Bericht uit de ruimte deel 2

Zure geuren.

flat-flowers-originals-raamstickers-rozen-rood-en-roze

Ze stak heel voorzichtig de sleutel in het slot en sloot de deur sneller dan anders. Ze klopte op de huiskamer deur en trof hem aan op zijn bed voor het grote raam. Hij was nog witter dan de vorige keer en om hem heen lagen boeken, zakken van voedsel en asbakken vol met vieze peuken.

Zijn gezicht versprong van ongelukkig naar gelukkig en dat maakte haar boodschap zwaar. Deze man die zelden iemand zag, verheugde zich elke vrijdagmiddag op haar bezoek, op haar gezellige vertelsels, op haar hulp en haar jeugdige elan. De zure geur om hem heen wende al binnen enkele minuten en het geluk op zijn gezicht, liet haar de boodschap dat het de laatste keer zou zijn, inslikken. Ze bracht de buitenwereld binnen bij een eenzame zieke man.

Ze had het boek: God als misvatting, op haar schoot en wilde juist beginnen met het voorlezen maar zag zijn hand omhoog gaan. Ze begreep het dadelijk, in haar haast hier te komen, met het gevoel dat ze had, stoppen met de bezoeken en de ogen van de vreemde figuur nog in haar gedachten, was ze vergeten hem te groeten en dat wilde hij haar aangeven.

Ze knuffelde de oude ineengedoken man streelde hem door zijn haar en gaf hem als toetje een kus op de mond. Hij stonk, hij stonk verschrikkelijk en ze probeerde het niet te laten merken. Hij was gerust, de warmte van haar omhelzing gaf hem hoop en troost en hij genoot van haar voorlezen.

Om zes uur ging de bel, AH kwam de boodschappen brengen en van die gebrachte bestelling kookte ze snel een maaltijd, schonk wijn in en ruimte wat rotzooi op. Liet het bad vollopen en voor de maaltijd klaar was, had ze hem gewassen en netjes gekleed. Zo schoon en fris leek hij weer wat op de man zoals ze hem vroeger zo graag had gezien. De lichtjes zaten weer een beetje in zijn ogen, hij gedroeg zich wat steviger dan aan het begin van het bezoek.

Ze zette hem op de stoel en verschoonde zijn bed. Van het onderlaken kon ze soep koken, vlekken van koffie, van wijn, van tabak. Het eten smaakte hem goed en hij zat met zijn ogen aan haar huid gekleefd, ze voelde het en schudde van nee. Nee, ik blijf niet slapen vannacht ik ga zo. Ik zorg dat je eten voor de rest van de week wordt gebracht en dat er nog iemand komt voorlezen, maar ik ga zo naar huis. Ze draaide zich snel om, wilde de teleurstelling in zijn ogen niet zien, ze ruimde de keuken op en staarde uit het keukenraam naar buiten. Ze schrok, er dook iemand weg onder het raam, ze wist zeker dat ze iets zag wegduiken, het voelde niet goed, haar hart tikte als een tijdbom. Terug gekomen in de kamer wierp ze een vaasje bloemen om, het water lag op het dure tapijt en de bloemen leken naar adem te happen, het waren rozen, rozen?

Zilvertje. Deel 1 bericht uit de ruimte.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Bericht uit de ruimte deel 2

  1. Myriam zegt:

    Morgen verder hé

  2. Zilvertje zegt:

    Hoop de tijd te hebben, morgen moederdag en de vakantie is om. :^)

    Fijne dag!

  3. Rob Alberts zegt:

    Wat een verhaal weer.
    Ik kijk uit naar het vervolg!

    Nieuwsgierige groet,

  4. logbankje zegt:

    Als je altijd alleen bent en ziek bent is je wereld wel erg klein.
    Dan is elke aanraking welkom, maar je kunt ook te veel willen.
    Daar sta je dan met de schrik in je benen. Hans

  5. Pingback: Bericht uit de ruimte. Deel 3 De zetpillen. | Het straatje van Zilvertje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s