De verstofdoekte huisvrouw deel 8 Een lijk in de tuin?

1122631_001

 

Deel 8 van de verstofdoekte huisvrouw.

Nelly Overwater de buurvrouw van Jans stond achter de strijkplank en was druk doende met de overhemden van haar man. Teun werkte bij de politie en had sinds enkele jaren een kantoorfunctie. De diensten op straat waren hem te veel geworden. In zijn jonge jaren vertelde hij thuis in geuren en kleuren hoe hij wagens  met gevaar voor eigen leven opende en er mensen brandend en al uit haalde, want ja, de politie is altijd als eerste aanwezig en hij gloeide dan van trots en informeerde altijd nog hoe het met de geredde slachtoffers was na enkele dagen, maar in de loop der jaren werd hij stiller, vertelde bijna nooit meer wat en je zag hem ook krimpen en kleiner en krommer worden. De fatale klap kwam op die dag dat hij moest assisteren bij een verwarde man. De man was duidelijk van het padje, een keurige kerel, maar doorgedraaid. De man had gekke dingen geroepen, maar je zag aan zijn lichaamshouding dat hij het niet meende, de man zat er zo doorheen. Collegae, hadden de verwarde man heel stevig aangepakt, die arme man behandeld als een crimineel die de ergste dingen had uitgehaald, maar dat had die man niet…. Ze namen hem in een klem en de man gaf aan te stikken, maar de agenten gaven het gevecht niet op, terwijl de man voor dood in hun armen hing…… Die man was in de politieauto overleden, maar met die gegeven was gerommeld, er was een verbond gesloten onder de dienders, ze waren drukker bezig geweest met hun eigen lot te redden dan met het droeve lot van de man.

Nelly wist het, dit had haar man gebroken, haar man, was altijd stoer geweest, maar stoer op een lieve manier, hij was een mensenhelper, een redder, maar veel van zijn collegae waren racisten en sadisten, haar man kon het niet meer aan.

Nelly had zeven overhemden klaar en dacht aan Jans, ze wist gewoon niks, voor het zelfde geld, lag ze nu in een krul in een kuil in de tuin naast haar eigen droogmolen, brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr, ja, nee! Ze liet de boel de boel, trok over haar schortje haar jas aan en vloog naar het huis van de buren.

Zilvertje.

 

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

 

 

 

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

17 reacties op De verstofdoekte huisvrouw deel 8 Een lijk in de tuin?

  1. Harrij Smit zegt:

    Wat een heerlijk zijweggetje van het straatje van Zilvertje. Je gaat lekker!!!

    • Zilvertje zegt:

      Ja, mensen uit eerdere delen komen terug, deze dame kwam dacht voor in deel 2 een echte goede buuf. Dankjewel, ja, zo wordt het al heel wat, deel 8 al, het gaat ineens snel. Fijne dag.

      • Harrij Smit zegt:

        Dank je, jij ook een fijne (rest van de) dag! Die eerdere delen heb ik nooit gelezen, maar ik kan dit deel tot nu toe uitstekend – en met plezier – volgen.

      • Zilvertje zegt:

        Dank! Dan heb je me wel eens een like gegeven zonder het te lezen, maar ja, zo gaat dat, vaak heeft de schrijver zelf meer lol en ziet de lezer het als een verplichting.

        Zelf beleef ik altijd veel lol aan mijn verhalen en daar gaat het om.

      • Harrij Smit zegt:

        Het is niet mijn stijl om te liken zonder te lezen, ik zet ook nooit zomaar mijn handtekening. Ik zal dan dus wel enkele afleveringen uit eerdere delen hebben gelezen die dan kennelijk niet op mijn harde (hersen)schijf zijn beklijfd. Ben het overigens met je eens dat het schrijven – het heerlijke creatieve proces – wel de meeste voldoening geeft.

      • Zilvertje zegt:

        Zo zal het gegaan zijn, maar het viel me op, dat ik eerder een like van je kreeg voor een deeltje. Ja, toch, schrijven is iets magisch dat veel vreugde geeft en ik heb vandaag erg van jouw creativiteit genoten.

  2. Matroos Beek zegt:

    De doorgedraaide man die als misdadiger wordt behandeld, het wegmoffelen van bewijs van zijn dood om eigen hachje te redden… je beschreef het treffend. En het gebeurt echt zo in de realiteit… Ook het gemis dat Nelly voelt…
    Een diep gevoelig stukje. De vele emoties die erin zitten, pakken me. Chapeau alweer Zilvertje X

  3. Pingback: De verstofdoekte huisvrouw deel 9 Het samenkomen van zaken. | Het straatje van Zilvertje.

  4. logbankje zegt:

    Teun is een held van de politie, de oude garde.
    Als iemand verward is, is het niet vanzelf sprekend dat deze crimineel is.
    Duidelijk dat de politie niet instaat is om op de juiste manier met verwarde mensen om te gaan. Hans
    ot, dank voor je kopje thee en zorg, morgen weer een logje.

  5. Pingback: De verstofdoekte huisvrouw. Deel 10 De “kuren” van Jans | Het straatje van Zilvertje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s