Sterrenregen, deel 11 van: Het komt wel goed.

meteoren (1)v

Die zomernacht zagen de nachtbrakers prachtige stipjes in de lucht die met een rotvaart op de aarde vielen. Menigeen deed een wens,  romantisch zoenden jonge mensen hun toekomst gelukkig met veel beloften en wensen.

Maar de mensheid wist nog lang niet alles van het heelal, ook al werd er steeds meer ontrafeld. Vele lichtjaren verder, waren planeten in oorlog, of waren overbevolkt en vervuild, of kampten met met vreemde ziekten en hongersnoden. Veranderingen in de natuur en barre weersomstandigheden en zaken als een vulkaanuitbarsting werden eeuwenlang vertaald naar de kennis die men had, onweer was een God die boos was, watersnood zou aan de vervuiling liggen, maar men wist niks van hoeveel invloed vaak kwaadaardige volken heel ver weg, hadden op het leven op aarde.

Met schreef prachtige boeken, een bijbel voor mensen met een geloof in een man in een hemel. Plagen en hongersnoden waren de toorn van hun man op die wolk geweest, maar de echte waarheid wist men niet, ook eeuwen en eeuwen later.

Op Santarios heel ver bij de aarde vandaan was een wezen aan de macht, dat eerst de planeet had uitgebuit en vervuild en dat alles om het wezen en zijn slijmerige aanhangers te verrijken. Maar na een heftige oorlog werd het wezen met zijn hele aanhang afgeschoten het heelal in en de brokstukken zagen de mensen op aarde aan voor een prachtige sterrenregen.

Aan die brokstukken zat nog het kwaad en de slechtheid en de barbaarsheid waar het wezen mee had geregeerd, zelfs de lange, lange reis had  nog niet alles vernietigd. En sommige mensen hadden de pech net op een ongelukkig moment in aanraking te komen met deze hufterigheid. Een deel van de bevolking op aarde kreeg een vacht op de rug en dat was begonnen met de man, die versmaad werd door zijn vriendin omdat ze het haar te walgelijk vond, maar iedereen die met hem in aanraking was gekomen onderging het zelfde lot, dus ook de hatelijke vriendin vond op een dag een heel tapijt op haar rug.

Maar er waren ook mensen die kregen wreedheid over zich heen, plots leek de hele wereld in brand te staan. Overal oorlog, overal aanslagen, zelfs in de meest vredelievende landen was je je leven niet veilig en dat alles door die vuiligheid die op aarde neerdaalde in de vorm van sterrenstof.

Trudy Den Herder. ( wordt vervolgd ) Alle delen vindt u hieronder.

 

 

 

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op Sterrenregen, deel 11 van: Het komt wel goed.

  1. logbankje zegt:

    Zit na het lezen mezelf af te vragen of het wel zo verstandig is om leven te zoeken in het heelal.
    We kunnen beter de zaken op aarde beter regelen. Hans

  2. Rob Alberts zegt:

    Aj, kan dat nog goed aflopen?

    Bezorgde groet,

  3. Zilvertje zegt:

    Ja, ik denk het wel, want zo heet het! :^)

  4. Hillechien zegt:

    Ach dat leven ergens anders is toch Ee ver van ons bed show dus laten we het hier maar gezellig maken met zijn allen. Is nog wel wat werk aan de winkel hoor.

  5. Jaixy zegt:

    Ik hoop op een fijne afloop….

  6. goodknight zegt:

    …op het einde komt alles goed…
    …en als het nu nog niet goed is…
    …zijn we nog niet op het einde…

    LWG, Pee

  7. burroholanda zegt:

    Bizar verhaal Zilvertje. Waar haal je het vandaan?

  8. Zilvertje zegt:

    Ja, dat weet ik dus ook niet, het gebeurt gewoon, fijne zondag! vandaag komt het einde.

  9. Pingback: Het komt wel goed deel 12 slot. Het laatste oordeel! | Het straatje van Zilvertje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s