Steentjes schoppen deel 2

IMG-20150716-WA0014

Buikpijn.

Een maal in de maand kwam er een dame van een stichting bij de jongens over de vloer, meestal was dit in het weekend. Alle medewerkers waren dan die avond vrij en deze dame kwam op vrijwillige basis op de jongens passen. Ze had altijd lekkere dingen mee, chips en cola, drop en chocolade. Dit had ze opgehaald bij winkels in de buurt die het lot van de jongens begrepen.

Ze keken dan met haar een film en het was bijna vechten wie naast haar op de bank mocht zitten. Het waren altijd prachtige films, die een goede afloop kenden en zonder schroom, lieten die jongens op zo een avond, hun tranen stromen en dat luchtte zo op.

De dame was Tiny Treutelbrood, bijna zestig jaar, een vrouw uit het volk, met haar eigen broed groot en de deur uit. Ze was zomaar op een dag betrokken geraakt bij haar medemens en getroffen door al het leed op de wereld en vond bij de stichting Geen Huis, een prima plek om haar hele hart te geven aan de mens die wel wat liefde kon gebruiken.

Op zo een avond maakten de jongens de woonkamer netjes, kussentje op de bank werden geschikt en vooraf werd besloten wie waar mocht zitten, want tante Tiny hield er niet van, als ze elkaar op de bek sloegen. Het salontafeltje werd smetteloos schoongepoetst en de plantjes kregen water, zo zag Tante het graag, wisten de jongens.

Als de buitendeur dichtsloeg na de avondmaaltijd, kon het alleen maar Tante Tiny zijn en dan werd nog snel de laatste hand gelegd aan de woonkamer, een minuscuul kleine kruimel werd van tafel geveegd en dan en dan!

Salomon, zat op de wc en hoorde Tante Tiny de trap op komen, meestal stond hij haar al op te wachten, maar deze avond was het hem niet gelukt. De pijn in zijn buik was enorm geweest en hij hoopte dat de pijn een grote dikke drol was, die hij er uit kon poepen, maar jammer genoeg, kwam er geen drol en bleef de pijn. Hij bleef maar zitten, werd bijna wanhopig van de pijn. Na de knuffeltjes van de jongens, miste Tante Tiny dadelijk haar kleine Salomon en zocht en vond hem op de wc.

De lieverd had tranen in zijn ogen en deed zijn best toch nog blij te kijken naar Tante Tiny.

Zilvertje. Foto met liefde gemaakt door Zilvertje, bijna in Neck.

Vervolgverhaal:Steentjes schoppen.

Deel 1 Huilend hart.

Daantje.

Daantje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Steentjes schoppen deel 2

  1. logbankje zegt:

    Tante heeft een positieve invloed op de jongens, een engeltje voor ze. Hans

  2. Dirk zegt:

    Ik ken zo’n tante Tiny, van tegen de 60 een vrouw met een gouden hart!!!!

  3. Rob Alberts zegt:

    Lief!

    Zonnige zondaggroet,

  4. Pingback: Steentjes schoppen deel 3 | Het straatje van Zilvertje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s