Mevrouw Tjalsma deel 5 Thee drinken bij de pagode.

chinese-pagode-11848862

Deel 5

In de jaren dat mevrouw Tjalsma nog een jong meisje was, had ze niet veel reden om van haar jeugd te genieten. Eerst wist ze niet beter, het was zo als het was en elk meisje kreeg op haar kop bij thuiskomst bij gaten in de kous, geld was er niet en zou er ook nooit komen, dat maakte moeder fel en verbeten. Haar vader was een man met losse handen en kende zijn eigen kracht niet, mogelijk had hij nooit op zijn donder gehad en kende hij niet de pijn van klappen met de vlakke hand of een schop in de edele delen, haar broertjes waren ook rotzakken, het zat vast in hun bloed, treiteren en anderen pijn doen, geestelijk en lichamelijk, dus kleine Tjally sloot zich af en ging alleen open voor mooie dingen.

Dicht bij het ondergelopen land, stond een paardje, een witte vlek op het hoofd, ranke slanke benen en elke dag als ze naar school liep, zag ze in de verte al het paardje staan, dan zwaaide ze met droeve hand, het verdriet van de avond en ochtend hing nog in haar ziel, als ze vroeg vertrokken was, dan had ze nog tijd even het paardje te aaien, de warmte te voelen van die zachte paardenhuid, diep in de ogen te kijken van die mooie trouwe paardenogen, het gaf haar kracht een warm gevoel en altijd iets fijns om aan te denken.

Elke avond, als ze in de bedstede lag, met haar pon goed over haar knieën voor de kou, dan dacht ze aan haar paardje, dan zadelde ze het paardje op en ging op reis, veel wist ze nog niet van de wereld, maar op school had ze plaatjes gezien van de Chinese muur en van een mooie pagode, daar ging ze naar toe, onderweg kreeg ze eten van de bevolking en dronk thee met een man in een kimono die zich PING Pongh noemde en zorg had voor reizigers van ver.

Zilvertje.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

 

 

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

13 reacties op Mevrouw Tjalsma deel 5 Thee drinken bij de pagode.

  1. logbankje zegt:

    De kleine Tjally heeft niet veel leuke dingen om op terug te kijken.
    Dieren geven zeker troost, soms meer dan mensen.
    Dromen laten je reizen door de tijd, je komt op plaatsen waar je alleen maar van kunt dromen. Hans

  2. Matroos Beek zegt:

    Het zijn die kleine grootse fantasieën die mensen die vastzitten in een soort van diep lijden in stilte overeind houden. Wat heb je dat hier weer prachtig beschreven Zilvertje!

  3. burroholanda zegt:

    Weer een heel leuk verhaal Zilver! En nog bedankt voor jouw vriendelijke reacties. 🙂

  4. Pingback: Mevrouw Tjalsma deel 6 een sneeuwstorm met een paardje. | Het straatje van Zilvertje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s