Krommenie uit mijn jeugd.

1491138

In 1958 werd ik geboren en mijn ouders woonden in een nieuw huis op de Populierenlaan, het was denk ik nummer 41 of 42. We keken uit op de Jan Blankenschool, later kreeg deze school een andere naam, het Pallet. De school was toen nog niet zo groot als nu, we zouden nu op een zijvleugel kijken, als we er nog zouden wonen, maar toen keken we op de speelplaats.

Naast ons woonde Pietertje, een jongetje van mijn eigen leeftijd, zijn ouders waren in de leeftijd van mijn ouders. Het spelen met Pietertje Korstman? ( hoop dat ik de achternaam nog goed heb ) vond ik altijd heel fijn, later dacht ik wel eens, wij waren Jip en Janneke. Het was dan ook vreselijk om te horen dat ze gingen verhuizen en in mijn gedachten was het naar Amersfoort, maar of het klopt weet ik niet meer.

Heel soms kwam Pietertje nog met zijn ouders op bezoek, maar die laatste keer was geen succes. Op school, de kleuterschool op het Blok, moest ik een grote boodschap doen, maar er was geen w.c. papier, ophouden was onmogelijk. Ik heb mijn broek weer moeten ophalen, vroeger droeg je als meisje van die grote witte onderbroeken, met in de winter een gebreid ding er overheen. Maar het was geen winter en huppelend kwam ik die middag uit school, tussen de middag aten we altijd een boterham bij me moeder, opgehaald werden we niet, want er was haast geen verkeer. De winkels gingen tussen de middag nog dicht en veel mensen aten warm.

Tot mijn grote geluk zag ik Pietertje weer, maar ik voelde wel een afstand, ik kon nu niet zomaar naar hem toe….. ik was aan met de situatie, vroeger ging dat vanzelf, nu niet. Ik deed iets wat ik anders nooit deed, ik ging op mijn rug liggen en gooide mijn benen omhoog als een echte lenige kleuter, maar helaas was ik vergeten dat ik niet had kunnen vegen na de grote boodschap. Alle ogen waren gericht op mijn onderbroek die nu vol in zicht was. Mijn moeder noemde het, dat ik een vieze plakkaat in mijn broek had. Ik weet het nog zo goed, omdat ik me toen voor het eerst in mijn leven schaamde, want Pietertje zou nu vast denken dat ik in mijn broek gedrukt had. Ik droop af en het later trouwen met Pietertje heb ik maar van mijn wensenlijstje geschrapt.

We hadden nieuwe buren gekregen, ik heb hun naam op het puntje van mijn tong liggen, maar het komt er niet uit, twee wat oudere mensen, ja, dat vond ik toen met hun dochter. Die dochter gaf me wel eens mooie lege parfumflesjes, die roken nog jaren lekker.  Schoenmaker was de naam, ja, de namen komen weer boven. Aan de andere kan van ons woonden buurman en buurvrouw Van Luit, buurman heette Dirk en als buurman buiten was en er een kopje koffie voor hem klaarstond, riep buurvrouw: Dirk! En dan maakte ze een gebaar met haar duim aan haar lippen en tuimelde haar hoofd achterover. Als kind vind je dit prachtig en ik heb zomers heel vaak op mijn bedje gestaan en deed het gebaar na als ik buurman in de tuin zag rommelen.

Aan de overkant woonde buurvrouw Bos, een schat van een vrouw, ze paste vaak op me en dat deed ze zo lief, het voelde vertrouwd. Als kind hoorde je van je ouders allemaal verhalen over de buurt, zo was buurvrouw  Bos een poosje niet lekker geweest en de arts schreef haar zetpillen voor en zoals u weet, stop je die tussen je billen en laat ze smelten en daarna gaan ze hun werking doen. Buurvrouw had ze al een poosje en vertelde aan mijn moeder, dat die zetpillen wel werkten, maar dat ze, ze zo slecht kon innemen, ze werd er zo misselijk van. Mijn moeder vond dit zo zielig en vroeg, hoe ze, ze dan innam, nou, ik snijd ze aan mootjes en dan kauw ik er lang op en dan slik ik het door. Nou elke keer als mijn moeder dit verhaal vertelde kreeg mijn vader de slappe lach. Alleen ik begreep het later pas, ik vond haar alleen maar heel erg zielig en lief.

Ik had een grote broer Ton, die noemden ze Onkie Eentand, hij had een keer bij een ongeluk, tanden verloren en dat waren blijvende tanden, hij zou dus nooit geen nieuw tanden meer krijgen, hij werd er vreselijk mee gepest. Dan kwam hij verdrietig binnen en dan vroeg ik wie het gedaan had, dan liep ik er op mijn sokken heen, zo snel wilde ik er zijn en zetten mijn handen in mijn zij, want dat had ik afgekeken van de vrouwen bij ons in de buurt en dan vroeg ik wie het had gedaan, ik was een kleine kruimel, 4 jaar oud en te klein voor mijn leeftijd omdat ik een chronische ziekte had en niet groeide. Dan zeiden ze niks, maar gingen kwatten en rijmen op mijn naam. Ik heet Den Herder, dus ze riepen, Herdertje, perdertje, knerdertje, slerdertij, ik hoor het ze nog roepen in koor. Maar ik liet me niet van de wijs brengen, de jongens die het deden heten Baltus, dus ik riep: baltesie, knaltesie enz. Daarna liep ik weg, als een koningin, ik dacht dat ik ze vreselijk bang had gemaakt. Hun moeder liep altijd op sokken, van die geitenwollen, dat vond ik vroeger heel apart, want het was de tijd van de nylons.

Trudy Den Herder/Zilvertje.

Wordt vervolgd.

2571341

Foto: Internet, Populierenlaan Krommenie.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

5 reacties op Krommenie uit mijn jeugd.

  1. Rob Alberts zegt:

    Ja, ouder wordend worden herinneringen steeds belangrijker.
    Soms is het mooi om terug te kijken, soms is het vooral verdrietig.

    Toch wens ik jou vooral nog een mooie toekomst toe.

    Vriendelijke groet,

  2. logbankje zegt:

    Een mooi verhaal, zo was dat we liepen gewoon naar school en huis, we aten een boterham bij mam.
    Wat sneu dat je toekomst door een vieze broek in het water viel.
    Buurvrouw Bos toch, maar de huizen zijn nog niet veranderd. Hans

    • Zilvertje zegt:

      Nee, de huizen zijn nog hetzelfde, nu woont een oud collega van me in de oude straat. Man ik had nu al zo lang getrouwd kunnen zijn met Pietertje, maar ja, dan hadden we vast niet op weblog.nl en op al die andere media elkaar gelezen, het heeft zo moeten zijn.

  3. Jaixy zegt:

    Mooi geschreven.
    Gelukkig hangt je toekomst nu niet meer af van die vieze broek….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s