Het dorp van HUP HUP! ( deel 1 )

loungeset-tenerife-wit

Het konijn zat met angstige ogen onder een bestelbusje van een bezorgdienst en veel dorpelingen hingen met het hoofd naar beneden te turen naar het witte wolkje dat niet voor of achteruit ging. De slungelige jongen van het busjes wilde wegrijden, maar de omstanders wezen op hun voorhoofd en probeerden het hem te beletten. “ Je kan dat beest toch niet doodrijden?” Riep Karel die ramenlapper was en snel van zijn ladder afkwam.
Alles stond even stil, de auto’s achter de bestelbus begonnen luid te toeteren en de winkeliers waren op de stoep aan het kijken waarom alle mensen die langskwamen, onder een auto keken. Het was een grappig gezicht al die hangende hoofden, vooral de ouderen, werden er niet knapper op.

Jansje, de langharige brunette van 50A kwam met een bakje sla aan en zette dat resoluut op een meter of vijf van het busje. Het konijn hupte naar de bak met sla en de omstanders keken met bewondering hoe het probleem door Jansje werd opgelost. Zodra het konijn zat te eten, sloot ze het beestje in met haar tuintafeltje, dat aan de onderkant open was, maar aan de zijkanten dicht. Op haar nieuwe mobiel belde ze dierenambulance en veel dorpelingen wachten tot deze kwam, al was het alleen maar om nog wat langer naar Jansje te kunnen kijken……….

Piet, de oude patatboer die een oogje op Jansje had, zag nu de gelegenheid zich voordoen en knoopte snel een praatje aan met haar. Hij hoorde dat de dierenambulance alleen maar had willen komen als het diertje ergens in zat. Ze wilden niet meer zinloos achter dieren aanlopen. Ze had hem moeten oppakken van de telefoonstem aan de andere kant van de lijn, een onvriendelijke mannenstem had gezegd, stop hem in je schuur, dan komen wij. Maar Jansje had opgebiecht dat ze geen schuur had. Nou dan doe je hem maar in de wasmand, gebood de nare stem. Maar die was al bezet met de aardappels, die ze in de wasmand liet groeien, wat overigens elk jaar goed lukte. De man had een beetje narrig opgehangen met de mededeling dat ze weer mocht bellen als ze hem gevangen had. Maar Jansje zelf was niet voor een gat te vangen en had haar tuintafel naar de weg gesleept en had een bakje sla mee, het konijn rook de sla, en was zo onder het tafeltje gevangen. De patatboer vond het een prachtig verhaal en had weer een dag stof tot vertellen in zijn zaak. Hij keek Jansje vol bewondering aan terwijl ze de mensen van de dierenambulance te woord stond en als laatste een handtekening moest zetten. Ze liep nog even achterom naar de deuren van de ambulance en vroeg of ze nog even, dag konijn mocht zeggen. Het konijn keek haar dankbaar aan vanuit een gestapeld kooitje. Het duurde nog een uur eer alle dorpelingen weer verdwenen waren en Jansje was alweer bezig met het beddengoed uit het raam te hangen.

Trudy Den Herder.

1maartkrommeniezomaar9sv

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Het dorp van HUP HUP! ( deel 1 )

  1. logbankje zegt:

    Hang hoofden is anders dan hang ouderen of jongeren.
    Jansje heeft een goede daad verricht.
    Een konijn heeft voor nieuwsgierig en verliefde mensen gezorgd, zo het konijn dat beseffen? Hans

  2. Dirk zegt:

    Goede daad van de brunette van 50A wellicht een van vele.
    En oude Piet had weer eens een goede dag.

  3. Rob Alberts zegt:

    Bij de konijnenweer een mooi verhaal van jou.

    Vrolijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s