Oma’s kastje.

90a7c-antiek-3160-800

 

Hoe lang is het nou geleden dat we als kinderen zaten te bedenken hoe wij oma’s kastje konden kraken? De ene nicht vond dat niet netjes en een andere nicht bedacht dat we gewoon ons moesten laten insluiten en dan wachten tot ze het kastje zou openmaken. Het kastje stond tegenover het raam in de opkamer, de deftige kamer, de kamer waar je hooguit wel eens hielp met afstoffen, de kamer waar alleen mijnheer pastoor eens in de week zijn koffie kreeg en soms een balletje gehakt en een citroentje er naast. De kamer waar zeepjes in papiertjes lagen te pronken, waar een hoog tafeltje een plant droeg, met bladeren tot op het karpet.

In haar schort droeg ze altijd de sleutel en als het schort afging, ging die opgewarmde sleutel haar ondergoed in. Ze droeg de sleutel altijd op het lijf ( dat maakte het kastje zo bijzonder ) De kleintjes waren op een dag ook ingewijd en speculeerden mee en zo werden we groter en groter.

Op speciale dagen, als het huisje van oma vol zat met volk, familie, vrienden, dan was het druk in haar keukentje en druk in de woonkamer.  Af en toe zagen we die hand in haar schort glijden en ging ze even naar het opkamertje………. we bedachten de slimste plannetjes, maar de inhoud van het kastje bleef onbekend. Achter oma aansluipen hielp niet, ze had het altijd door. Insluiten? Ze rook je!

Oma werd honderd en zeven en overleefde zo heel wat familieleden en de kennis van het kastje was bij sommige neven en nichtjes gezakt. Maar tijdens haar sterfbed en het waken dat we deden, borrelde weer de geheimzinnigheid op van het kastje. Weken brachten we door in haar keukentje en in de gewone woonkamer en naast haar bed. We hebben allemaal uitgebreid afscheid genomen en voor ieder van ons was een waardevol lief praatje van haar, maar niemand had het lef om over het kastje te beginnen.

Wel weet ik nog dat op het moment dat de kist zakte ik ondanks me verdriet een blij gevoel voelde, straks zou ik in het kastje kunnen kijken. Een geheim dat al mijn levenlang rond oma schitterde zou nu onthuld worden. Na de begrafenis gingen we koffie drinken en eten in het plaatselijke dorpshuis annex kroeg. We haalden herinneringen op en misten oma, maar….. ze was niet in de wieg gesmoord en we namen er nog een.

In een lange stoet, waar je als je achteraan liep, de onzichtbare gaten ontdekte, waren we bezig met onze eigen gedachten, het leven vloog aan ons voorbij, we werden oud! Bij het openmaken van de achterdeur van het huisje waren we eensgezind, HET KASTJE! In een lang lint liepen we naar de opkamer en openden de deur en onze ogen hadden we gericht op de plek waar het kastje, MOEST staan……. maar het stond er niet. We waren verslagen………..

Trudy Den Herder. Foto: internet.

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op Oma’s kastje.

  1. Zilvertje zegt:

    Dank voor de sterren mensen.

  2. logbankje zegt:

    Wat een spannend verhaal Trudy, ik leef mee om de inhoud van het kastje te ontdekken.
    Hier moet een vervolg op komen. Hans

  3. Zilvertje zegt:

    Hallo Hans, wat leuk dat je dat zegt, had ik eigenlijk niet bedacht een vervolg, maar wie weet, dankjewel!

  4. Myriam zegt:

    Wat een schitterend verhaal. Potverdrie. Ik wou nu t och wel echt weten wat er in dat kastje zat hoor.

  5. Zilvertje zegt:

    Dankjewel Myriam! Ja, dit is een echte kasthanger! :^)

  6. Hillechien zegt:

    leuk verhaal word hopelijk vervolgd

  7. logbankje zegt:

    Het is stil bij Trudy, drukte en zorg blijven doorgaan, ben je niet vergeten hoor. Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s