Opgesloten deel 5 De viespeuk.

IMG_0582

Soms snakte ik naar het buiten zijn, lekker haren in de wind, crossen, fietsen of voetballen, maar ik had altijd de angst dat er iets zou gebeuren met moeder en de kinderen. We leefden in een nare, rare situatie, op een eiland van ellende en ranzigheid en alleen ik kon daar de boel een beetje de goede kant op sturen.

De mannen die bij ons thuis kwamen hadden het niet zo goed voor met ons, het waren mannen die kwamen voor hun eigen lust. Vaak waren ze getrouwd en hadden ze hoge posities. Mama maakte op haar manier misbruik van de zaak door hoge bedragen te vragen voor haar diensten. Later begreep ik ook wel dat ze moest overleven met haar gezin, maar dat gezin werd steeds maar groter en groter. Soms dacht ik wel eens dat we alleen familie van mama waren, met allemaal een andere vader.

Onderhand had ik al begrepen dat die mannen zorgen voor brood op de plank, voor warmte in huis, voor een maal in de week een visje, voor de klusjesman die kwam als het dak weer lekte en dan wel elke keer op andere plaatsen, voor elke negen maande weer een gevulde wieg.

Een man vertrouwde ik nooit, of beter gezegd, het minst van alle, hij wilde altijd de meisjes gedag zeggen en nog een kusje geven, ik begreep dat niet, hij had geen band met ons, dat mama dat toe liet vond ik onbegrijpelijk. Ik stond er op dat ik met hem meeliep. Mijn zusjes en broertjes waren mijn alles, ik heb altijd geprobeerd dat het hen aan niets ontbrak, dat ze liefde kregen, dat ze konden lachen en spelen, dat ze eten hadden en een schoon bedje. Ik heb me in die jaren suf gewerkt om dat gezin draaiden te houden en begreep niets van de buitenwereld die ons vergeten was.

Later toen ik wat ouder werd vroeg ik me af, of we geen levende familie meer hadden gehad, waarom mijn vader verdwenen was en ik droomde mezelf een wereld. Weg met de tijdmachine, mama op een heerlijk plaatsje bij het raam, in haar arme het jongste mopje, want die had veiligheid nodig, die konden we niks uitleggen. Allemaal wat lekkers op schoot en ik als de kapitein aan het roer. Hoe stond de wind? Hoe stonden de sterren? Hoog water, laag water, stand van de maan?

De tijdmachine en het zorgen voor de kleintjes liet me overleven, zonder dit alles was ik te veel gaan piekeren. Heeft me veel laten lezen over techniek en sterren, over timmeren en het begin van de computer. Maar de incidenten bleven komen en eenmaal had de man die ik helemaal niet vertrouwde kans gezien om in de kamer van mijn zusjes te komen, mama had hij stomdronken op haar kamer achter gelaten. Ik had hem niet horen binnen komen en heb het mezelf altijd verweten. Ik heb na dit incident een mechanisme bedacht dat ik kon zien wie er het huis inging en uitging, op mijn slaapkamer hield ik als een portier alles bij.

Dit mocht nooit meer gebeuren! Mijn zusjes waren allemaal in paniek geweest, huilden en gilden en waren jaren stil en terug getrokken en onhandelbaar. Als ik die hufter nu nog zou tegen komen zou ik al zijn botten breken en nu is dat makkelijk, ik ben een grote sterke man geworden, nou ik lust hem rauw.

Trudy Den Herder. Opgesloten deel 5 De viespeuk. Foto: Zilvertje.

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in misbruik, tijdmachine, Verhalen van Zilvertje en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Opgesloten deel 5 De viespeuk.

  1. Dirk zegt:

    Je ben weer goed op dreef Trudy!!

  2. logbankje zegt:

    Zou haast zeggen dat de klusjesman ook wel in natura kon worden betaald.
    Maar je neemt wel veel lasten op je schouder voor je familie.
    Je hebt het huis wel geautomatiseerd omdat je moeder daar de verantwoordelijkheid niet meer voor nam.
    Lees nu dat je een jongen bent, nou dan kun je die kerel wel een keer flink aanpakken. Hans

    • Zilvertje zegt:

      De klusjesman was een van de weinige die normaal was, die beet nog liever zijn tong af dan dat hij ranzig zou willen zijn. Hij had ook een lieve vrouw thuis, die lekker kon knuffelen en goed was in koken en sokken stoppen, dus hij kende ook de noodzaak niet.

  3. Suskeblogt zegt:

    je hebt altijd mensen die munt slaan uit de problemen van anderen. Ze moeten maar zorgen dat ze op een normale manier aan hun trekken kunnen komen in plaats op de rug van zwakkeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s