Liefde.

IMG_0642

 

Liefde…

 

In het kuiltje van mijn hand

Mag je varen op mijn zee

Maar kom veilig weer aan land

En neem je liefde mee

 

Wind blaas bolle zeilen

Zon, warm zijn witte velletje

Zand, ga hem niet stralen

Pet, bescherm zijn oorlelletje

 

Sterren, wijs hem de weg

Water, les zijn dorst

Maan, behoed hem voor pech

Zout, week zijn korst

 

In het kuiltje van mijn hand

Zal ik je altijd bewaren

Voel ik je aan de tand

Maar zal je altijd sparen

 

Zilvertje. ( voor mijn kinderen )

Foto: nam ik in 2013 op mijn geliefde Kruisbergstrand.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

11 reacties op Liefde.

  1. Matroos Beek zegt:

    Prachtig in woord en beeld Zivertje. Dit is pas échte liefde. ❤️

    • Zilvertje zegt:

      Dankjewel! Ik was van de week veel aan het strijken en bij huishoudelijk werk zing ik altijd momentliedjes en meestal verdwijnen die in het niets, of er blijft een regel in mijn hoofd. Deze schreef ik na het strijken op, al was hij bij binnenkomst in de hersenpan scherper, maar ik weet niet meer secuur hoe.

      Liefde voor kinderen is zo bijzonder, als je ze mag opvoeden, zie je ze van foto in je buik, naar volwassenheid, dan denk ik wel eens, dat die grote handen nou eerst in mijn buik zaten, die voeten die oren, die mond, eerst dobberden ze in mijn buik, een woelige zee en op hun geboortedag, dan deel je het wonder met de hele wereld, maar alle zorgen die je dan hebt, drinkt mijn kindje genoeg? Doet de juf op school wel lief, verbrandt hij niet tijdens dat dagje aan zee, is zijn partner wel lief genoeg, zal niemand haar misbruiken. Je houd zielsveel van ze en staat versteld van hun talenten, de een trapt meer op het hart dan de ander, je moet bijsturen, goed proberen voor te leven, maar onder het einde van de streep, vergeef je alles, want de opbrengt van de liefde was groter. En dan hoop je maar dat de kinderen dat zo ook zo ervaren, dat ze je alle fouten vergeven, alleen die regeltjes weet ik niet meer.

      • Matroos Beek zegt:

        Ik heb ook altijd veel verhalen in mijn hoofd als ik in de auto zit achter het stuur. Het is zo jammer dat ik ze zo vaak ben vergeten wanneer ik uit de auto stap.

        Ik heb 1 dochter en ik had ook altijd veel zorgen in haar. Ze werd te vroeg geboren met veel perikelen. Vandaar dat ik maar 1 kind kreeg, terwijl mijn droom een groot gezin was. Later kreeg ik er twee volwassen bonuskinderen bij, die waren makkelijk op te voeden 😉 Geen kind aan gehad. Letterlijk.

      • Zilvertje zegt:

        Ach wat zal je een zorgen gehad hebben, niks maakt een vrouw zo kwetsbaar als het ziek zijn van haar kind. Wat fijn da je toch nog een familie kreeg, ik heb daar ook als kind altijd naar verlangd, een groot gezin, alleen mijn man, wilde er niet meer dan twee en zonder dat ik het wist zorgde hij ook dat dit zo geschiedde en ik was toen nog maar 22 jaar, vond het zo heftig, gelukkig kreeg ik na mijn scheiding nog twee kinderen, ik was bij de jongste 40 jaar, dus het was op het nippertje. Ja, die verhalen die door een moeders hoofd gaan zijn zo bijzonder, ik denk dat we zo ordenen en verwerken en ons voorbereiden op te zetten stappen en soms ook niks doen.

        Fijne dag nog, hier schijnt de zon al twee dagen. xxxxxxxxxxxxxxxx

      • Matroos Beek zegt:

        Dan heb je toch best een groot gezin! Ik kom uit een groot gezin. De zevende van negen. Mijn moeder kreeg haar drie laatste kinderen ook nog op 38, 40, 41.
        Ook hier een heerlijk zonnig weekend gehad!

      • Zilvertje zegt:

        Geweldig,je hebt dus veel familie, heerlijk. Wat goed van jouw moeder, wat een sterke vrouw. Mijn moeder zou eigenlijk maar 1 kind krijgen had een arts haar verteld, ik kwam na vijf jaar dat was een wonder zei iedereen en op haar 42ste, ruim tien jaar na mij, kwam er nog een jongen, nou mijn moeder was zo trots als een pauw en ze zag er nog uit als een jonge meid en zo gedroeg ze zich ook, gek dat mijn moeder er nu niet meer is, ik denk bijna elke dag, ik ga even heen en dan oh, nee, het is nog niet ingedaald. Het zijn van die korte flitsen, ook als ik langs de bloemenwinkel fiets, denk ik even wat voor mama halen, oh, nee, heel gek. Liefs, vanuit de Zaanstreek.

      • Matroos Beek zegt:

        Ach Zilvertje, ja… Dat kan ik me levendig voorstellen… Je bent zo gewoon dat ze er is/was en je denkt dat ze er altijd zal zijn. Ik durf er nog niet aan denken eigenlijk. Ik ga op woensdag en donderdag altijd naar mijn moeder. En soms ook nog eens in het weekend. Ze woont dan wel 40 kilometer van hier en dat is jammer… Maar ik bel haar vaak. En iedere avond mail ik met de zussen om te overleggen hoe het met haar gaat, wat ze nodig heeft, wie wat doet… Op die manier is het te overzien. Nu ja, niet altijd. Soms is het chaos en veel zorg. En dan gaat het weer goed. Je weet hoe dat gaat. Mijn gevoel van welbevinden hangt sterkt samen met dat van mijn moeder.
        Ik wens je nog een fijne week!

      • Zilvertje zegt:

        Ja, wat zeg je dat mooi, ik voelde me ook altijd oke als het goed met haar ging en met mijn kinderen. Je hebt een behoorlijke taak, maar gelukkig heb je haar nog, iets om te koesteren.

  2. Harrij Smit zegt:

    Warm en liefdevol, Zilvertje. Ik zou voor even een van jouw kindertjes willen zijn, om me te wentelen, te keren en te koesteren in het kuiltje van je hand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s