens bij leven allemaal nodig heeft om lekker te ruiken, zijn onbedwingbare haargroei in toom te houden, kalknagels in te dammen, wimpers lager te laten lijken en wratten en luis te vernietigen. Het verschil met mijn branche is groot, al doffen wij de lijken ook op en maken we een hoop poespas om het allemaal mooier en plechtiger te laten lijken, dus raakvlakken zag ik ook wel. ( gebakken lucht )

Ze had me geholpen iets uit te zoeken voor mijn tuinman die ik vreselijk miste, maar in het ziekenhuis lag. Ontredderd had ik gestaard naar al die middeltjes en flesjes serum en van verre had ze mijn stille noodsignaal gehoord. Ze hielp me verbluffend goed en stelde een mooi geschenkenpakket samen, maar mijn beurs was wel een stuk lichter.

Maar spijt had ik niet, want ik kreeg er een bon bij. Een avondje wijnproeven bij De lachende bierpul en Janny bood zichzelf spontaan aan en zo geschiedde. De avond begon ongemakkelijk, in mijn kruis had ik een raar gevoel, bij mijn toiletbezoek begreep ik het ongemak, ik had mijn onderbroek verkeerd om aan en kon zo niet bij mijn plasser. Bij de heren, was alleen maar een pisbak en om me nu hier nog meer bloot te geven zag ik niet zitten, het is altijd al zo een maten- en vleeskeuring op de heren en ik besloot naar de damestoiletten te gaan, maar helaas waren die allemaal bezet. Op hoop van zegen dat er niemand binnen zou komen nestelende ik me in een hoekje uit het zicht bij een wasbak en ontdeed me daar van mijn pantalon en onderbroek en  op het moment dat ik weer een been in de goed omgedraaide onderbroek wilde stoppen en dus in een zeer ongemakkelijke houding stond, hoorde ik op een damestoilet doortrekken, god dacht ik, laat de dame in kwestie nog even in haar tas grutten, een luchtje opdoen of de remsporen goed wegpoetsen, want dan heb ik tijd om weer in de broeken te zitten, maar nee, helaas, de deur ging al open en daar stond ik instappend en bijna omvallend en met de onderkant wit en bloot recht tegenover vuurpeloton Janny.

 

Delen 1 t/m 16 leest u hier!

 

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 13 reacties

Gelukkig Nieuwjaar!

img-20161226-wa0009

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 12 reacties

Het verlangen naar de zee (Kruisbergstrand )

img_0668img_0642

Het verlangen naar de zee.

Hoe gelukkig kan een mens zijn? Na alle vervelende voorspellingen had ik weinig hoop op een gezellige kerst. Maar ik had besloten door te zetten en niet om te zien in wrok. Ik zou gewoon dankbaar alles aanvaarden wat nog kwam.

Met nog altijd die lieve Jaxcy in gedachten en het missen van haar lieve blogs en reacties nam ik me voor ook zo dapper te zijn, alleen ik zou niet kiezen voor behandeling. Maar ik ben de dans ontsprongen en had iets waar ze me redelijk goed aan konden helpen.

Dus nu kan ik me weer verheugen op naar de zee te gaan, ik had niet durven hopen dat dit er allemaal nog in zat.

Mijn kerst kan niet meer stuk. En wat ik niet had durven hopen, het is de afgelopen week, elke dag nog beter gegaan. Maandag weer werken en dan eens kijken hoe lang ik dan over de weg van de metro naar school doe, dat is een mooie graadmeter. Eigenlijk was ik te snel met weer gaan werken, maar goed, geeft wel aan hoe het met de motivatie zit ( zit snor ) Elke nacht slaap ik beter en ik kan me steeds beter omdraaien. Nee, aan geluk is hier geen behoefte, mijn emmer loopt over van geluk en ik zou willen springen van dankbaarheid, alleen dat is nu nog niet verstandig.

Maar alles gaat nog niet zo snel als voorheen, zo is mijn belofte overal weer te lezen er niet helemaal van gekomen, maar mijn huis is natuurlijk ook een puinhoop, maar goed, elke dag een stapje harder en meer. Allemaal een hartelijke groet en dank!

Trudy. Mijn foto’s van het mooiste strand dat ik ken, het Kruisbergstrand.

Geplaatst in Uncategorized | 15 reacties

Eerste werkdag.

img-20161205-wa0013

Goed inpakken mama, het is koud!

En ja, daar ging ik. Het viel niet mee, het stukje waar ik normaal 8 minuten over loop om van de metro op mijn werk te komen, duurde nu 30 minuten en het overstappen van trein naar metro, lukt me ook niet zo goed, ik moest gewoon een metro laten lopen, maar goed, ik heb het wel gered en was in tranen toen ik me werk weer zag, zo blij.

Het onthaal was zo fijn. Op de terugweg heb ik nog een mens gered, die zag ik al wankelen van een afstand op het perron van de metro en zo gek hij viel bijna op het spoor, maar niemand bekommerde zich over hem. Ik kan nog niet hard lopen, eigenlijk kan ik nog niet veel, maar toen ik bij hem was, heb ik ingeschat dat hij ver heen was en hulp nodig had en heb dadelijk 112 gebeld voor een ambulance. Uiteindelijk kwam een jongeman helpen en die heeft er voor gezorgd dat hij wat beter kwam te liggen, dat lukte me nog niet.

Een dame had ik gevraagd om weer naar beneden te gaan om de ambulance op te wachten en ze naar mij toe te brengen. En zo werd ik steenkoud, maar kon ik wel de man in de gaten houden.

De hulptroepen arriveerden best wel snel en na ze ingepraat te hebben ben ik op de metro gestapt en zat bij de dame die me kwam helpen en we hebben ons samen verbaasd over het gegeven dat niemand een poot uitstak, men even keek en snel daarna wegkeek.

Ik ben nu bekaf, heb netjes gekookt en de afwas bewaar ik voor morgen. Morgen ga ik ook weer bij de anderen lezen.

Oh, ja, gister dacht ik nog: waarom heb ik in godsnaam weer afgesproken dat ik weer kom werken, want het is nog maar twee weken geleden en ik kreeg best wel weer last en niks lukte, maar toen ik deze avond in het donker weer thuiskwam, dacht ik: ik heb gewoon een mens gered, daarom moest het zo zijn. Dus mijn dag was geweldig.

Trudy.

Geplaatst in Uncategorized | 15 reacties

Het Sinterklaasgedicht.

IMG_0744

Mijn roetveegsnoetjes hebben gezegd

Een beetje rekening houden met de ander is terecht

Iets geven is een mooi gebaar

Maak eens een ander zijn wensen waar

 

Deze Sint zou de wereld in vrede willen laten leven

Ieder mens een veilig plekje in het schoentje geven

Een vredig bestaan en een stukje brood

Ieder kind een veilige schoot

 

Maar de waarheid is

Lang niet mis

Aan oorlog en ellende

Verdient een smerige bende

 

Ze dragen mooie pakken

Maar het zijn kakkerlakken

Ze leven als een beest

Alleen hun omgeving feest

 

Moedertje Aarde huilt stil in een hoekje

Het is als in een spannend boekje

De witte boord vertrapt zijn knecht

Het bloedveegsnoetje is zo echt

 

Trudy/Zilvertje.

Foto: Sinterklaas Op het Vlietsend in Krommenie jaartal onbekend.

Geplaatst in Uncategorized | 9 reacties

Dankbaar!

20161203_174347

Vandaag voor het eerst weer  wat aan mijn huishouden gedaan. Na een operatie en na lang ziek zijn, is het terugkomen gebaseerd op eerst jezelf kunnen helpen na volledig te zijn verpleegd. Dat jezelf helpen gaat natuurlijk met vallen en opstaan, wat voorheen zo simpel leek, is in het begin na operatie een enorme berg.

Maar elke dag ging het beter. De kinderen hebben thuis goed voor me gezorgd. Er werd gekookt en voor ze naar werk/school gingen kreeg ik ontbijt.

En nu gaat het zo goed, dat ik al weer een beetje aan mijn huishouden heb gedaan. En na het weekend ga ik weer aan het werk.

Kan alleen maar zeggen dat ik enorm dankbaar ben. Ook dank voor alle steun, alle lieve plaatjes, kaartje, berichtjes en gelukswensen, was echt heel lief en gaf kracht.

Liefs,

Trudy.( zodra ik meer energie heb, ga ik weer bloggen )

Foto: Heel veel rommel en stof weggetoverd met de huishoudelijke toverstaf.

Geplaatst in Uncategorized | 16 reacties

Supermaan.

256x256_fit_one_bestfit

960x640_bestfit

20161113_213802

Lieve mensen ik neem voor een tijdje afscheid met de supermaan in mijn tuin boven Krommenie op 13 november 21. 39 uur.

Als ik weer terug ben, dan ben ik jarig geweest en hoop ik dat ik weer goed herstel. Dank voor al die jaren mij lezen.

Hopelijk zien we elkaar weer snel.

Deze week is de operatie.

 

Liefs,

 

Trudy. ( de maan is nu zo mooi, genomen met mijn mobiel, maar als je nu een goed toestel hebt, moet je zeker een foto nemen )

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 21 reacties

Sinterklaas past zich ook aan.

20novsinterklaasmetboek6rq

Sinterklaas en Roetveegpiet

Je ziet ze de hele meimaand niet

Geplaatst in Uncategorized | 19 reacties

Hoogte kaart Nederland, hoe hoog/laag woon jij?

Klik hier voor een grote hoogte kaart.

cropped-img_0649.jpg

https://ahn.arcgisonline.nl/ahnviewer/“>https://ahn.arcgisonline.nl/ahnviewer/

Het grootste gedeelte van Nederland ligt onder NAP (het gemiddelde zeeniveau) . Benieuwd op welke hoogte je nu zit?

Lees ook dit!

Geplaatst in Uncategorized | 17 reacties

Vlucht naar Mars. Deel 3 Op zoek naar de gaten in Wormer.

cropped-20150225_164621.jpg

Het was een prachtige dag en om goed het hele gebied bij Wormer te kunnen bekijken was ik op de fiets gegaan. De schoonheid van het gebied trof me en dat terwijl het zo dicht tegen grote steden aanlag, zoals Amsterdam en Zaandam. Lieflijke huisjes, idyllische bruggetjes en zeer oude panden en achter de huisjes de rooktonnen en hier een daar een bordje met: vers gerookte paling. De rust en de gemoedelijkheid trof me.

Thuis had ik al opgezocht of de Wormer leylijnen had maar ik vond niks en na het zien van het hele gebied, had ik ook niet het idee dat ze hier waren.

Op veel plaatsen stapte ik af en maakte ik foto’s en ondervroeg mensen, maar ik ving bot, eigenlijk ook logisch, mensen die het toen bewust hadden meegemaakt, zouden nu oud zijn en in een bejaardentehuis zitten, mogelijk moest ik daar mensen opzoeken, maar op straat keek men mij vreemd aan, op een man na, die vertelde dat het  gat enkele jaren geleden weer erg in het nieuws was geweest, radio, tv en kranten waren weer naar de plek van het gat gekomen, maar waarom wist hij niet meer.

Bij een bruggetje en een gezellige uitspanning waar ik rustig de Wormer even liet bezinken kreeg ik weer het gevoel dat iemand of iets me bespiedde en ik kreeg het zo koud. Ik rekende af en ben dadelijk naar huis gereden.

IMG-20150716-WA0014

IMG-20150716-WA000420150225_16462120150225_12215020150225_12413420150225_164226

Zilvertje. Wordt vervolgd, de foto’s zijn van Zilvertje.

Deel 1

Deel 2

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties