De hemelpoort. ( Rijke stinkerd )

hemelpoort

Op een druilerige maandagmorgen stond een mega rijke man voor de hemelpoort. Hij klopte met zijn knuisten op de dichte houten deuren en bromde ongeduldig dat hij er in wilde. Maar van achter de deuren kwam geen geluid. Van zijn dure schoenen schopte hij zijn neuzen kaal, om de deur maar open te krijgen, om te laten horen dat hij er was.

Hij was niet gewend om te wachten, hij was niet gewend om een gesloten deur te vinden. Hij greep in zijn zak naar zijn mobiel, maar helaas geen bereik. Hij was zo moe van al die inspanningen, dat hij na een poosje ging zitten en in slaap viel.

Door de gangen hoorde je al van verre Petrus aan komen lopen, zijn sleutelbos rinkelde vrolijk. Hij vond de man in slaap voor de poort. Petrus bekeek hem eens goed. De man had een drankneus, haalde moeilijk adem, want zijn dikke buik zat in de weg en je kon aan zijn geur ruiken dat het een roker was. Petrus keek in zijn hemelboek en zocht de naam van de man. Mmmmmmmmmmmmm het is Rijke Stinkerd, mompelde Petrus, 61 jaar oud, pfffffffffff, dat is jong!

Rijke werd wakker en wreef zijn ogen uit. Waar bleef je zo lang? Bulderde hij naar Petrus….Maar Petrus reageerde eerst niet, bleef de man maar aankijken. MAG IK NOU NAAR BINNEN! Vroeg Rijke zeer ongeduldig. Nee, antwoordde Petrus, nee, jij mag er niet in. Rijke knapte bijna uit zijn vel van kwaadheid en ongeduld, hij duwde Petrus omver en wilde de poort door. Maar de poort sloot vanzelf. Rijke greep Petrus met een hand naar de strot en met de andere hand wees hij met de vinger ter hoogte van de ogen van Petrus. Dwingend vroeg hij Petrus naar het waarom. Petrus die op zijn tenen stond om zijn leven te redden, wist toch heel kalm te antwoorden:  Beste Rijke ik heb in het grote boek niets positiefs over je gelezen. Ja, je bent heel rijk, maar je hebt niks gedeeld. Je hebt veel huizen, maar vluchtelingen mochten van jou het land niet in. Je had een mooie lieve vrouw, maar je deelde liever het bed met jonge meiden. Je gaf veel mensen werk, maar je buitte ze uit. Rijke hapte naar adem. Petrus vervolgde, het gaat er niet om wat je hebt! Maar wat je hebt gedaan! Het gaat er niet om wie je bent, maar wat je bent.

Rijke smeekte en bood geld en blufte en pochte, maar helaas, Petrus sloot hem buiten en bedacht een plan om de man nog een kans te geven om zijn leven te beteren. Een mand met eerste levensbehoefte werd hem aangereikt  via een deurtje in de grote poort en daar moest hij het maar mee doen.

Trudy. Wordt vervolgd.

Uit: Verhalen over goed en kwaad van Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op De hemelpoort. ( Rijke stinkerd )

  1. Dirk zegt:

    Nou Trudy, moge het nog heel lang duren maar jij wordt dan met open armen ontvangen.

  2. Rob Alberts zegt:

    Ik ruik weer een verrassend plot.
    Leuk weer iets van jou te lezen.

    Vriendelijke groet,

  3. Harrij Smit zegt:

    Het thema hebben of zijn heeft altijd mijn belangstelling. Ben benieuwd hoe het hier afloopt.

  4. Zilvertje zegt:

    Ja, hahahah, net als mijn fantasie!

  5. logbankje zegt:

    Een mooie verhaal, maar de rijke verlaat net als de arme met helemaal niets. Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s