Kersteten bij moeder. ( daklozenfeest )

20141225_171941

Kersteten bij moeder.

Rond drie uur werden de gasten verwacht, maar voor de middag waren de meeste mensen al aangekomen en kauwden bij de zoete koffie kerstbroodjes weg. Moeder was nog bezig met haar Carmenrollers en was er nog niet uit welke jurk ze zou aantrekken.

Moeder was zeker al vijfentachtig jaar en vrijwilliger bij het daklozenopvanghuis De Boei. Al twintig jaar gaf ze elke tweede kerstdag een etentje bij haar thuis. Dan schoof ze alle tafels aan elkaar en maakte ze van alle restjes in haar koelkast een heerlijke maaltijd. Haar motto was: gezelligheid en liefde kost weinig, alleen wat moeite en je krijgt meer terug dan je geeft.

Op het menu stond: heldere broccolisoep, roti van mama en als toetje vanillevla met koffie/bonbons toe. Op het vuur stonden enorme pannen op te warmen en het rook zalig, voor weinig geld kon ze zo dertig mensen te eten geven.

Ron stond buiten een vieze peuk te roken, want binnen roken mocht niet van mama en ook al rookte Ron in het opvanghuis zelfs in zijn bed, bij moeder haalde hij het niet in zijn hoofd, hij deed zelfs binnen zijn schoenen uit.

Tooske had haar kunstgebit in, dat gaf wat hilariteit, want ze had nu moeite met praten en anders ratelde ze altijd aan een stuk door. Omdat ze het zo lang niet had in gedaan, was haar mond vergroeid en het gebit uitgedroogd, maar ze zag er wel knap uit als ze haar mond stijf dicht hield. Om het heerlijke kerstbrood te kunnen eten had ze het gebit even in het kerststukje gelegd en het stond nog mooi ook het leken wel pareltjes. Lachen was dat.

Dieuwertje roerde de soep nog even door en hop, daar vloog haar bril in die grote pan. Moeder zag het gebeuren… nou dat wordt een soepje met visie riep ze gevat en Diewertje schaamde zich zo, want ze wilde moeder zo graag helpen. Moeder deed een arm om Diewertje heen en zei zachtjes: lieve schat, we zeggen het er eerlijk bij en wie het dan niet lust slaat het over, maar die bacteriën van jouw bril, zijn dadelijk dood in die hete soep, neem maar van mij aan dat ze allemaal een bordje nemen.

Het werd een heerlijke middag en avond, er werd gezongen, gelachen en gehuild. Moeder kreeg na afloop een prachtig cadeau. Elke week zou iemand haar ramen komen lappen, iets wat ze niet meer kon en waar ze zo mee zat, ze durfde de huishoudtrap niet meer op. Ze moest daar toch een traantje om weg pinken. Er was ook een boekje in elkaar geknutseld met hun foto’s en lieve woorden en wijsheden van moeder als levenstip. Wat was ze daar blij mee, ze had even geen stem meer, was ontroerd en keek zo gelukkig.

Na afloop hielpen ze allemaal met opruimen en wat was moeder tevreden, niemand had gebruikt, niemand was agressief geworden, het was knus en gezellig geweest en de daklozen waren met een warm hart naar De Boei vertrokken.

Van dat wekelijks ramen lappen kwam natuurlijk niks, nee, niet omdat ze zich er niet aan hielden, maar na die avond is moeder naar bed gegaan met het boekje onder haar kussen en kwam er nooit meer uit, ze was vredig in slaap gevallen met een dankbaar hart, die mooie avonden maakte ze vroeger met haar eigen gezin nooit mee, altijd ruzie en afgunst, maar de avonden met de daklozen waren altijd een groot liefdesfeest, haar laatste zucht was een zucht van geluk en ze stierf op dat moment.

Trudy ( een verhaal geschreven voor al mijn lezers )

Foto: mijn eigen kersttafel.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Kersteten bij moeder. ( daklozenfeest )

  1. Harrij Smit zegt:

    Wat een mooi en liefdevol verhaal. Je houdt er de ware kerstgedachte misschien mee in stand.

  2. logbankje zegt:

    Wie geeft zal de liefde ontvangen, zo kwamen de genodigde niet op het feest, maar wel de mensen van de straat.
    Een mens is dankbaar als deze weet wat het betekend om iets niet te hebben.
    Overvloed maakt ontevreden. Hans

  3. Dirk zegt:

    Een prachtig verhaal zou zomaar waar kunnen zijn.
    En wat een gezellige tafel.

  4. Zilvertje zegt:

    Dirk, ja, vloog zomaar uit de pen. Dank. Ja, heb alles rood gemaakt en ben mijn huis aan het restylen. :^) Het eten was ook met veel rood en groen, heb genoten.

  5. Fenny zegt:

    Een regelrecht echt Zilvertje!

  6. rikus zegt:

    Toch fijn dat er aan ze wordt gedacht. Ook bij ons in de regio worden er overal etentjes georganiseerd door de voedselbanken. Ook TV Oost had een grote Aktie opgezet waardoor alle mensen bij de voedselbanken in Overijssel een stevig extra pakket kregen met de feestdagen. Een geweldig en liefdevol initiatief.

  7. Rob Alberts zegt:

    Je hebt het weer ontroerend mooi beschreven.

    Vriendelijke groet,

  8. logbankje zegt:

    Een gezellige afsluiting van de kerstdag en een goed oudjaar. Hans

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”

  9. logbankje zegt:

    De rust begint al aardig terug te keren, nog de jaarwisseling en dan kunnen we weer een blue monday krijgen. Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s