Heroïne spuiten onder je rokje.

Het straatje van Zilvertje.

Het kostte me heel wat moeite om bij het Leger Des Heils te mogen werken, want ik had eerlijk gezegd dat ik niet in God geloofde en het verhaal van de heilige wurm had ik hen maar niet verteld. Maar ik hield stug vol en met vuur vertelde ik over mijn mensvisie en ik werd toch aangenomen. ( na drie gesprekken )


Dat het geloven in God geen garantie was om mensen liefdevol te helpen wist ik al lang, maar het was nieuw wat ik bij het Leger des Heils allemaal ging meemaken. Laat ik als eerste stellen dat de echte Heilsoldaten die ik leerde kennen allemaal in de categorie engelen vallen, maar dat veel andere helpers in de zorg, braakballen waren van het zuiverste water.


Aan een stinkende gracht op de wallen stond een groot opvanghuis, voor alles wat maar zonder dak over straat liep, nergens vond je zo…

View original post 437 woorden meer

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s