Afscheid van mama.

 

Vandaag nemen we afscheid van onze mama, Aly Den Herder de Wit en wij zijn u en jullie dankbaar dat jullie met ons afscheid komen nemen. Voor de een was ze een zusje een oma een tante, voor de ander een schoonmoeder, een buurvrouw, kennis of een vriendin of je hebt haar verpleegd.

Onze mama mocht heel oud worden, 91 jaar, het is bijna onvoorstelbaar dat onze mama in een totaal andere wereld dan de onze werd geboren.  Het was in een eenvoudig maar knus huisje in Edam, dicht bij de Kwakelbrug, op de Bult. Er reden haast nog geen auto’s en een vliegtuig was al helemaal een bezienswaardigheid, water kwam nog niet uit de kraan en de wc stond buiten. Ze was dol op haar Edam, en tot op de laatste dagen van haar leven, kon je haar blij maken met foto’s en verhalen van haar geliefde Edam. Het was een knus gezin waar ze in groot werd gebracht, ze had erg lieve, hartelijke en grappige ouders en drie zusjes, Guus, Thea en Rietje, onze moeder was de op een na oudste. ( Guus en Thea zijn helaas overleden en in onze gedachten is Riet, onze tante Riet, die nu in het ziekenhuis vecht voor haar leven )

Maar er waren ook zware tijden geweest, de oorlog van 40/45 bracht een hoop ellende. Haar lieve vader werd opgepakt door de Duitsers en gevangengezet in het Oranje Hotel een gevangenis voor politieke gevangenen. Het was een meer dan moedige man. Haar moeder moest het toen zien te rooien met haar vier dochters. Er was honger en verdriet, maar hoe zwaar ze het ook hadden, er werd gespaard voor als vader uit de gevangenis zou komen. Alles was op de bon in de oorlog, maar door heel zuinig te zijn, konden ze bonnen sparen voor hun man, hun vader.

Na lang wachten en blijven hopen, stond er op een dag een “vreemde” lange man op de Vesting dicht bij hun huis. Ze hadden hun eigen man en vader niet herkend omdat hij zo mager was geworden en honger had geleden en hij leek zo ook langer dan hij daadwerkelijk was. De opgespaarde bonnen kwamen op tafel en snel probeerden ze hem van eten te voorzien. Maar die avond werd hun vader zo ziek, want hij was zo veel eten niet meer gewend, maar gelukkig liep het goed af. Onze moeder vertelde heel graag dit verhaal en haar ogen twinkelden dan van geluk, wat waren ze dankbaar geweest dat hij weer thuis was gekomen.

Haar man leerde ze kennen in Alkmaar op de Laat en ze was zo dol op haar Martin, zo dol dat ze een rijm/gedicht had gemaakt over die eerste ontmoeting. Tot nog enkele maanden geleden kon ze het gelukzalig opzeggen.

Die dag van hun ontmoeting was ze met haar zusje Thea in Alkmaar en haar zusje werd gekoppeld aan de broer van haar nieuw vlam, maar Thea zag dit niet zitten en ging naar opa en oma in Sint Panceras, want daar logeerden de zusjes, maar onze moeder bleef nog even wandelen met haar toekomstige man in de Langestraat en liet haar jongere zusje alleen gaan. Nou daar is haar opa toen vreselijk boos over geworden en dat begreep ze later ook wel, maar wie kon nou zo een knappe jonge man weerstaan? Ook dit had ze allemaal in haar rijm/gedicht verwerkt.

Martin kreeg in hun verkeringstijd TBC en moest kuren in Berg en Bos en had een foto van zijn lieve Aly op zijn nachtkastje staan en de mannen met wie hij kuurde vonden hem een opschepper en lachten hem uit, want ze dachten dat Martin een fotomodel op zijn nachtkastje had staan, tot dat Aly die eerste keer op bezoek kwam en ze met eigen ogen haar oogverblindende schoonheid zagen.  Onze mama heeft altijd trouw haar zieke Martin bezocht, ook in later jaren als hij ziek werd.

Een huwelijk kon niet uitblijven en haar Martin was zo dol op haar, dat hij voor zijn Aly katholiek werd. Haar bruidsjurk was bijzonder mooi en haar sluier was langer dan die van wie dan ook en als mensen vroegen, waarom zo een lange sluier? Dan zei ze: Ik wil een mooie bruid zijn, want ik trouw maar een keer en daar had ze gelijk in, hun huwelijk was voor altijd. Ook haar trouwboeket was prachtig en op haar kist, ligt nu een boeket dat zo veel als mogelijk lijkt op haar trouwboeket, want Aly en Martin hielden erg veel van elkaar en wij geloven dat ze nu weer bij elkaar zijn.

Uit dit huwelijk zijn wij gekomen, Ton, Peter en Trudy en wij weten dat onze moeder lang, heel lang heimwee heeft gehad naar Edam en we haar altijd blij konden maken met Edam.

Onze moeder was een sterke vrouw met veel handigheden waar wij nu bijna een moord voor zouden doen, kleding maken, kleding herstellen, pakjes wonderschoon inpakken en haar zingen was bijzonder mooi en ze schreef moeiteloos in spiegelschrift.

En die mama mocht heel oud worden en ook veel kleinkinderen krijgen waar ze heel veel van hield.

Na een akelige val, was het wonen op haar eigen flatje niet meer mogelijk en na een lang ziekbed in het ziekenhuis werd ze de laatste jaren liefdevol verpleegd in De Bonte Ruiter op nummer 31 in Wormerveer. Een plekje op aarde waar ze zich heel geborgen voelde, waar ze dagelijks meerdere malen vertelde hoe fijn ze het had, hoe blij ze was dat ze daar mocht wonen. En daar had ze ook helemaal gelijk in. De mensen die daar werken, zijn vreselijk lief en zorgzaam, heel gezellig en warm en daar zijn wij als kinderen heel dankbaar voor. Zelfs in haar laatste dagen was niets deze mensen te veel en hebben ze ook ons kinderen gesteund en liefde gegeven en daar willen we ze heel hartelijk voor danken.

Lieve mama, wij gaan nu afscheid nemen en u bedanken voor uw zorg en liefde, voor wat u ons leerde en gaf en we zijn verdrietig omdat we u nu nooit meer kunnen vasthouden en een kus kunnen geven, maar we hebben genoeg verhalen en een familie waar u samen met papa de bron van was en daarvoor zijn we u en jullie heel dankbaar, mama rust zacht en geef papa een dikke kus van ons.

 

Ton, Peter en Trudy.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

12 reacties op Afscheid van mama.

  1. logbankje zegt:

    Een mooie en waarde volle log heb je geschreven over je moeder een bewogen leven.
    zoveel is voor ons nog zo herkenbaar, de verhalen en de manier van leven.
    Dat je moeder de rust mag vinden die ze heeft verdiend. Hans

  2. Matroos Beek zegt:

    Je had een prachtige en lieve moeder, een warm nest en veel herinneringen om te koesteren. Zo’n moeder leeft gewoon door in je hart. Wat heb je dat mooi beschreven. Nogmaals mijn oprecht innige deelneming Zilvertje. Veel sterkte in deze moeilijke dagen.

  3. Rob zegt:

    Heb veel mooie warme dingen voorbij zien komen over je moeder zilvertje , en ze is dan wel weg maar ze blijft voor altijd in je hart . Heel veel sterkte de komende tijd van Rob met de hoed XXX

  4. burroholanda zegt:

    Een mooiere afscheidsspeech had jouw moeder zich niet kunnen wensen.
    Sterkte.

  5. gemma1952 zegt:

    Het valt niet mee om een ouder te verliezen. Mooi verwoord overigens. Sterkte gewenst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s