Eenzaamheid.

boot en meeuw.

Hij tikt met zijn pen
Op het geduldige geruite en gekreukelde papier
Hij moet een woordje zeggen op haar begrafenis

Hij komt niet verder en schrijft:
Was jij maar hier.

Trudy. Foto ook van Trudy.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Eenzaamheid.

  1. Wat dan, zou je hem willen influisteren, wat zou je dan doen?

  2. Zilvertje zegt:

    Ja, wat dan? Als iemand dood gaat, staat het ontregelde leven het missen op de stoep. Maar na een bepaalde leeftijd lijkt de mens lam geslagen, verliest zoveel mensen en dan loert ook die eenzaamheid en omdat het de week van de eenzaamheid is, vloog dit mijn hoofd in. Sommige mensen kunnen niet eens meer hun verdriet delen met een ander, dat is heel erg eenzaam.

  3. Dat is het huidige harde leven, Zilvertje
    Je hebt dat zuiver aangegeven.
    Hoewel ze heel vroeger ook al ‘huilers’ inhuurden….

  4. Zilvertje zegt:

    Ja, nu je het zegt, dat heb ik wel eens gelezen, bij Surinaamse mensen had je dat geloof ik ook. Ik weet niet of het nu nog in gebruik is.

  5. Dirk zegt:

    Soms zijn de woorden op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s