Gregor Knekel deel 14 De Hoofdluis!

images-4

Sinds kort hebben we in ons uitvaartcentrum een nieuwe lange jas, lange jas? Hoor ik je denken, ja, dat is een drager en een grafdelver als zijn lange jas uit is. Ik kies deze lui altijd secuur uit. Is het gezicht uitgestreken genoeg? Dwingt hij respect af? Is hij een beetje eng ( niet te veel ) en mankt of hobbelt de man niet te erg tijdens het lopen. Een mankende drager is geen gezicht, je haalt dan alle eerbied weg. Maar ook de lengte van de man is heel belangrijk, de kist moet toch als een rechte lijn op de lange jassen hun schouders rusten. Maar een ding had ik over het hoofd gezien, ja, HOOFD.

De nieuwe jas, zat vanaf het moment van solliciteren, vreselijk op zijn hoofd te krabben en ik zocht er niks achter, nou ja, zenuwen dacht ik, het is toch heel wat en solliciteren en ook nog een lange jas worden. Ik nam de man aan, hij voldeed aan al mijn eisen.  En ik kreeg er geen spijt van hij kon graven als een mol en dragen als een volleerde lange jas. We waren allemaal erg gecharmeerd van deze heer en ook bij de dames viel hij in, hahahaha, goede aarde.

Het eerste kreeg de dame van de koffie en droge cake er last van en bij mij was geen belletje gaan rinkelen, ik zag haar krabben en ik dacht nog: wijfie kijk uit, je haren komen zo in de koffie en de droge cake, maar het bleek veel erger te zijn.

Ook de dame bij de oven kreeg er last van en ze zat bijna de hele dag met haar handen in het haar en ik begreep er nog steeds niet het fijne van, tot ik die vrijdagmiddag bij de kapper zat en de beste man bijna in mijn oor knipte van schrik.”” Gregor, Gregor, je moet gaan, ik kan je niet knippen, je hebt Pietjes!””  Pietjes? Ik dacht dadelijk aan de sinterklaastijd die er weer aankwam en dacht dat hij me voor de gek hield, maar ik kon gaan, de Pietjes waren een ander woord voor HOOFDLUIS.

Daar stond ik dan, op de vrijdagmiddag in de stad, zonder correct kapsel en absoluut niet wetende wat te doen, behalve dan enorm op mijn hoofd krabben, want ik kreeg me toch een jeuk. Ineens vielen alle puzzelstukjes op zijn plaat. Het kwam van die nieuwe lange jas en die had het aan de juffrouw van de droge cake gegeven, want dat klikte wel met die twee en zo was het verder gegaan, van personeelslid, op personeelslid.

Goede raad was duur, ik wilde uit die avond, het was al de hele week een dooie boel geweest, wat moest ik nu?

 

Zilvertje. Wordt vervolgd.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Deel 6

Deel 7

Deel 8

Deel 9

Deel 10

Deel 11

Deel 12

Deel 13

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op Gregor Knekel deel 14 De Hoofdluis!

  1. logbankje zegt:

    De Hoofdluis, verbaast lees ik dit, verwacht een heel andere luis na het vorige verhaal.
    Daar staat hij dan met zijn handen in het haar. Hans

  2. Hillechien zegt:

    hoofdluis? ach even naar de pharmacie/drogisterij die lossen het zo op voor je

  3. Pingback: Gregor Knekel deel 16 Janny. | Het straatje van Zilvertje.

  4. Rob Alberts zegt:

    Gelukkig heb ik te weinig haar.
    Een van mijn klassen hebben thuis weer de bekende luizenbrief ontvangen.
    Het blijft een terugkerend gebeuren.

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s