Gregor Knekel deel 16 Janny.

drogisterij

Gregor Knekel Deel 16 Janny Van Vliet.

De tuinman, Aron Aarde ligt in het ziekenhuis, mijn begraafplaats ligt er geschoren en fris bij en de lijken liggen lekker te genieten van de serene stilte. Mijn afspraak met Janny Van Vliet was geweldig. Ik had haar ontmoet bij de drogist, om een aardigheidje voor de tuinman te kopen, en dat was moeilijker dan ik dacht, want wat geef je een man die je alleen kent van het werk? Hij is dol op tuinieren, maar of hij nou blij is met een schoffel? Hij zal die zelf ook hebben en anders kan hij er altijd eentje van mij lenen.

Ik stond bij de maskers, bij de geurtjes, bij de zeep en bij de shampoos en kwam er niet uit. Een heerlijk geurende wolk kwam mijn kant op, ik snifte die geur maar wat graag op en DAAR stond ze. Janny van Vliet, een dame met vuurrode haren in een Dianarol op de achterkant van haar hoofd. Drie centimeter hakjes, met daar boven de meest heerlijke benen van dit heelal, een figuurtje als een zandloper, u weet wel van boven breed, erg breed, en in het midden een, je kan er amper je handen omheen doen, zo smal, en dan weer een onderkant ( zeg maar kont, zo mega, dat je, je hele huisraad op die achterkant kan verhuizen, HEERLIJK!

Ik stond te stamelen, wat vroeg ze nou? Ik werd rood. ( wat was het heet in die zaak, leek wel mijn ovenruimte in het crematorium, daar zou deze zaak, toch mooi op kunnen bezuinigen ) Wat klonk mijn stem raar hoog, wat was er gebeurd met mijn adamsappel en om van lager gelegen onderdelen van mij, liever te zwijgen als het graf.

De wolk Janny heb ik over me heen laten komen en ze heeft me overtuigd dat een mandje met verzorgingsartikelen het juist cadeautje voor hem was, vooral gezien het feit, dat ze er na enige navraag bij mij achter was gekomen, dat de man na de zoveelste mislukte relatie weer alleen woonde na de zomer vakantie.

Ze pakte een mooie mand in, met een zeepje, een crèmetje, scheerspulletjes, een geurtje, een borstel, een kam, een tandenborstel met tandpasta, nou van allemaal dagelijkse producten, die, die beste Aron natuurlijk nooit had kunnen inpakken, die kerel was na het ongeval met die rare snijboon bij de AH, zomaar in het ziekenhuis beland. Janny deed er wat T-shirtjes bij, warme sokken, een joggingbroek en een badjas en ik betaalde een forse rekening, maar prees deze zorgzame vrouw in mijn gedachten.

Ze deed er gezien het hoge bedrag een bon bij: een wijntje voor twee personen bij De Lachende Bierpul, een plaatselijke nieuwe tent, met een uitbater zo glimmend als een paling in zijn eigen sopje. Hij timmert enorm aan de weg, om zijn zaak bekendheid te geven. En toe ik haar bedankte voor zo een mooi cadeau, zag ze me bedenkelijk kijken…..”” Ach, mijnheer ik  begrijp het al, u heeft niemand om mee te nemen, mag ik mezelf aanbieden? Vergeef me mijn vrijpostigheid, maar ik ben een voeler en voel dwars door u heen.””

Zou ze ook door mijn broek heen gevoeld hebben?

Zilvertje. Wordt vervolgd.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Deel 9

Deel 10

Deel 11

Deel 12

Deel 13

Deel 14

Deel 15

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Gregor Knekel deel 16 Janny.

  1. logbankje zegt:

    De tuinman, Aron Aarde denkt ook zand erover, ik lig hier nu toch. Hans

  2. Zilvertje zegt:

    Hahahahah, zo grappig, hartelijk dank voor de show!

  3. Rob Alberts zegt:

    Geeft de gelukkige wending voor een mooi einde?
    Nieuwsgierige groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s