Het vluchtelingen kerstverhaal.

Het was in de jaren dat er ongelofelijk veel plaatsen op aarde waren, die verschroeid werden door bommen, die verkwanseld werden voor groot geld, die uitgeput werden, om een of andere slampamper te laten leven in overdadige luxe, terwijl volken gebukt gingen onder de gesel van honger en armoede, vrouwen en meisjes werden verkracht en huizen in brand werden gestoken en zelfs de ziekenhuizen werden doelwit.

Ja, in die jaren was het dat een grote groep mensen op drift was geraakt. Ze vroegen niet veel, enkel maar een veilige plaats, een stukje brood, wat begrip. De scheepswrakken waar ze mee aan land kwamen, daar kon je hele steden mee bouwen, van hun reddingsvesten kon je rivieren dempen en nog waren er mensen die riepen: laat ze ergens anders naar toe gaan, ze eten ons eten op en verkrachten onze dochters!

Die mensen die zomaar wat riepen, waren vaak de mensen die op school niet goed hadden opgelet, of waren de mensen die altijd al tegen alles aantrapten, zonder dat ze de feiten kenden, zonder zich eerst te overtuigen van wat ze zagen en hoorden wel klopte. Waren de mannen die altijd hun eigen vrouw bedrogen, op het voetbalveld gemene trappen uitdeelden, die veel bier dronken en in de kroeg hingen en met hun vuist hadden geslagen als ze hun zin niet hadden gekregen. Velen een laag IQ  bezaten.

 Ze zagen nu een nieuw ezeltje voorbij komen in de vorm van een wrak, zagen geen zwanger vrouw die zocht naar een plaatsje in de herberg, nee, ze zagen, of let  op, dachten te zien, dat er mensen zochten naar een veilig plekje die het eigenlijk niet nodig hadden ( gelukszoekers ) mensen die voor de lol die onmogelijk moeilijke vlucht hadden volbracht, met alle gevaren van dien, mensen zoals ze zelf waren, heftig en goor. Maar ze hadden alleen ook maar dat als referentiekader. Ze wisten niks van echte honger, angst en bommen om je hoofd, de enige bommen die, die opruiers kenden waren vuurwerkbommen, die ze stiekem op het voetbalveld gooiden op zondag.

Omdat ze weinig oog hadden voor hun eigen kroost, zagen ze niet het verdriet in de ogen van de gevluchte kinderen, zagen ze niet de vrees, de angst, de toekomst die verloren leek, sommige kinderen hadden nog nooit een school bezocht en dat alleen maar door die stomme oorlogen, hebzucht en geloof. Bedacht of aangemoedigd door die slome rijke kerels, die alleen hun leuter omhoog krijgen bij gore seksspelletjes, nooit  uit liefde, van die klerelijers, die zeggen: gooi er maar een bommetje op, en ondertussen zelf veilig in hun paleisje zich vol zitten te vreten. Ja, in die jaren was het, dat een bevolking zwanger was van hoop en de wil tot vrede, zocht naar een stal.

Als de gewone man, de vredelievende man nu niet de straat op gaat en roept om vrede, staat straks elk plekje op aarde in brand. Het is alleen omkeerbaar, als we delen en alle wapens neerleggen en nooit meer oppakken en met elkaar gaan praten, hoe verschillend we ook zijn en dan merk je, dat we allemaal plassen en poepen, liefhebben en lief gevonden willen worden. Geef de mensheid een kans, open je hart, je stal, je herberg en laat ze binnen in vrede en deel.

Trudy Den Herder. (wil je het AUB delen? )

kerst 2

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Het vluchtelingen kerstverhaal.

  1. Dirk zegt:

    Een heel heel mooi betoog Trudy.

  2. logbankje zegt:

    Zeker een mooi betoog Trudy, een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest.
    Angst is een slecht leermeester.
    Vandaag zag ik een kind in de klas, hij zei ik heb nog nooit op school gezeten, een kind van vluchtelingen. Hans

  3. Zilvertje zegt:

    Dankjewel. ja, die mensen hebben heel wat meegemaakt, de kinderen hebben heel wat gemist en allemaal vreselijke dingen meegemaakt, we moeten helpen in plaats van klagen en ze weigeren.

  4. Precies, Zilvertje
    De grens is nog zo ver weg
    Van wat w’aan kunnen

    ’t gaat om de ander
    gunnen wat jij hebt, pas dan
    is er beschaving

    wie dat niet inziet
    is blind door een verkeerde
    ordehandhaving

  5. Zilvertje zegt:

    Wat zeg je dat mooi, zo is het, je maakt er een gedicht van. Als ik luister naar de mensen die de grens dicht willen doen, vind ik ze zo dom, zo hebberig en de feiten verdraaiend, maar ik begrijp nu ook dat sommige niet beter weten, ze zijn bijna ziekelijk dom, ik ga dat promoten,i n de hoop dat ze voortaan hun mond houden, niet willen dat ze bij de domme horen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s