Uitkijk aan zee deel 4

IMG-20160827-WA0011

Uitkijk aan zee deel 4

Bij de plaatselijke huishoudwinkel waren de broodbakmachines niet aan te slepen en op straat liep verdacht veel politie. Het dorp was druk met de komende vakantieperiode. Er werden na de winter altijd meer vuilnisbakken geplaatst en alle seizoenwinkels werden opgepoetst, geschilderd en voorzien van nieuwe hebbedingetjes. Terrasjes werden weer uitgezet en de reddingbrigade was bezig nieuwe leden te werven.

De winkel van Karel Koekjes zag er verlaten uit, de zonwering bleef naar beneden en de winkel begon raar te ruiken.

Op het pleintje zat een toerist een krantje te lezen en alles leek bijna vredig, maar hij las het krantje ondersteboven, het was alleen jammer dat niemand het doorhad.

Het was een klein jongetje dat alarm sloeg en net zo lang bleef gillen tot er actie werd ondernomen. Het jongetje was Pierre Kierewiet, een apart kind van elf jaar die altijd erg tegendraads was en vol zat met voelen en weten. Hij was die dag voor hij naar school ging toch even bij de bakker langsgegaan en bij het zien van de gesloten deur was hij verdrietig op het bankje voor de winkel gaan zitten. Hij miste de aai over zijn bol van de bakker en een stukje baksel dat hij altijd kreeg voor hij naar school ging. Hij zat heel stil en zijn wijsvingers hield hij als antennes boven zijn hoofd, dit hield hij heel lang vol en opeens begon hij vreselijk te gillen. De toerist met de krant ondersteboven vertrok met de staart tussen de benen en de in de straat aanwezige politie kwam geschrokken naar de bakkerswinkel.

Pierre was wit, witter dan het meel van de bakker, hij trilde over heel zijn kleine lichaampje en met schokkende zinnen vertelde hij de politie dat de bakker in de kelder lag. Pierre werd ondervraagd, was hij dan naar binnengeweest? Pierre gilde van niet, dat er haast bij was, dat ze moesten opschieten.

De winkeldeur werd weer geforceerd en vier man sterk holden naar binnen en zochten een kelder, had de bakker dan een kelder? Maar in de gevonden kelder was niets te zien. Pierre bleef gillen en een agent uit het naburige stadje haalde Pierre in de kelder en zei geruststellend dat Pierre maar moest aanwijzen waar de bakker was. Hij deed weer zijn wijsvingers in de lucht, lang en was stil, de agenten haalden amper adem en hadden last van een vreemde geur. Pierre zijn ogen rolden en bleven plots hangen op de plaats waar een luik zat, een luik in de vloer half verstopt onder zakken meel.

Zilvertje. Foto Egmond aan zee 2016

Deel 1

Deel 2

Deel 3

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Deel 3 Uitkijk aan zee.

 

 

Deel 3 Uitkijk aan zee.

In het dorp waren veel broodtrommels leeg en de jeugd ging naar Piet Patat om de honger te stillen. Tijdens de examens was er op hun school geen kantine open, te kort klantjes, maar een hele dag zonder brood maakten de leerlingen nog hongeriger. Piet kon het niet bijbenen en belde Luna om te komen helpen, ze was een handige meid, met veel inzicht, maar helaas ze nam niet op. Piet wist niet wie hij nu in de drukte nog kon bellen, de meeste mensen schoten in de stress van veel klanten, ze zagen niet meer wie eerst aan de beurt was en dat gaf dan weer een hoop gedoe, klanten gaan al op de vuist voor een paar minuten langer wachten, vooral dagjesmensen met een slokkie op.

In de lange rij van hongerige mensen stond ook Kees van de Visafslag een bonk, een verweerde schreeuwer, maar werken kon hij. Piet riep hem naar voren en bood hem arbeid aan voor de drukke uurtjes. Kees keek op zijn horloge, “vijf over vijf Piet, betaal me per uur!”

De rij werd nu snel kleiner en op het plein zaten binnen het uur allemaal gevulde magen, die bijna allemaal tegelijk een berichtje kregen op de mobiel waar ze bleven, het eten stond op tafel.

Ondertussen zat men op het politiebureau met de handen in het haar, de taart van de korpschef zou vandaag gebakken worden, want morgen was het feest, die ouwe ging met pensioen, maar wie moest die taart nou bakken, het was verdomme al betaald, ze hadden allemaal van hun karige loontje geschoven.

En zo werd het avond en nacht en er was geen spoor van de bakker.

Zilvertje.

Deel 1

Deel 2

Foto: Egmond aan Zee zomer 2016

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | 9 reacties

Uitkijk aan zee deel 2

IMG_0634

Uitkijk aan zee deel 2

De winkel van de bakker werd opengebroken, de dorpelingen waren bezorgd, die hitte kon hem fataal geworden zijn, altijd dat bakken in de nacht. De twee agenten die het dorp rijk was, werden bijgestaan door agenten uit een naburig stadje. Ze liepen met de staart tussen de benen naar binnen en de buurtjes volgden, maar werden netjes terug gebracht tot achter de lijn die gespannen was.

Karel was niet in zijn bakkerij, niet in de winkel en boven in zijn  bed vonden ze een enorme plakboel van verslonden moorkoppen op een wit laken, maar er was van Karel geen spoor.

De plaatselijke Kustkrant, ja, vaak aangemerkt als kutkrant was aanwezig met een verslaggever en een stageloper die filmde voor het liveblog van de krant, maar nieuws kwam er niet die dag, ook geen brood, laat staan gebak.

Het ging natuurlijk als een lopend vuurtje en op het pleintje en bij het fonteintje, in de supermarkt en later op de dag ook in de kroeg, was bakker Karel het gesprek van de dag.

De koffie- en strandtentjes lieten broodjes en taartjes halen uit een naburig dorp en zo sukkelde de dag langzaam richting avond. De gezinnen zaten aan de tafels en wisselden nieuwtjes en liefde uit en omdat het examentijd was waren veel jonge mensen veel thuis, of stevig aan het leren, of waren bezig  moed  te verzamelen om toch maar in de boeken te duiken, want men kent de jeugd, vaak wordt het leren uitgesteld tot de laatste dag en zelfs dan denken vele ach, het komt wel goed. Maar dat gold niet voor Luna, haar hele schoolcarrière nam ze bloedserieus, ze had een doel, ze wilde arts worden. In de klas was ze van uur tot uur super geconcentreerd, maakte altijd haar huiswerk en las alles wat los en vast zat en meer.

Luna was die dag een paar uurtjes op school geweest, Nederlands examen, veel leerlingen hadden gemopperd, maar Luna wist zeker, dit ga ik halen. Ze kwam na school uitgehongerd thuis, maar vond geen brood in de trommel en dat was vreemd.

Zilvertje. Wordt vervolgd

Foto: Kruisbergstand het strand waar geen stank is van auto’s en dergelijke.

Deel 1

Geplaatst in Uncategorized | 4 reacties

Uitkijk aan zee. Deel 1

IMG_0664

Uitkijk aan zee deel 1

Het was warm, maar daar genoot het hele dorp van, de zeewind was er bijna altijd en zorgde voor een fris gevoel. De winkels bleven die dagen leeg, de klanten zaten met een stoeltje op de vloedlijn. Er waren wel wat toeristen, maar niet het soort dat het dorp zo nodig had, dit waren de buiten de vakantie om mensen, met een krap budget, ze sliepen in de tot huisjes omgebouwde schuurtjes en garages bij de bewoners in de tuin.

In de plaatselijke kroeg Het Ankertje zaten de oude zeebonken, met een klein glaasje te mijmeren over verre reizen en mooie vrouwen en hoe ouder ze werden, hoe verder waren hun reizen gegaan en de vrouwen werden onwerkelijk mooi. Op de stoep stond een man met een lederen schort vaten uit een auto te tillen, de vaten waren heerlijk koel, hij zou er liever in willen springen.

De bakker ( Karel Koekjes ) kookte die dag niet, hij was blijven zitten met vijftig moorkoppen en hij nam de helft mee naar zijn slaapkamer en in zijn onderbroek onder een wit laken met de tv aan, at hij en at hij, zijn handen werden bruin, zijn hoofd was bezweet en werd ook bruin en zijn laken leek besmeerd met  natte winden, maar hij genoot. Met nog een hap in zijn mond viel hij in slaap en zette de wekker op twee uur.

De volgende ochtend stonden veel mensen te wachten voor de nog gesloten bakkerswinkel van Karel Koekjes en de ondernemers die broodjes en gebak geleverd kregen van hem, belden en belden, maar van de bakker geen teken van leven…….

De kroeg werd schoongemaakt en de deuren stonden wijd open, het stonk naar oude verweerde mannen, naar verschraald bier en ongewassen onderbroeken een geur die vroeger werd afgedekt door de rook van sigaren en sigaretten.

Zilvertje. ( wordt vervolgd )

Geplaatst in Uncategorized | 17 reacties

Vloed.

IMG_0635

 

Gesloten als een schelp

Om geen zand in de ogen gestrooid te krijgen

Maar ook niet om zijn gevoelsleven te lekken

Zat hij verstrikt in het net

Van een visser in ruste?

 

Hunkerend naar de wind op zijn wangen

Naar voor anker gaan

En dan weer de wind in de zeilen

Naar zeevonk en wier

Naar zeeraket

En een bed in het vooronder

Hij wilde varen

Maar het zeemansgraf lonkte

De zuster op de gang

Zou hem zijn morfine komen brengen.

 

Zilvertje. Foto: Kruisbergstrand.

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Dodenherdenking.

IMG_0623

4 mei

Geen mens is vrij

Het juk van je baas of je eigen familie

Je handicap aan je lijf of in je kop

 

Maar druk te voelen van een haatdrager

Een kapotschieter, een martelaar, machtswellusteling

Het dan ook nog aan je eigen lijf ondervinden

Dat is een vreselijk lot

Hebzucht en macht maakt de wereld kapot

 

Zilvertje. Foto heb ik genomen op het Kruisbergstrand.

Zelf herdenk ik alle mensen die lijden en hebben geleden omdat een ander meer nam dan mocht, want daar begint elke oorlog, elk verdriet, elke pijn. Mijn opa en oma die zwaar hebben geleden, die zouden dit met mij eens zijn, hun hart was ruim en warm, daar paste de hele wereld in, hun liefde was eindeloos, ze waren vrienden van de vrede en vrede begint bij liefde en begrip en helpen.

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Dodenherdenking, 4 mei Krommenie.

krommenie2 (1)

Ik herdenk het verdriet van mijn opa en oma

Vader en moeder maar ook het verdriet

Dat ontstond in ons door hun trauma

Ik herdenk de mensen die leden onder de slavernij

En overheersing in de koloniale tijd

Ik herdenk alle mensen die leden

Omdat ze hun eigen land en vrijheid terug wilden

Ik herdenk alle mensen die met een bootje

Naar ons toekwamen

Ik herdenk niet alleen dichtbij

Maar juist ook wat verder van me af

En wel met deze reden

Door dit allemaal te beseffen

Ontluikt de vrede

Zilvertje.

Foto: Krommenie, de herdenking van internet gehaald.

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

1 mei

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De vrouw is nog vogelvrij

Eenmaal bevrucht een dubbele last

Nog vaak in de kruis betast

Is het niet door een president

Dan wel door een man

Die nog steeds meer verdienen kan

En dat voor de zelfde uren en het zelfde werk

Sla denkbeeldig die overheerser zijn hersens in

Met een oude zerk.

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties

Koningsdag 2017

20170427_114522

De Koning kwam met zijn familie op Koningsdag naar Tilburg, niet de charmantste stad om te zien en ook niet de mooiste dag van al die koningsdagen, het was saai, de muziek was vals en de beelden waren niet echt mooi. Maar wat wel erg leuk was, waren de prinsesjes en de familie van de Koning en de Koning zelf.

Na het interview wat ik gister zag op de tv met hem, heb ik menigmaal met een brok in mijn keel naar hem gekeken, hij maakte wat mee en waar ik voorheen dacht wat kijkt hij boos, denk ik nu emotie te zien, net als gisteravond. Hij vertelde over zijn overleden broer Friso en wat dat losmaakte, ik hield het toen niet droog, echt niet en af en toe vandaag ook niet als ik naar hem keek.

Gelukkig is het weer achter de rug, je bent toch bang dat er een aanslag wordt gepleegd. De beveiliging was enorm had ik al gelezen. De Koning bewoog zich zo vrij, alsof er niks geen dreiging was, zo moedig van hem.

Na het openhartige interview van gister is mijn hart een beetje meer oranje geworden.

Wat heeft de Koning en zijn familie veel handen geschud, dat is wel heel bijzonder. Gister tijdens het praten over zijn broer had ik zo met hem te doen, ik had hem graag even tegen mijn hart gedrukt.

Zilvertje.

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Na onze oorlog.

9200000029905109

Na onze oorlog deel 5 Koninginnedag

Het schamele huisraad werd af en toe in elkaar geslagen en als een of andere overbuurvrouw vroeg wat het lawaai toch was geweest de dag er voor, dan zat er altijd wel een smoes op zijn moeders lippen geplakt. Het was thuis genieten van de mooie momenten en vluchten als het “”oorlog”” werd. Toegegeven, er was mee oorlog. Op feestdagen, dan was het tot het middaguur gezellig en fijn, zoals op Koninginnedag, eerst keek de hele familie op een klein zwart wit tv’tje het defilé op Soestdijk, alle kinderen hadden dan wat lekkers in de hand, iets door moeder zelf gebakken en vader was nog zo mak als een lam, hij zat naast moeder en prees haar bijna de kamer uit.

Na de tv uitzending ging het hele gezin op de fiets, de zelf versierde fiets, oranje en veel rood wit blauw en zo gingen ze naar het midden van het dorp, want daar zou de fanfare een optreden verzorgen. Tot dat moment was het een groot feest. Maar de oudste kinderen wisten al, dat het na de muziek onveilig zou worden, dan zou moeder proberen vader te weerhouden naar de kroeg te gaan en dat was nog nooit gelukt en dan liep ze verdrietig omringt door haar kinderen terug naar het huisje, waar in de avond alles in elkaar geslagen zou worden, want op een feestdag, kreeg vader ook al was zijn geld op, veel aangeboden en hij had een kwaaie dronk over zich.

Elke Koninginnedag, was moeder voor het avondeten haar mooie spulletjes aan het inpakken in grote stukken krant en dan deed ze alles in een kistje en bracht het naar de schuur.

Zilvertje.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties