Vloed.

IMG_0635

 

Gesloten als een schelp

Om geen zand in de ogen gestrooid te krijgen

Maar ook niet om zijn gevoelsleven te lekken

Zat hij verstrikt in het net

Van een visser in ruste?

 

Hunkerend naar de wind op zijn wangen

Naar voor anker gaan

En dan weer de wind in de zeilen

Naar zeevonk en wier

Naar zeeraket

En een bed in het vooronder

Hij wilde varen

Maar het zeemansgraf lonkte

De zuster op de gang

Zou hem zijn morfine komen brengen.

 

Zilvertje. Foto: Kruisbergstrand.

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Vloed.

  1. logbankje zegt:

    Het einde kan ook een verkwikking zijn,
    een verlossing van zorgen en pijn. Hans

  2. Rob Alberts zegt:

    Mooi, diepzinnig.

    Vriendelijke groet,

  3. Villasappho zegt:

    Whoa wat prachtig, inclusief de foto!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s