Moederlijke ongehoorzaamheid.

Had ik helemaal geen zin om naar mijn dorp te gaan na mijn werk, bleef ik gewoon in de trein zitten en deed mijn zonnebril op. Mijn benen bloot gemaakt en pas uitgestapt waar de zee begon.

20150609_192505

Had een jurk aan met een jasje, maar de jurk had een blote rug, ideaal voor aan zee.

20150610_143418

En dan ziet plaatje twee er zo uit, na het plannetje, de grijns. Het jasje ging al rap uit. Mijn juffentas onder mijn hoofd en mijn jas die ik vanmorgen om zes uur buiten aan had, lag nu onder me. Wat verlangt een mens nog meer?

20150610_143329

Dit was mijn uitzicht.

20150610_143333

En dit en ik voelde hoe alle vermoeidheid wegzakte.

20150610_143339

Nou hoor ik je denken: moet je niet voor de jongste kinderen zorgen?

Nee, die worden zo groot en vandaag mag ik in de avond uitrusten, het mannelijke Suikerhartje zorgt voor de maaltijd, dus geen boodschappen doen, en niet koken, na zoveel jaar alles alleen gedaan te hebben, begin ik steeds meer de vruchten te plukken van lieve kinderen die alles zelf kunnen en zien als mama moe is. Ja, en dat is mama, na al die jaren alleen zwoegen, hard werken, mantelzorger zijn, gaat aan het einde van het schooljaar de vermoeidheid toeslaan. En de jaren gaan tellen, ik word dit jaar 57 jaar, de tijd vliegt.

20150610_143508

Ik heb nu een lekker kleur en mijn juffentas is al bruin.

20150610_145505

Als het zomervakantie is, ga ik hier logeren, of in Bakkum, ik ben er nog niet helemaal uit, maar elk geval wel aan zee.

20150610_145458

Nou leer ik al jaren aan mensen dat ze goed voor zichzelf moeten zorgen en vooral moeten genieten. En nu eindelijk kan ik het ook gaan toepassen en dat voelt zalig. Het vervolgverhaal loopt nu wat vertraging op, want ik heb nog niet eens verteld van mijn fietstocht van zondag.

Dag lieve mensen, ik kom als ik weer de boel aan kant heb bij jullie lezen.

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Moederlijke ongehoorzaamheid.

  1. logbankje zegt:

    Heerlijk om door te reizen naar de zee, het frisse zout op te snuiven en ontspannen.
    Goed dat de suikerharten zich zo goed zelfstandig redden. Hans

  2. terrebel zegt:

    Je kinderen loslaten kan heerlijk zijn…de rust heb je verdiend!

  3. Dirk zegt:

    Welverdiende rust af en toe heerlijk. en wat fijn dat E zo nu en dan kokkerelt voor jullie drietjes.

  4. Bertie zegt:

    Verdiende zaligheid😉 Zee en strand zijn de allerfijnste plaatsen waar een mens kan uitrusten. (vind ik). Neem het ervan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s