Deel 2 Aboebah en haar hutje.

img_4124

Het meisje dat Kees Krankarm in een bar had leren kennen was in het donker een schoonheid geweest, lange zwarte haren tot op haar heupen, mooie verleidelijke kleding, rank figuurtje en een schaterlach die zijn hart deed smelten. Ze was het tegenovergestelde van zijn vroegere meisje Greet van der Sneevliet. Greet had een dik rood gezicht, een bril met wc-ruitjes glas en benen die zo kolossaal waren, dat je ze als heipalen kon gebruiken. Maar eerlijk is eerlijk, Greet was een schat en Aboebah speelde een schat. Aboebah was berekenend en sluw, maar ja, Kees keek met zijn piemel, niet met zijn hart en hij tuinde er met boter en suiker in.

Binnen een week, had Kees al meer aan haar uitgegeven dan dat hij in 10 jaar aan zichzelf en zijn huis had besteed, maar hij was zo in de ban van Aboebah dat hij nog niet zijn bankrekening hoorde kermen. Zijn droom was om haar bij hem thuis te laten wonen, maar daar had ze niet veel trek in, want ze had zelf haar bloeiende winkeltje in vrouwenvlees op een kamertje op de Achterzijdsvoorburgwal. Daar verdiende ze rijkelijk haar boterham en dat was heel wat anders dan het schamele kommetje rijst dat ze vroeger in haar eigen hutje wel of niet at, heel ver hier vandaan. Aboebah was al snel haar ouders verloren aan een tropische ziekte en haar broertjes en zusjes had ze met veel liefde grootgebracht, maar om hen eten te geven, moest ze de meest ergste dingen doen, hard werken van vroeg tot laat, maar ook diensten aannemen die ze liever niet had gedaan, maar door zich te verbijten en te denken aan haar broertjes en zusjes, was ze dapper en deed wat ze moest doen voor een hand rijst, een stuk vlees, of water. Of soms ook niks, dan was haar van alles beloofd, maar dan werd ze na een gruwelijk uurtje weggestuurd met stokslagen van een niets vermoedende echtgenote die zomaar opdook.

In het hutje had ieder een kussentje gehad, een stukje stof met droog gras er in, door Aboebah met liefde genaaid en gevuld. Had ieder een eigen kom en een haak aan de wand om bezittingen aan te hangen en dat was het. En nu bood Kees haar een villa aan, een huis met 14 kamers, met drie badkamers, met een keuken, daar kon je een feest in geven en een toiletgebeuren, daar kon een heel bataljon poepen.
Die luxe sprak haar wel aan, maar hoe moest het dan met haar inkomsten en vrijheid? En moest ze dan de hele dag op de bank zitten? Ze had er lang over nagedacht en hoe langer ze dacht, hoe hitsiger Kees werd.

Trudy Den Herder
Fictie.
Vervolgverhaal
Foto van internet gehaald.

Na een heerlijke dag bij Annemieke, belde ze me vlak voor ik thuis kwam op, mam, toen wij het zo gezellig hadden vandaag is er een ramp gebeurd.

Ik heb de hele avond aan de tv en pc geplakt gezeten. Ik condoleer alle mensen die iemand hebben verloren en dat is alles wat ik kan doen en het is als ik de kranten uit de omgeving doorspit allemaal heel dichtbij. Ik heb twee kinderen op vakantie ook met een vliegtuig, pf, leven is zo kostbaar, we zijn er niet elke dag mee bezig, maar op een dag als vandaag zijn we weer met de neus op de feiten gedrukt.
Op veel plaatsen in de wereld is het een brandhaard, laten we tactisch te werk gaan, met de hoop op vrede altijd in ons hoofd en als doel. En zoals altijd verwerk ik de dingen door verhalen te schrijven, dus ik ga maar gewoon verder, ik hoop dat u het me niet kwalijk neemt.

Met vriendelijke groet,

Trudy

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Deel 2 Aboebah en haar hutje.

  1. Dirk zegt:

    O O waar gaat dat heen met Kees, dat dat zo doorgaat heeft hij een steeds kleinere portemonnee nodig.

    En dan de tragedie wat een hoop ellende is er toch op de wereld, er komt maar geen eind aan.
    En inderdaad Trudy vooral doorgaan met schrijven.

  2. Trudy, gewoon verder gaan en niet meer met vliegtuigen boven brandhaarden vliegen. En de wereld zou wat beter haar best moeten doen die brandhaarden op te lossen.

    • Zilvertje zegt:

      Maar hoe? Het is allemaal zo fel en ingewikkeld.

      • Rob Alberts zegt:

        Het actuele nieuws stop ik minder en minder in mijn blog.
        Maar de zwaarte van deze ramp maakt ook op mij indruk.

        Hoe dit zal aflopen? Ik maak mij zorgen, het wordt vast nog groter dit conflict.

        Bezorgde groet,

      • Zilvertje zegt:

        Ja, heftig he, mijn dochter vertelde het gister aan de mobiel toen ik op weg naar huis was, we zijn bang voor erger. Het is maar goed dat mijn moeder dit niet meer beseft.

  3. logbankje zegt:

    Als het donker is knappen er veel op qua uiterlijk.
    tja, dat gebeurd er met mannen, als de liefde opspeelt haakt het hoofd af.
    Kees vergist zich lelijk om in haar zaak te komen, Aboebah is een ZZPer.
    Rechtvaardigheid is ver te zoeken in Kees en vele andere hun wereld. Hans

  4. Zilvertje zegt:

    Moet zo om je lachen. Straks in slaap met de show!!!! HOI!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s