Oudjaar.

20171227_133043

 

Die weken had ze het zo druk en haar schuldgevoel poetste ze weg met: Het is de tijd van het jaar! De mooiste kerstkaart kwam van hem, met zijn bibberende hand had hij sierlijk haar naam en adres geschreven en de roep om op bezoek te komen klonk al bij het openmaken van de envelop. De prachtige kaart hing ze in de kerstboom en de envelop bewaarde ze, dit had ze nog nooit gedaan.

Ze had een borrel hier en een klusje daar, ze was uit in Amsterdam en had etentjes en met kerst had ze zich voorgenomen zou ze even naar hem toe rijden, hem even meenemen en uit eten gaan, maar er kwam natuurlijk weer van alles tussen.

Tussendoor nog even naar Duitsland een feestje met vriendinnen en onderweg op de snelweg dacht ze aan de jaren dat ze thuis woonde en het zo fijn had bij haar ouders. De enorme kerstboom die vader zelf haalde uit het bos en moeder die een heel jaar zilverpapier had gespaard en samen met de kinderen vogeltjes en ballen van zilver maakten, moeder in de keuken, bakken en vis schoonmaken. Vader die liefdevol achter haar stond en haar in de nek kuste en haar de liefste vrouw en moeder noemde, haar schort losmaakte en met haar walste door de kleine keuken……..

Afslag niet missen, anders reed ze weer enorm om…. moeder was vorig jaar kerst overleden en alles was anders geworden……Ja, de afslag! Net op tijd gezien, maar ze nam de afslag niet, ze draaide haar auto.

Vader stond voor het raam, zijn gezicht klaarde op, zijn dikke borstelige wenkbrauwen werden blije streepjes en zijn gezicht gaf bijna licht.

Ze bleef tot ver na de feestdagen, ze sliep in haar oude bed en genoot van bij haar vader zijn in het oude huis met zoveel mooie herinneringen.

De volgende kerst haalde vader niet, maar zijn kaart had ze bewaard, de kaart kreeg de mooiste plaats in de kerstboom en de envelop had ze ingelijst. Het was een wijze les geweest. Altijd voorrang geven aan wat echt belangrijk is.

 

Zilvertje.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

9 reacties op Oudjaar.

  1. logbankje zegt:

    Wat een warm en mooi verhaal, voorrang geven aan wat belangrijk is wordt nogal eens vergeten.
    Vaak zijn we druk met verplichtingen en vergeten we de belangrijke dingen gewoon.
    De herinneringen zijn dan vaak het enige wat we dan nog hebben. Hans

    Ot, heb het goed gemaakt met je, heb je aanvraag in de aflevering geplaatst, ook de website aangepast, want je bent het waard om te worden gehoord.
    Dank voor je compliment, zo wordt voor mij de Bankshow ook een A Very Good Year.

  2. Dirk zegt:

    Prachtig verhaal.

  3. gemma1952 zegt:

    Een mooi verhaal met een boodschap Trudy. De beste wensen voor jou in 2018.

  4. burroholanda zegt:

    Beste Trudy,
    Ik reageer weliswaar niet altijd, maar volg jouw blog nog steeds. Jij blijft me verrassen.
    Ook dit verhaal ( autobiografisch?) is weer zeer pakkend.
    Voor jou en ‘de jouwen’ een goed en gezond 2018 toegewenst.
    vr. gr.
    Burro

    • Zilvertje zegt:

      Wat leuk dat je me nog leest. Nee, het verhaal ontstond onder het schrijven, ik heb mijn moeder nog en ik ben nooit zelf rijdend naar Duitsland gegaan, gewoon zoals bijna altijd, ontstaan in de hersenpan. Wens het voor jou ook en vooral meer rust en wens je ook veel gezondheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s