Kerstmarkt als een haast onneembare opdracht aan mezelf.

20141214_14060320141214_13475120141214_13565320141214_13362020141128_141919 (2)

Veel gaat er niet goed, maar we maken er wat van.

Hoe zwaar is het om op ongelijke weg te lopen met een zwaarbeladen rolstoel, maar ik doe het wel, want ik wil haar nog zoveel als mogelijk laten genieten. Maar het valt niet mee, na mijn vallen van de trap en op de salontafel, bij de trein en in de gang, ben ik heel wiebelig en heb ik weinig kracht, maar het is me gelukt. Ik ben ook heel duizelig, maar omvallen lukt me nooit met een rolstoel, dus dat gaf me de moed haar op te halen, we hebben genoten van de kerstmarkt bij mij in de straat en we kwamen ook oma’s kleindochter tegen die naar haar werk ging. ( wie is dat meisje ook al weer? Vroeg ze heel belangstellend )

Wie niks doet, maakt ook niks mee was mijn motto en we hebben overwonnen, met dank aan drie lieve mensen die me hebben geholpen onderweg toen ik echt even de draai niet kon maken.

Trudy.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

16 reacties op Kerstmarkt als een haast onneembare opdracht aan mezelf.

  1. Rob Alberts zegt:

    Sterkte met je tegenslagen.
    Je gezondheid maakt het niet eenvoudiger.
    Is er een oorzaak voor je duizelig zijn en vele vallen?

    Bereikbaarheid en toegankelijkheid is voor rollende mensen niet altijd aanwezig.
    Fijn dat er dan toch een paar behulpzame handen in de buurt zijn.

    Bemoedigende groet,

    • Zilvertje zegt:

      Rob, ik denk dat ik mijn vallen van de trap niet goed heb uitgeziekt, dus twee maal een hersenschudding verwaarloosd.

      Ik had de weg al goed geïnspecteerd voor ik het haar beloofd had en wist dat het op sommige plaatsen bijna onmogelijk was, maar ik had met mezelf afgesproken dat ik het zou proberen, beter geprobeerd, dan altijd spijt. En ja, erg lieve mensen die dan helpen, altijd zijn het mensen uit een andere cultuur die dadelijk helpen, dat valt me steeds weer op, Hollanders kunnen alleen maar luid toeteren, als het hun niet snel genoeg gaat, op een enkeling na dan. De weg voor een rolstoel was gewoon zo moeilijk te nemen, schrikbarend.

      Dank!

  2. Dirk zegt:

    Heel leuk en wat gezellig in je straat.
    En wat een leuke foto met jullie drieën.

  3. Aad Verbaast zegt:

    “We zullen doorgaan, met de wankelende zekerheid” (Ramses Shaffy).
    Goed gedaan!

  4. Zilvertje zegt:

    Nou ik woon gewoon in de gezelligste straat van Nederland vind ik, met veel oude huizen en dat heeft me veel moeite gekost en dat wil ik zo houden, maar om er te komen heb ik 30 minuten heen en 30 minuten terug moeten lopen met die stoel, maar het was de moeite waard, ik moest veel omwegen nemen omdat de wereld niet rolstoelvriendelijk is.

    Ja, leuk dat we Blanca tegenkwamen. Ik kan me moeder niet meer in huis nemen, mijn stoepen zijn te hoog, voor en achter, zo jammer, dus we stonden voor mijn huis en moesten weer gaan.

    Blanc werkt hard, ze wordt er dun van, maar in januari doet ze al examen, doet ze in minder dan een half jaar een studie van ongeveer ruim 2 jaar, knap van haar.

    • Dirk zegt:

      Het is zeker een gezellige straat vooral met al die winkels, ik ga over een tijdje in een andere straat wonen ik kijk er naar uit.
      En zeker knap van Blanca in zo’n korte tijd goed hoor.

  5. Zilvertje zegt:

    Oh, wat fijn. Dus een verbetering? Hoe gaat het nu met je?

    • Dirk zegt:

      Ja zeker een verbetering ben in geschreven voor een 55 plus flatje.
      Met mij gaat het steeds beter zit alweer dagelijks op de fiets en ik hoef niet meer bij de chirurg terug te komen nu alleen nog controle bij de stroke poli volgende maand.

  6. logbankje zegt:

    Wat fijn dat je moeder bij je is, valt nu voor jou zeker niet mee.
    niet fijn dat je zoveel keer bent gevallen.
    Je suikerhartje is een knap hart geworden.
    Wat een mooie foto’s, de kruising zuider- noorderhoofdstraat, padlaan, badhuislaan. Hans

  7. knutselsmurf zegt:

    Ja,je gaat de wereld heel anders bekijken als je niet kan lopen.
    Ik kan het zelf nog wel, maar niet zo hard. Dus die ongeduldige man met bestelbus ken ik.
    Hij komt zichzelf wel een keer tegen.

  8. logbankje zegt:

    Geluk is als een bloem, je moet het koesteren. Hans
    Ot. Je verzoekje ligt op de Bank voor de volgende show.
    Net al je lieve wensen zal ik deze doorgeven.
    De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s