Vluchtelingen wat doen we ze aan?

boot2-1024x683

 

Steeds had mama gezegd tegen kleine Amira : we gaan naar een land waar vrede is, we moeten nog even volhouden…..

Oma ging mee en opa en neven en nichten  en het pasgeboren broertje. Op hem had moeder gewacht, met een kindje in je buik is het moeilijk vluchten…. maar na zijn geboorte en een paar maandjes groeien zou de grote reis beginnen.

Moeder had voor alle kinderen kleding genaaid, kleding die warm was, maar ook zo weer droog, want ze gingen op een boot en niet elke boot zou veilig zijn. Al werd er iets anders beloofd, maar de waarheid was ook tot mama doorgedrongen, niet iedereen die hielp had goede bedoelingen.

Vader regelde alles rond het huis en zaken als, hoe krijgen we opa op de boot, opa kon niet meer lopen…. zijn leven lang had hij hard gewerkt en gezorgd dat al zijn kinderen een goede studie konden volgen, maar nu was hij oud en versleten, maar de liefde in de familie was zo sterk, iedereen ging mee, of niemand.

De laatste maanden waren het zwaars geweest, voortdurend werd hun wijk gebombardeerd en de winkels waren leeg. Het opgespaarde voedsel speciaal voor de reis, werd aangesproken, ze houden anders al voor vertrek verhongerd zijn. Elke nacht sliepen de kinderen tussen vaderen moeder in, doodsbang voor de geluiden in de wijk.

Afgesloten van water en elektriciteit troffen ze de laatste voorbereidingen en om de moed er in te houden, beloofde vader gouden bergen. Over een land waar de mensen eerlijk waren en gul, behulpzaam en gezellig. Ze zouden allemaal weer net als thuis speelgoed krijgen en naar school gaan, een nieuwe taal leren en een leven krijgen met elke dag een maaltijd en straten zonder oorlog, met water uit de kraan……

Op een nacht zijn ze met gevaar voor  leven uit hun land vertrokken, de kinderen waren doodsbang en opa werd gedragen door de mannen in het gezelschap, dagen waren ze onderweg en de dagen werden weken en de weken werden maanden, verstoppen, wachten, aan voedsel zien te komen, als verstekeling mee in een grote auto zonder  voldoende zuurstof en maar blijven denken: straks komt alles goed.

Het kleinste broertje werd onderweg heel erg ziek en voor opa waren de medicijnen sneller op dan verwacht. Maar eindelijk daar was dan de dag van de grote boot, de boot, het laatste stukje van de reis voor ze veilig zouden zijn.

De voorstelling die ze van de boot hadden gehad, deed hen schrikken, er lag een wel groot, maar zichtbaar niet zeewaardig flutding in het water.  Hun veiligheid hing aan een draadje.

Ze moesten zich verstoppen tussen groen en bomen tot ze een afgesproken geluid hoorde en dan moesten ze hollen naar de boot, die zou dan dadelijk vertrekken.

Het was een klein drama, want na dat seintje, ging het ook heel snel, overal bleken mensen verstopt en lagen te wachten. Ze raakte elkaar kwijt in het gehol en sommige familieleden werden niet wakker, waren eindelijk na veel lopen en reizen in slaap gevallen.

Midden op zee, probeerde vader koppen te tellen, waren ze er allemaal? Het was onmogelijk er achter te komen, het was donker en niemand gaf een kik, de angst zat opeen gepropt in deze boot.

Na dagen varen zag men een boot van een veilig land, sommige waren zo blij dat ze waren vergeten rustig te blijven zitten. Het evenwicht was even weg en voor men het kon herstellen was de boot omgeslagen…………………..

Een dag later lazen mensen in de krant dat er weer een ramp was gebeurd op zee, dat er wel mensen waren gered, maar dat de meeste waren verdronken.

Vader had nog heel lang opa boven water weten te houden, maar ze hadden geen kans, ze waren al te verzwakt. Moeder had nog hoop dat de zwemvestjes de kinderen zou laten drijven tot er hulp kwam, maar moeder wist niet dat ook de makers van de zwemvestjes corrupt waren, de zwemvestjes, waren  echte zwemvestje, maar je laten drijven deden ze niet, ze zogen zich vol met water en trokken je naar beneden.

Amira heeft het overleefd, maar heeft nog steeds niemand van haar familie teruggevonden…. ze heeft alleen nog een foto waar de hele familie op staat, zelfs haar kleine broertje, een foto die mama in plastic had verpakt en in haar hemd had genaaid, dit had mama bij alle familieleden gedaan en hopelijk komt Amira zo ooit te weten waar haar familie is gebleven.

 

Trudy Den Herder. ( ik schaam me dat de mensen in mijn eigen land de mensheid zo verraden )

Foto vond ik op internet.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

14 reacties op Vluchtelingen wat doen we ze aan?

  1. Villasappho zegt:

    Werk jij met vluchtelingen? Heftige tekst het is een verschrikking dat het waar is.

    • Zilvertje zegt:

      Nee, ik werk er niet mee, maar trek het me aan, ik schaam me dat we zo onze menselijke plicht verzaken. Het is een verhaal, ik denk er vaak over na, het is een samenraapsel van wat we lezen in de krant. Ik kan de beelden niet meer zien, het schuurt.

      • Villasappho zegt:

        Stop met de krant en tv. Ik werk met hun prachtig werk maar hun verhalen zijn grotendeels niet zo verschrikkelijk.

  2. Wapenhandelaren en de oorlog zuchtige mannen zijn de verantwoordigen. En die zitten ook in Nederland. het gaat allemaal om geld, ook die smokkelaars. Stop met oorlog en wapenhandel.

  3. Jaixy zegt:

    😢😢 Intens verdrietig!!

    Ipv hier iets aan te doen, maken mensen zich druk over welke kleur Piet in december moet hebben…

  4. logbankje zegt:

    Zo zie je dat oorlogen negens toe leiden, net als de zucht naar geld en macht.
    Het zijn de zwakkere die de pineut zijn, gelukkig pakken ze nu steeds meer mensensmokkelaar op. Hans

  5. terrebel zegt:

    De mensheid lijkt wel gek geworden! Ik daag mensen graag uit: ‘Kijk een kind van 7 dat net haar broertje heeft zien verdrinken strak in de ogen en vertel haar dat jij wil dat zij onmiddellijk terugkeert naar haar kapotgeschoten dorp.’ Wie dat niet durft verliest het recht te roepen ‘dat se allemael motte oprottuh!’

    • Zilvertje zegt:

      Ja, je hebt helemaal gelijk. Waar is het gevoel?

      • terrebel zegt:

        Mensen zijn afgestompt. Vermoedelijk door teveel informatie en een schoolsysteem waarin leraren ruim 30% van hun tijd bezig zijn met administratieve processen in plaats van met kinderen leren te observeren, na te denken, hun eigen mening te vormen en dan pas daarnaar te handelen. Creativiteit wordt doodgemaakt. In denken en in handelen. Ik denk wel eens dat dat bewust gebeurd: een bevolking die niet nadenkt is makkelijker te manipuleren. Want waarom zijn mensen wél bang voor een enkele moslim ‘die misschien een mes op zak heeft’ maar niet voor een blanke christen die gepakt is met ruim 100 kilogram aan wapentuig en plattegronden van moskeeën, politiebureaus en voetbalstadions? http://www.ad.nl/ek-2016/fransman-opgepakt-met-arsenaal-wapens-voor-aanslag-op-ek~ad31f503/ En waarom is niemand bang voor een biertje? Elk jaar sterven ruim 3 miljoen mensen aan de gevolgen van alcohol drinken. Door terrorisme ongeveer 7000. En door pinda’s 12.000 (stikken en allergie). Maar ja, ‘feiten hebben niets met de werkelijkheid te maken’, is dan het weerwoord van mensen die zich bang laten maken.

      • Zilvertje zegt:

        Waar door komt weet ik niet, maar je hebt wel een paar goede punten. Ik denk dat we eerlijk moeten delen en het verleden met al ons landje pik en slavernij is een gruwel, maar wat men eerst op die manier deed doet men nog steeds, dat zet kwaad bloed, en de hele wereld werd zo opnieuw opgeschud en volken moesten met elkaar leven, die dat niet konden, grenzen werden verlegd. De steen in de vijver. Altijd die mannen met macht die dingen binnen halen om het geld en om het aanzien en krijg dat nog maar eens goed, een knoop niet niet meer te ontwarren is.

        Het toverwoord is, helpen en toegeven van fouten, dat is het begin. Dank voor je mooie aanvullingen.

  6. terrebel zegt:

    Heel graag gedaan en heel hartelijk dank voor je vervolg waar ik het hartgrondig mee eens ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s