Mama

256x256_fit_one_bestfit (4)

Mama, Annemieke en Trudy, drie generaties.

Bij het wegfietsen keek ik naar het raam achter me, twee hoog, daar lag ze. Zo even had ik haar hand nog vast, knorde ze als een katje bij het strijken door haar haren. Ze vocht, longontsteking en blaasontsteking en 91 jaar oud. Mijn moeder.

Vandaag had ik een pyjamadag, ik was moe, liep slecht, voelde me niet in orde, ik schreef een verhaaltje voor mijn weblog en ineens: PING, dat was de PING van onze mama-app, als er iets is, dan appen we elkaar en nu las ik dat het goed mis was. Ongewassen en dat vind ik vreselijk, deed ik mijn jas aan, ik maakte nog koffie voor mijn jongste zoon en daar ging ik.

Het fietsen ging traag, een aardige heer achter mij vertelde dat mijn band leeg was, dat ik hem moest oppompen, ja, hij had gelijk, de pomp is stuk……… Zo een heer zou ik nu zo nodig hebben, een heer die in de avond zei: “schatje, je band is leeg, je hebt al zoveel gedaan, ik pomp hem op.”

Die nu met koffie op mijn zou wachtten en dat ik dan mijn verhaal kon doen, over dat ik zo aan de kerst dacht terwijl mijn moeder daar zo lag te vechten om adem….. Dat als de kerststal van zolder kwam, het zo een magisch moment was, als de doos open ging, want dan kwam er een vreemde geur uit, niet vies, integendeel, juist heerlijk, zo apart. Dat ik dan voorzichtig over het blauw van Maria haar jurk aaide en zo zachtjes en liefdevol aaide ik ook mijn moeder en het moment was net zo magisch.

Mam, doe wat het beste is, je bent 91 je mag nu zelf kiezen, vechten of naar papa gaan… ik denk dat hij al heel lang op je wacht.

 

Je dochter.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

18 reacties op Mama

  1. Matroos Beek zegt:

    Ach… het ontroert me. Ik wens in ieder geval het beste voor je mama…

  2. logbankje zegt:

    Het is best zwaar om weer weg te gaan en je moeder daar achter te laten.
    Wel lief je laatste zin, dat zeiden wij ook tegen ons moeder, dat ze zelf mocht kiezen. Hans

    • Zilvertje zegt:

      Nou en of dat moeilijk is, ik vind het altijd al moeilijk, maar nu helemaal ik denk bijna steeds aan haar, in de avond zakte de hoge koorts wat, haar suiker is erg ontregeld, maar ze vecht en vecht en slaapt.

      Ach wat lief, dus je herkent het.

      • logbankje zegt:

        Nou kan het me goed voorstellen dat je veel aan haar denkt.
        Ze is toch de belangrijkste vrouw in je leven. Hans

        ot, Dank je voor Billie Holiday, even een uurtje wat anders.

      • Zilvertje zegt:

        Ja, mijn bron en baken. Graag gedaan, ik ken helemaal je smaak niet, maar ik denk dat alle afleiding nu welkom is voor je.

  3. Dirk zegt:

    Het val niet mee heel veel sterkte.

  4. gemma1952 zegt:

    Wat een mooi geschreven en ontroerend verhaal.

  5. Harrij Smit zegt:

    Dat komt daar wel heel diep uit je hart – het ontroert moeiteloos. Veel sterkte voor wat het afscheid nemen van je moeder betreft…

  6. burro zegt:

    Brengt weer veel herinneringen bij mij terug. Vorig jaar zaten wij in een zelfde situatie. Sterkte!

  7. Hilde zegt:

    Helemaal stil van geworden. Ik lees intussen dat het weer beter met haar gaat. Gelukkig maar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s