Stoplicht deel 10 Het laatste oordeel.

 

img_0668

Stoplicht deel 10 Het laatste oordeel.

Bij het drukke voetgangersstoplicht stond een man te gebaren en te  roepen, hij had zijn armen hoog in de lucht en je kon bijna de droogte in zijn mond voelen… wat bezielde die man, vroegen velen zich af.

Men wende de blik af, maar de hulpbehoevende mens hoorde de boodschap……. In een mum van tijd verzamelden zich mensen met iemand in een rolstoel, met iemand op de rug, met iemand aan de arm en wie geen hulp had, kreeg de belofte dat ze werden opgehaald, het was een kwestie van tijd. Trommelende mannen riepen het om, hang een laken uit het raam, dan komen we je helpen!

Die dag en nacht reden er overal in Europa karren rond, karren die mensen die hulp nodig hadden, kwamen ophalen, stond je niet op het verzamelpunt, geen nood, men ging elk huis langs, ook de bejaardenhuizen waar het personeel was gevlucht, want bijna iedereen had alleen aan zichzelf gedacht.

Overal waar mensen die het niet zo getroffen hadden in het leven, samen waren, werd het goed geregeld, bij ons in de oude kerk woonden als snel alle mensen uit het bejaardenhuis die waren verlaten en alle mensen die eerst afhankelijk waren van andere vormen van zorg. Iedereen op zijn eigen niveau hielp mee, soms met kennis, soms met daadwerkelijke handkracht.

Men bouwde een waterzuivering op aanwijzing van de heer Prontjes en veel draaide op de energie van wind en zon. Tuinen van leegstaande huizen ging men af voor zaadjes om zo weer op nieuw te kunnen zaaien. Voor elk probleem kwam een oplossing.

Er werd nu geluisterd naar mensen die echt wat te vertellen hadden, naar creatieve, goedwillende geesten, niet naar zakkenvullers. Deze mensen waar eerst nooit naar werd geluisterd, hadden ontdekt dat door een verschuiving in het heelal er minder zon op de aarde kwam, er hing vaak iets voor, een andere planeet, deze planeet stopte veel licht, daarom noemden men deze planeet, Het Stoplicht. Al snel groeide overal schimmel op aarde, maar wat eerst zo erg leek, was niet erg, deze schimmels bezaten geneeskundige krachten het leek wel Haarlemmerolie, maar met dit verschil, het hielp altijd.

Vlak voor Pasen, op Goede vrijdag, was het in de nacht een drukte van belang, overal in Europa, van verder weet ik het niet, reden door paarden en honden getrokken karren door de straten en stonden ze bij je huis stil, dan was je er bij….. Van sommige mensen die ik op de kar geholpen zag worden, wist ik dat ze anderen hadden opgelicht, zoals de burgemeester die altijd zijn partijgenoten het voordeel gaf, of de eigenaar van de discotheek, die altijd zwarte mensen aan de deur weigerde, de zusters uit het bejaardenhuis die de oudjes aan hun lot hadden overgelaten, de bankdirecteur….

Ook ik had zitten huiveren achter mijn voordeur, rugtas naast me… wat viel nog wel te rekenen onder een vergissing en wat was echt fout? Kar na kar zag ik gaan terwijl ik door de brievenbus gluurde……Die karren maakten vaart en stegen op en even voordat ze uit het oog verdwenen aan de horizon, zag je ze in vlammen opgaan. Tegen de ochtend zat ik er nog, het werd stil en ik hoorde de vogeltjes fluiten

Een deel van de aarde of meer was gezuiverd van kwade krachten, oorlogen waren ineens over, hongersnood werd overvloed.

Het zijn rare tijden, niets is meer zoals het was, maar het is wel beter, vrediger en schoner, er is minder licht, maar toch stralen we allemaal. Ik had besloten om het u te vertellen.

Zilvertje. Slot.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Deel 9

 

 

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Stoplicht deel 10 Het laatste oordeel.

  1. Rob Alberts zegt:

    Dank voor deze wijze les.

    Vriendelijke groet,

  2. logbankje zegt:

    Het laatste oordeel klonk zo onomkeerbaar, maar eigenlijk is het gewoon beter geworden.
    misschien een rede om nu alvast te gaan veranderen in het consuptie gedrag. Hans

  3. Dirk zegt:

    Toch een mooi einde en iets om over na te denken voor de mensen die aan de knoppen draaien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s