Opgesloten deel 2 Dikke Sjaak.

hvs_eend_tijdmachine_grt

“Meissie doe maar open, goed volk!” Uit de brievenbus klonk een vreemd hoog kinderstemmetje. Mijn verbijstering was denk ik van mijn gezicht te lezen bij het open doen. Voor me stond een mensje net groter dan ik zelf en ik was nog maar zes. Maar de persoon tegenover me, had een snor en een mega dikke buik en zijn adem rook naar een geur die ik later heb weten te herkennen als beginnend kanker in de maag.

Maar ik was ook beledigd! “Mijnheer ik ben een jongen!”

De trol keek me scheef aan en ik was niet blij dat ik open had gedaan, ik zag helemaal geen goed volk. “De naam is Sjaak!” Gromde hij nu lager en ik zag een kleine opsodemieter, daar waar ik een vriendje had verwacht, een vriendje die zijn stem verdraaide, zoals we zo vaak deden, lekker gek en elkaar een beetje bang maken en daarna vreselijk lachen om ons gekke gedoe, maar ik zag deze enge viespeuk.

“Je moeder verwacht me.” De trol draaide geheimzinnig met zijn ogen en aan de punten van zijn snor en voelde af en toe met een hand aan het “wapen” dat hij droeg daar bij zijn gulp. Ik keek mijn ogen uit. Ik loog zonder blikken of blozen dat mijn moeder niet thuis was en dat ze de komende dagen er ook niet zou zijn, dat ze op reis was voor zaken. De trol keek getergd en zijn “wapen” liet hij los. Als een verwend kind dat de zin niet krijgt, liep hij weg, hij schold, tierde, en rochelde op het pad. Ik heb op die tegel nooit meer een voet gezet.

Moeder riep vanuit haar slaapkamer dat de trol mocht binnenkomen, maar ik loog dat er een vriendje voor de deur had gestaan en dat ik geen zin had met hem buiten te spelen. Die week was er haast geen eten, mocht het licht niet aan en als de visboer aanbelde voor een visje, moest ik zeggen dat we allemaal ziek waren en niet konden eten. Het verband trol en honger zag ik toen nog niet, maar al spoedig keerde ik dit kennen.

De pap maakte ik wateriger dan anders, de luiers bleven langer aan, we lagen vroeger in bed. Om toch in de avond nog wat op mijn kamertje te kunnen knutselen aan mijn tijdmachine, werkte ik bij het licht van de maan en sterren en deed ik veel op de tast.

Moeder was humeuriger en stapte na een week gepoederd en netjes gekapt de deur uit en kwam pas dagen later boven water, giechelend, vies, maar wel met een mantel van nerts aan.

Trudy Den Herder. Fictie. Foto: internet.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Opgesloten deel 2 Dikke Sjaak.

  1. Dirk zegt:

    oh oh oh waar gaat dit naar toe ik ben benieuwd.

  2. logbankje zegt:

    Niet alleen vieze trollen staan met hun wapen te spelen tijdens een gesprek.
    Dan voel je je ook niet fijn met dat bezoek, zeker zijn aftocht is een openbaring van zijn kwade wil.
    De tering naar de nering zetten, maar moeder had toch andere plannen, hoop dat de tijdmachine gaat lukken. Hans

  3. Zilvertje zegt:

    Logbankje, ik moet zo lachen om je reactie, daardoor zie ik ook in, hoe ik tijdens het schrijven in het verhaal zit en hoe een shock het moet zijn om als lezer al die malle dingen van me te moeten lezen. Kan er niks aan doen hoor! Het verhaal speelt zich af in mijn brein en daar hoef ik niks voor te doen. :^(

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s