Deel 3 De bontmantel en bipspijn.

6a01053629b0e1970b0120a66be06e970c

Kees wilde Aboebah het liefst elke minuut om hem heen, klaar voor gebruik. Maar Aboebah haatte het saaie leven van Kees. Elke dag dat gesleutel aan fietsen en al die mekkerende klanten met lekke banden, met zadels die niet lekker zaten ( bipspijn, gleufleed en smettende en schrijnende piemels ) verpakt in alle roddels uit het dorp. Ze had het wel eens een dagje geprobeerd, want ze moest natuurlijk wel haar best blijven doen, anders raakte ze haar melkkoe kwijt.

Dan zat ze aan het tafeltje waar koffie werd gedronken, dan haalde ze af en toe een lapje over de toonbank en kreeg als de klanten even niet keken een hand onder haar rok. Ze gilde dan hard, want die handen waren zwart van het fietsen maken, maar Kees zag het als een aanmoediging en kon het niet laten. Het achter elkaar aan zitten maakte het voor Kees tot een grote opwindende sensatie en dan maar weer preuts kijken als mevrouw De Voorklepel haar licht kwam laten maken. Hij schijnt een beetje zwakjes mijnheer Krankarm en dan ben ik bang dat ik poesen overrijd, sliste ze.

Aboebah die in armoede was opgegroeid en het slechte van de wereld in ogen had gekeken, deed niets anders in haar leven dan geld vergaren en het met de zelfde vaart weer uitgeven. Als ze geld zag, was het van haar, maakte niet uit of er nog een portemonnee omheen zat. Veel klanten lieten niks vermoedend als ze bij een fiets stonden te kijken hun geld op de toonbank liggen en je raadt het al, als Aboebah er was, was het geld weg. Kees verdacht nooit Aboebah, Kees aanbad Aboebah. ( maar het kostte hem wel klanten )

Elke dag kwam het gesprek weer op samenwonen, zijn droom, zijn wens, zijn enige mijlpaal om voor te leven. Aboebah wist dat heel goed uit te buiten. Uit elk gesprek sleepte ze geld en luxe spullen, want dan zou ze er nog eens over nadenken en bij Hearsattte had ze zo een heerlijke warme mantel gezien, neuzelde ze er tussendoor en zij als meisje van ver uit een warm land had het zo koud in Nederland, of Kees die mantel voor haar wilde kopen en dan zou ze er nog een nachtje over slapen of ze bij Kees kwam wonen. Want dan had ze het nooit meer koud. Het was toen in Nederland zomer en er was een hittegolf, bijna overal was het dertig graden of meer. Kees de sukkel was de volgende dag naar de luxe kledingzaak gegaan en vroeg de eigenaresse welke mantel er heerlijk warm was voor zijn Aboebah. Nou de dame wist dat secuur. Kijk Kees ze past bijna elke dag deze mantel en ze haalde een witte bontmantel van de paspop, 5000 Euro. Ja, Kees, dat meisje van jou heeft smaakt. Ruik eens, haar geurtje zit er al in, ratelde de verkoopster slim door en Kees stopte zijn neus in de bontkraag en was verkocht, nou ja, hij kocht de bontmantel.

Eindelijk de dag was daar, na zijn belofte dat haar lieve familie altijd in de villa mocht komen logeren, kwam Aboebah bij hem wonen. Kees had die laatste wens nog wel de meest makkelijke wens gevonden, want dat was alleen maar een lieve wens geweest en Kees had haar nog nooit over familie gehoord. Maar dat veranderde snel. De volgende dag stonden er al tien mannen op de stoep. Kees die zich voorgenomen had heerlijk met zijn meisje te gaan ontbijten na het eerste nachtje haar in huis te hebben en haar op de keukentafel te nemen, had nu ineens tien kerels in de leeftijd van dertig jaar aan de tafel zitten en hij gaf ze eitjes en brood. Volgens Aboebah waren dit haar neven. Het kwam niet bij Kees op, dat deze heren totaal uit een andere cultuur kwamen en niet leken op zijn grote schat.
Aboebah had haar zaken verhuisd naar de villa!

Trudy Den Herder.

Fictie. Rijwiel herstel bedrijf Krankarm en zonen.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

25 reacties op Deel 3 De bontmantel en bipspijn.

  1. Rob Alberts zegt:

    Aboebah wordt steeds meer een aboe bah meisje. Zo schoon van buiten wellicht zo verdorven van binnen.
    Het maakt mij treurig, ik zoek toch liever een lief sprookje in mijn LIEF!

    Wel weer mooi geschreven.

    Vriendelijke groet,

    • Zilvertje zegt:

      Dankjewel, je bent al vroeg, ik zit de foutjes er nog uit te plukken. Warm he? ja, ik zou ook nooit zo een dwingeland willen, maar hoe heerlijk om er over te schrijven, het is 29 gaden binnen, zo heet. Maar ik leut lekker koffie en geniet van alles om me heen.

      • Rob Alberts zegt:

        Op Linkedin heb ik een aantal mensen die meelezen en de storende fouten voor mij aanwijzen.
        Jij herschrijft dus ook nog na het publiceren.
        Bij het overzetten van 250 oude blogs merkte ik nog heel veel storende typ- en schrijffouten.
        Misschien dat ik die ook nog ga verbeteren.
        Warme groet,

      • Zilvertje zegt:

        Ja, ik dacht dat ik de enige was. Jij dus ook. Ik blijf ze zien, hele gekke, maar op het moment van plaatsen zie ik niks.

        Als ik het overlees voor ik het publiceer dan zie ik niks, lees ik dat ik wil en denk dat er staat, maar hoe langer het geleden is, hoe meer ik er zie, dan is het uit mijn bloed en sta ik er nieuw tegenover, denk dat het zo werkt.

        Jij reageerde laatst op een oud blog van mij, ik had het daarna overlezen, nou ik zag er toch veel.

        Maar goed, zo is het leven, ik hoop dat jullie het toch leuk vinden.

      • Rob Alberts zegt:

        Fouten bij een ander zien blijft het makkelijkste.
        Mijn eigen fouten blijven voor mij verstopt achter ondoorzichtige platen en andere onmogelijke eigenschappen.

        Ik ben nu aan het zoeken naar een nieuw pad voor mijn blog.
        Maar ik blijf terugvallen in oude valkuilen en vergissingen.

        Warme groet,

      • Zilvertje zegt:

        We hebben allemaal recht op onze eigen blinde vlek, niet vergeten we zijn mensen. Het is alleen wel zo dat bij ons singels, niemand helpt die blinde vlekken op te sporen.

        Niets meer aan doen, ik vind je blog nu zo leuk, heel menselijk, niet dat politieke geneuzel, dat is wel heel belangrijk, maar ik vind het nu heel leuk om bij je te lezen wat je doet, wat er huist in je tuin enz,

        En sinds ik weet hoe mensen schrijven die super hoog opgeleid zijn en hoeveel fouten ze maken en soms niet eens iets knaps op papier krijgen zonder hulp, denk ik dat wij het nog niet zo gek doen.

      • Rob Alberts zegt:

        Dank voor je compliment voor mijn blog.
        Kijken wij elkaar volgende week nog in de ogen?
        Of heb je andere verplichtingen?
        Warme groet,

      • Zilvertje zegt:

        Ja, doen we, maar dan moet het minder heet zijn, gezellig! Zeg jij maar een dag.

      • Zilvertje zegt:

        Want mijn werkafspraak word pas in augustus hoorde ik vrijdag. Ik ben voorgedragen bij een ROC via Randstad,

      • Rob Alberts zegt:

        Het ROC ligt meestal plat gedurende de zomervakantie. Dat spaart hen ook geld uit bij nieuwe aanstellingen.
        Maar even zo goed wens ik jou succes bij deze voordacht!
        Dinsdag heb ik iets in Hoofddorp.
        Verder ben ik vrij en lui.
        Dagelijks komen er verschillende oude en verlopen vacature emails binnen.
        Maar schrijven doe ik weinig.

        Maar op mijn matje in de zon doe ik vooral heel erg weinig.
        Naar het weer heb ik nog niet gekeken.

        Warme groet,

      • Zilvertje zegt:

        Ik vergeet het steeds te zeggen, maar in Castricum is een land en tuinbouwschool, VMBO. Of ze nu een vacature hebben weet ik niet, maar Google het even, ligt wel ongunstig ten opzichte van de trein, maar me teen fiets is het te doen, heerlijk omgeving. Clusius of zo denk ik.

      • Zilvertje zegt:

        We houden het weer wel in de gaten, want ik plak niet graag aan de trein vast.

        Gevonden: http://www.clusius.nl/vmbo/castricum/vmbo.aspx

      • Rob Alberts zegt:

        Dank voor je link, alleen is het vacaturedeel nu nog leeg. Mijn eerdere sollicitaties daar hebben geen resultaat gegeven.
        Vrijdag heb ik trouwens ook nog een afspraak staan.
        Ja, dat plakken in de trein is maar niks.
        Al ben ik goed vervoerd op de Schiphol-lijn het afgelopen jaar.
        Warme groet,

      • Zilvertje zegt:

        Oh, je kende het al. Ik zal aan je denken als ik wat hoor of zie.

        Hoop dat je snel wat vind, we houden contact, doegggggggggggg!

  2. Dirk zegt:

    Zij een een bont velletje en een luxe peeskamer, en hij maar sleutelen aan de fietsen.
    Arme maar o zo domme Kees.

    • Zilvertje zegt:

      Ja, heerlijk he? Zo een slome duikelaar! Ik lach me suf op deze hete dag.

      Wat een vreselijke verhalen he nu dat de slachtoffers een naam krijgen. In het programma van Frits Spits schoot ik weer vol, hij is ook mensen kwijt.

  3. Dirk zegt:

    Ja het zeker vreselijk, een vriend van mij heeft ook bekenden van hem verloren een echtpaar en eigenaren van een Chinees restaurant hier in Rotterdam.

    • Zilvertje zegt:

      Wat erg, van dat restaurant was volgens mij gister op de radio en tv. Ik druk het steeds weg, maar als je er bij stilstaat, vooral nu de beschrijvingen binnen druppelen van wat er te zien is op foto’s en beelden. Als het dan heel dichtbij komt, is het onmenselijk wat je leest en hoort. Sterkte voor je vriend.

      • Dirk zegt:

        Dank je, ja het stond in de krant en was op tv de beste koks van Nederland zijn daar op stage geweest.
        Ik lees dat het bij ook zo warm is binnen nou bij mij ook het is nu 31 graden ondanks het windje.
        Maar ja we moeten er maar mee doen.
        Proberen kalm aan te doen alles in slow motion . 🙂

      • Zilvertje zegt:

        31 man da tis nog heter, jeetje, ik laat lekker de boel de boel, ik kan er in de nacht ook niet van slapen, kijk ik tv op mijn pc en lees, gelukkig niet zoveel verplichtingen. Nou drink goed en gezond Dirk.

        Ik ben vandaag niet naar zee geweest, gister heb ik er zo lang over gedaan om er te komen en weer thuis te komen, gewoon te heet en pas in het water was het koel, alle mensen verbrand en het zand was kokend.

  4. logbankje zegt:

    Je maakt veel los bij Kees, wist niet dat een fietsenmaker zo’n sociale functie had.
    Kees staat aardig onder druk, net als een fietsband met Aboebah.
    Kees laat zich uitkleden en Aboebah laat zich aankleden. Hans

  5. O jee, alweer deel 3 als ik het opmerk,haha! Als de lebberige van in de 50 het in hun bol krijgen dan wordt het circus. zou het een onderdeel van de menopauze van de man zijn? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s