Het ziekenhuis…..Deel 1

Isala-Ziekenhuis-Zwolle-cosmo-moood

Met een lijf als een oude zitzak sleepte ze zich naar de metro. Het was een zware nachtdienst geweest, bij een ongeval waren drie mensen zwaargewond binnen gebracht, er was een baby geboren, er waren drie mensen met ingeademde rook na een brand opgenomen en een man die een overdaad aan slaappillen had ingenomen.

Ze verlangde naar haar bed, ze kon er zo in, op haar werk had ze al een bad genomen, al had ze beter een douche kunnen nemen, want ze was haast in slaap gezakt, onder haar regenjas droeg ze al haar pyjama en een boterham verdonkeremaand in haar handtas werd steeds kleiner, links rechts kijken en dan een hapje nemen, zo lekker!

Haar flat was luxe, ze had het met veel smaak ingericht, verder gaf ze weinig geld uit, het was ook werken en slapen, slapen en werken en de momenten thuis moesten meer dan aangenaam zijn.

De sleutel hoefde ze niet in het slot te steken, de deur zwaaide al open en een voor haar vreemde man begroette haar bezorgd. ” U kunt nog niet naar binnen, mijn naam is: Spoor, van de landelijke politie, er is iemand in uw flat vermoord.” De man had het opgedreund als een kleuterversje, dacht ze later, terwijl hij zijn identificatie had getoond.

Er werd een stoel voor haar gehaald bij de buren en op de galerij dronk ze een kop thee van de buurvrouw. “Nee, ik wil nergens naar binnen,” zei ze vermoeid, “anders val ik al in slaap.”

 

Zilvertje. Deel 1 van Het ziekenhuis… een vervolgverhaal bedacht door: Zilvertje.

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Het ziekenhuis…..Deel 1

  1. gemma1952 zegt:

    Men moet respect hebben voor de hulpverleners vind ik.

  2. logbankje zegt:

    Prettig thuis komen na een zware nachtdienst. Hans

    • Zilvertje zegt:

      Echt wel. Ik probeer nu voor de zoveelste maal een spannend verhaal te schrijven, het vorige werd een waar verhaal omdat toen die twee meisjes werden ontvoerd, juist in de tijd dat het ook in mijn verhaal zou gebeuren, omzetten werd toen zo lastig, want daar draaide het verhaal om en nu maar hopen dat het nu niet gebeurt, want ik vond het wel erg jammer en apart, dat dit gebeurde.

  3. Pingback: Het ziekenhuis. Deel 2 Een slak met een caravan op de rug. | Het straatje van Zilvertje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s