“Verboden vruchten.”

scorel(1)

“Verboden vruchten”.

Zijn natte vinger streek heel behoedzaam langs de ruggen van de boeken in vaders kast en in de verte hoorde hij al de snelle hakjes van Guusje, de assistente van vader. ” Joehoe, Pieter, ben jij op je vaders kamer?” Hij verdween door de tussendeur en zou een ander moment af moeten wachten. Een half afgebouwd vliegtuigje lag op hem te wachten in de zitkamer, hij pakte de lijm en plakte de linkervleugel vast.

Die middag op school, was hij het middelpunt, had hij nou nog in de boeken gekeken? Wat had hij gezien dan? De jongens in zijn klas, zoemden om hem heen. Nee, moest hij schouderophalend bekennen, het was hem weer niet gelukt, de middagpauze was te kort geweest en Guusje was al weer erg snel terug.

Wat waren ze nieuwsgierig de jongens van de HBS op De Kade, ze hadden hier en daar wat opgevangen van de oudere jongens die naar het examenfeest gingen en praatjes hadden voor tien. En  hij, zoon van de dokter hoefde alleen maar in vaders boeken te kijken en het de jongens te vertellen, hoe een meisje er bloot uit zag.

Koos had de meeste praatjes gehad, volgens hem had een vrouw, twee borsten en op die borsten zaten kleine ruitjes, allemaal kleine zoute dropjes, nou die vorm dan, hij had het duidelijk gezien door de dunne stof van de zomerjurk van de zangjuffrouw op de lagere school.

Daar hadden de jongens niet van terug gehad, maar lager dan, wat zat er lager? Hij moest plechtig beloven dat hij in de avond weer een poging zou wagen.

Die avond zat hij in het kleine onderzoekskamertje met een boek met een deftige naam. Zijn ogen schoten van bladzijde naar bladzijde. Foto’s en tekeningen met folie er overheen, zo zag je waar het hart lag en de maag en allemaal van die rare hompen, nee, er was nou niet iets aan en op de plaats van de borsten, zag hij op een plaatje een lege ribbenkast.

De deur van de spreekkamer ging open en dicht en zachtjes hoorde hij vaders stem, op de achtergrond dacht hij ook de stem van Guusje te horen.

Gegiechel, rare geluidjes, ook van zijn vader, vreemde woordjes en dan het geluid van kleding die uit werd gedaan. Door een kier zag hij op de schoot van vader, Guusje zitten en Guusje maakte vaders gulpknoopjes open terwijl vader de blouse van haar open rukte.

Er zaten geen ruitjes op haar borsten, nee, ze waren rond en roomblank en vader smakte met zijn gulzige mond aan een bruin chocolaatje dat op elke borst secuur in het midden zat. Hij zag ook vaders piemel, een enorm apparaat en voelde die van hem zelf ook groeien in zijn wolletje.

Nee, dit kon hij toch niet op school aan de jongens vertellen? Die avond kon hij niet slapen en zag maar steeds de borsten van Guusje dicht bij zijn nachtlampje hangen. De volgende dag op school, bleef zijn stoel leeg.

Zilvertje. Boekenweekthema 2017

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op “Verboden vruchten.”

  1. logbankje zegt:

    Dat is wat anders dan in een medisch boek opzoeken, hij kreeg de beelden op een presenteerblad. Hans

    ot, welkom terug 🙂

  2. Dirk zegt:

    Wat een deugnieten die twee zomaar aan het doktertje spelen.
    Ben blij dat je er weer ben.

    • Zilvertje zegt:

      Lief dat je dat zegt. Had het geschreven voor de boekenweek, maar helaas val ik nooit in de prijzen, ik zal er denk ik les in moeten nemen. Hoe gaat het met jou?

      • Dirk zegt:

        Met mij gaat het momenteel best wel goed, alleen als gevolg van de Tia die ik had is het veel en lang lopen er niet meer bij gelukkig kan ik wel op de fiets goed uit de voeten.
        Uit de reactie bij Hans zie ik dat het bij jou weer wat minder gaat?

      • Zilvertje zegt:

        Ja, een Tia is niet niks, maar je bent er nog goed afgekomen lijkt me. Ik ben versleten en moe en heb last van gedoe, wat me belemmert om nog mijn brood te verdienen en dat is zo naar, maar goed, maar me vervelen hoef ik gelukkig niet, ben snel tevreden.

        Gelukkig dat je een goed fiets bezit.

      • Dirk zegt:

        Hopelijk gaat het gedoe weer snel weg.
        En ja ik heb gelukkig goeie fiets is inmiddels alweer de vijfde maar ja daar hebben wel meer mensen last van dat de fiets ineens verdwenen is.
        En heb jij die mooie met het mandje voorop nog?

      • Zilvertje zegt:

        Ja, die heb ik nog, begint al oud te worden, ik had voor deze dezelfde, maar die was snel gestolen, deze willen ze denk ik niet meer, te oud. Maar ik ben er heel blij mee, al mijn boodschappen vervoer ik er in, al laat ik ze nu al bijna een jaar door AH thuis brengen, maar de kleine spulletjes dan.

  3. beaunino zegt:

    Knap geschreven, bravo!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s