Nieuw weblog.

cropped-img_0579.jpg

Dit weblog was bijna vol en ik dacht: ik stop met bloggen en als ik dan toch weer wat schrijf, dan wil ik me eerst verdiepen in hoe het eigenlijk hoort. Maar de schrijfhonger is niet te stillen, ik moet bekennen ik kan niet zonder en vandaar mijn nieuwe weblog. Zie ik je daar ook, want het is nu nog akelig stil………

Liefs,

Trudy/Zilvertje.

https://verhalenengedichtenvantrudydenherder.com/

Nieuw weblog.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

13 reacties op Nieuw weblog.

  1. Rob Alberts zegt:

    Wanneer is een weblog vol?

    Vragende groet,

    • Trudy zegt:

      Ik zie dat aan mijn ruimte, die ik heb, wordt aangegeven in……. vergeten hoe dat heet, weet niet waar ik het kan vinden, maar als ik het niet zoek zie ik het altijd staan.

  2. Matroos Beek zegt:

    Hallo Trudy, ik probeerde op volgen te drukken, maar het is me niet duidelijk of het gelukt is…

    • Matroos Beek zegt:

      Ik kreeg dit te zien :

      Heel het dorp staat vol met bruiden

      En geen bruidegom te zien

      Het is niet te verklaren

      Dat men zulke mooie meisjes

      zo laat staan

      Heel het dorp staat vol met bruiden

      Sommige werpen al hun sluier af

      Het schijnt dat ze te diep geworteld zijn

      Ze staan opgetut mooi te zijn in eigen graf.

      Trudy Den Herder,

      Foto: Al eerder geleend van Google voor: De man met de Klikkerdieklakschoenen
      Trudy Geen categorie 6 reacties 14 april 2018 0 Minutes
      Grasliedje….
      IMG_0443

      Zal ik je weer vertellen

      Over hoe fijn het is te zitten

      In het pas gemaaide gras

      Nee, natuurlijk alles bleef plakken

      Maar hoe fijn die geur toen was

      De broodjes in het mandje

      Van ons het hele landje

      De tijd die stil stond

      En de wereld zo pareltje rond

      Zal ik je weer vertellen

      Over hoe fijn het zitten is

      In het pas gemaaide gras

      Was jij maar blijven plakken

      Ik mis je elke dag.

      Trudy Den Herder.

      Foto: Trudy Den Herder Castricum, nabij Dijk en Duin.

      Trudy Geen categorie 4 reacties 13 april 2018 0 Minutes
      Brief aan vader.
      IMG_0438

      Puntje van zijn tong uit zijn mond. Met zijn nieuwe vulpen schreef hij in liefdevolle blauwe letters een brief aan zijn vader. Over de kippen die een indringer hadden weten te pikken, de kat van de buren had met zijn pootjes het gaas weten open te scheuren, maar was gevlucht na een paar ferme pikken rond zijn ogen.

      Over de bok in de gymzaal, hij kon er nu eindelijk overheen springen, hij had thuis weken getraind door over de vullisbak te springen. Over oma die weer in het ziekenhuis lag en er zo leeggelopen uitzag, zou dat nog goed komen? Over mama die in de avond zo moe thuis kwam, maar samen deden ze dan de maaltijd klaarmaken, nou pap, ik begin er al goed in te worden, ik maak nooit meer de fout om soep af te gieten, mama had zo gelachen, maar ja, dat was beter dan boos worden.

      Er vielen traantjes op het vel papier en de inkt meanderde……. Vader, je weet toch dat we maar heel weinig mogen komen hè? We willen wel elke dag! Maar al die regels, ooit zal dat wel eens veranderen, maar daar hebben wij niks aan.

      Hij stopte nog een dikke kus en knuffel in de zinnen en probeerde moedig te omzeilen dat hij zijn vader zo miste al stond het overal vet gedrukt en hij hoopte dat de bewaker vader snel de brief zou geven……

      Trudy Den Herder. ( Eindelijk komt er meer aandacht voor achterblijvers )

      Foto: Trudy Den Herder. https://zilvertje.wordpress.com/
      Trudy Geen categorie 2 reacties 12 april 2018 1 Minute
      Gifgas…..
      IMG_0512

      Soms ken ik de waarheid niet

      De waarheid lijkt

      Door wiens ogen je ziet

      Die ogen maken zich niet altijd bekend

      Iets wat bij het nieuws kijken

      Nog steeds niet went.

      Trudy Den Herder. https://zilvertje.wordpress.com/

      Foto: Trudy Den Herder Kruisbergstrand.
      Trudy Geen categorie 2 reacties 12 april 2018 0 Minutes
      Worstel Mientje…….
      IMG_1182

      In het knusse huiskamertje zaten allemaal kreukelige dames, kopje koffie met slagroom op de schoot of deftig in de hand, Verkadekoekjes werden gesopt en kunstgebitten maakten rondjes in monden, tongen lapten kruimeltjes weg op onmogelijke plaatsen. Dat sommige dames hierbij geweldig lachwekkende gezichten trokken, gaf de bijeenkomt een bijzondere stempel.

      Mijn tante Mientje had de slagroom zelf stijf geslagen, ze had voor de tengere vrouw die ze was dan ook bijzonder zware bovenarmen, maar die armen waren niet zo geworden van de slagroom slaan, nee, mijn tante deed aan worstelen.

      Ooit als kind uit de oorlog, was ze zo mager als een vlaggenstok, zonder vlag en vond dokter het tijd dat ze naar de vakantiekolonie ging, lekker aan zee, goed eten, gezonde lucht, maar de kleine Mientje wilde dat niet en haar ouders hadden compassie, dit graatje zou het niet redden daar aan zee.

      Haar vader had een beter plan. Elke zaterdag zette vader Mientje op het achterzitje van zijn fiets en reed met haar naar zee, twee uur heen en twee uur terug. Ze kreeg daar vette vis en fruit, een aanslag op zijn karige loon, maar Mientje moest aansterken. Ze werd beresterk, maar bleef een scharminkel. Vader was bang dat Mientje het niet zou redden in de maatschappij als ze niet wat steviger werd en vroeg zijn beste vriend om raad. En zo belandde Mientje op de worstelschool van De Kale. Ze werd heel goed in die sport en ging zelfs naar Amerika, soms weet je niet waar een mens zijn talenten liggen en veel talenten blijven voor altijd verborgen, maar niet bij Mientje.

      Gina was met haar dot in de slinger blijven hangen en de dames liepen als miertjes om haar heen om de dot te bevrijden, een vlaggetje hing als een rode lok over haar rimpelige lieve gezicht. Ze hadden allemaal de slappe lach, of de hiklach en Mientje voelde het helemaal in haar buik.

      In de avond stonden ze allemaal te dringen in het kleine keukentje, krukken, duwwagentjes in de gang, ze gilden, ze trilden, ze lachten, wasten af en zongen, ja, bij Worstel Mientje was het altijd goed verjaardag vieren.

      Trudy Den Herder.

      Foto: Trudy Den Herder.
      Trudy Geen categorie 2 reacties 11 april 2018 1 Minute
      Liefde is…..
      IMG-20180327-WA0000

      De ander begint al waar jij nog niet bent geëindigd.

      Trudy Den Herder.

      Foto: Annemieke, mijn eerste dochter, we waren in maart een midweek in Egmond aan zee.
      Trudy Geen categorie 4 reacties 10 april 2018 0 Minutes
      Er was eens…
      20150225_164427

      Het huisje kon zingen en rook naar lavendel en hout

      De koffiepot riep je als je langs fietste

      Hier woonden zilver en goud

      Ruitjes zagen

      Honger, watersnood,

      Oorlog en verdriet

      Iedereen viel om

      Alleen het huisje niet

      Trudy Den Herder.

      Foto: Trudy Den Herder, huisje in Wormer waar ik graag kwam.

      Trudy Geen categorie 2 reacties 10 april 2018 0 Minutes
      Magnolia haar boom.
      download (12)

      Vanmorgen vroeg

      Fietste ik door een tranenrivier

      De Magnolia tegenover Stumpel

      Stond op het punt

      Haar knoppen

      Open te gooien

      En ik besefte zo diep van binnen

      Dat ik het zonder mijn mama moest rooien

      Trudy.
      Trudy Geen categorie Plaats een reactie 9 april 2018 0 Minutes
      Nieuwe opname.
      boot en meeuw.

      Ze had haar vingers in haar oren gestopt, maar helpen deed het niet. De Vries zat met de punt van zijn mes het laatste stukje gesmolten kaas van zijn bord te schrapen. Bij Van Engelen viel een korst van zijn kale hoofd, geel en groen, in zijn lasagne, het kleurde goed op zijn bord en belandde later op zijn lepel en slok, slok, het was op weg naar zijn maag.

      Zou het hier ooit wennen? Zouden de mensen haar net zo vies vinden, als zij de mensen vond? De toetjes, waren bekertjes ijs, dat was dan wel een lichtpuntje, het eerste lichtpuntje van deze dag. Maar voor haar was er geen toetje, ze was nog te nieuw, was nog niet in het systeem opgenomen, de dikke verzorgster had haar eigen toetje al in de aanslag……..lepel al bijna in haar grote mond, na haar toetjetekortboodschap.

      Van Engelen met de korst zag het allemaal gebeuren en schoof met zijn nog werkende arm het toetje naar haar toe.

      Ze keek hem vragend aan. Met een haast onverstaanbaar: “toe maar meisje.” Keek hij zo lief naar haar. “Het dekseltje zit er nog op!”

      Meisje, ze was al zesentachtig. Haar hart werd warm. Ze greep dankbaar naar het toetje en zag weer hoop gloren.

      Trudy Den Herder.
      Trudy Geen categorie 2 reacties 9 april 2018 1 Minute
      Wandelen.
      hier met je wandelen

      Hier met je gaan wandelen….

      Zie boven

      Schreef ze onder aan haar brief

      Nog even wachten op mijn benen

      En dan gaan we

      Was mijn antwoord terug

      We DOEN het, ze is zo lief!

      Trudy Den Herder.

      Foto: Trudy Den Herder.
      Trudy Geen categorie 2 reacties 6 april 2018 0 Minutes
      Oudere berichten

      Mogelijk gemaakt door Google TranslateTranslate
      Geen categorie
      Volg blog via e-mail

      Omdat er veel abonnementen voor dit e-mailadres in behandeling zijn, hebben we het abonnement geblokkeerd. Activeer of verwijder de abonnementen die in behandeling zijn voordat je je probeert te abonneren.

      • Trudy zegt:

        Ohhhhhhhhhhhhhh, dat kan vast niet goed zijn.

      • Trudy zegt:

        Oh, ik lees het nu op de onderste regel, ze hebben het geblokkeerd en ik moet het deblokkeren, alles ze zeggen niet waar dan kan, sorry.

      • Matroos Beek zegt:

        Ik wou dus alleen die commentaar plakken in mijn reactie maar toen verscheen daar je ganse pagina. Sorry, was niet de bedoeling…

      • Trudy zegt:

        Hahahahahah! Ik weet niet hoe ik het veranderen moet, mogelijk mag iemand niet op twee weblogs van mij geabonneerd zijn Slaap lekker liefs uit Holland!

  3. Trudy zegt:

    Ik zal eens kijken, het staat recht op mijn nieuwe weblog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s