Zomaar een jongen…….. ( 1 )

IMG_0543

Het beroeren van de deurknop liet hem vaak al ontwaken, dan schoot hij omhoog vanuit zijn heerlijk slaaphouding en dan was het wachten, eindeloos wachten…..Soms ging beneden de telefoon en dan bleef de deur gesloten, soms was er visite of een logee, dikke hoera, dacht hij dan en alles aan hem ontspande. Maar soms zat er geen logica of regelmaat in en daarom was er altijd die dreiging.

Op school deed hij braaf zijn best, vooral was hij bezig om niet de aandacht te trekken. Hij genoot van de ochtend, dan werden de sommen uitgelegd, dan kwam het dikke boek op tafel, dan kwam het schrift met de ruitjes, met de punt van de tong uit zijn mond, maakte hij zijn sommetje, alle cijfers, schreef hij keurig in de hokjes en hij probeerde nergens een vlek te maken, of een veeg. Daar in dat schriftje woonde veiligheid en geluk, het stempeltje de volgende dag, het genot van in een rustige veilige klas werken op het moment zelf.

Na de sommen, mocht hij altijd vrij lezen, meester had een kast vol prachtige boeken. Het boek over het schip dat voer naar een ver onbekend werelddeel vond hij het mooist, mannen die een jaar op een schip leefden, poepten op een plank in het schip met een gat er onder en een kwast die in het zoute water hing om je kont mee te vegen. Daar in dat schip had hij een eigen hoekje, een bedje, een plank en een kist mijn zijn lievelingsspullen. Daar zwabberde hij het dek, en klom hij in de mast en mocht hij soms meeroken met de oudste mannen.

Zilvertje.

Foto van Zilvertje, Kruisbergstrand november 2013

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

23 reacties op Zomaar een jongen…….. ( 1 )

  1. Corline zegt:

    In dat schriftje woonde veiligheid en geluk; wat mooi verwoord!

    • Zilvertje zegt:

      Dankjewel.

      heb even een dagje met wat tijd voor mezelf en wilde zo graag wat schrijven en dat werd dit. Het leven is nu echt zo druk, heel vroeg uit bed, laat thuis, dan nog naar het ziekenhuis en koken en werk mee naar huis, ik loop mezelf voorbij, vandaag heb ik de ochtend voor mezelf, zalig!

      • Corline zegt:

        Heerlijk, zo’n vrije ochtend. Lekker bloggen, kopje koffie erbij. Verder niets….
        Hoe gaat het met je moeder?

      • Zilvertje zegt:

        Ze is wonder boven wonder aan het opknappen, maar hoewel we haar niet kwijt willen is het zo dubbel, nu heeft ze zoveel hulp nodig en haar werkelijke ik is verdwenen, iets wat ze zelf niet had willen meemaken, maar we maken er het beste van.

        Het klinkt raar, maar toch geniet ik intens van deze tijd, ondanks het weinige slapen, het drukke, de troep in huis en de oververmoeidheid, het brengt je nog meer de liefde, de waarde van het leven en het besef, dat het nu is en hier, genieten van elke minuut.

        Nooit mocht ik aan haar komen, nu doe ik haar haar, enz, dat is een nieuwe vorm van liefde en zorgen en ik voel het als een geschenk, het is tijd die we nog kregen, om dingen recht te zetten die een beetje scheef waren gegroeid.

        Ik ga er zo weer heen!

      • Corline zegt:

        Ja, ik snap het wel. Troep kun je altijd nog opruimen, maar je moeder verzorgen, hier en nu, dat kan nog maar even. Het is zo kostbaar en nodig, voor haar en voor jezelf. Wees je heel erg bewust van het moment.
        Een fijne dag verder! Groet!

      • Zilvertje zegt:

        Dankjewel! Is lief van je.

  2. geniet er maar van, de tijd voor jezelf.

  3. Fenny zegt:

    Het verhaal over het jongetje vind ik prachtig maar het speelt voor mij niet in deze tijd, het opent de deur naar vroeger, toen alles nog langzaam en dankbaar klonk.
    Ook jij verwondert me in hoge mate, je zelfopoffering en dienstbaarheid met name, respect maar ik zou het niet kunnen.
    Ik heb ook niet zo’n goede band met mijn moeder.

    • Zilvertje zegt:

      Fenny, het verhaal over de jongen, ja, ik weet ook niet waar het vandaan komt, het is er al, ik denk er maar niet over na, het zal psychologisch allemaal wel te verklaren zijn, alles wat ik krabbel is voer voor psychologen. :^) Mijn vingers typen dat wat in mijn hoofd valt, ik denk er nooit over na, het schrijft zichzelf meestal.

      Over mijn moeder. Ik kan er heel veel over zeggen, maar mensen die mij al heel lang lezen, weten dat ik voorheen zelden tot nooit over haar schreef.

      Ooit schreef ik een fictief verhaal over een dochter die haar moeder zorg gaf.

      Ik denk dat we dit stukje samen nog nodig hadden om het goed af te sluiten. Ik ben in elk geval dankbaar dat ik iets voor haar kan doen, het is mijn moeder, ik ben een en al haar, maar wel op mijn eigen manier, kan niet zo mooi schrijven als zei het kon, naaien en strijken en breien, ben niet zo mooi als zei, ze ziet er nu nog steeds uit als een plaatje, een heel fijn gezichtje, met mooi dik haar en prachtige jukbeenderen. Maar ze had ook scherpe kantjes, ja, wie niet? Hoe ouder je als dochter wordt, hoe beter je de dingen begrijpt en ik kan alleen maar zeggen, ik wil nog heel lang van iemand kind zijn en ik realiseer me dat dit nu op zijn laatste sokken loopt, ik wil alles eruit halen. Alles voor haar doen, vooral om al die goede dingen die ze voor mij deed en de dingen waar we het niet over eens waren, ah, dat hoort bij het leven dat maakte mij tot wie ik ben, ik kan alleen maar zeggen, ik ga voor haar door het vuur, ze is mijn bron en was mijn haven en straks heb ik klein bootje, geen aanlegplaats meer, gelukkig mag ik nog even aan het idee wennen.

      Ik vergeet nooit hoe ze mijn wasje deed toen ik voor dood in het ziekenhuis lag. Hoe ik op haar kon bouwen, ze kwam elke dag en had er zelf niks aan en nu heb ik een brok in mijn keel. Ik kan wat terugdoen. Het is liefde.

      • Fenny zegt:

        In mijn hart benijd ik je, zou ik het ook willen! Maar het is er niet en dat wordt door jouw verhalen pijnlijk bloot gelegd in mij.
        Ik vind je een bijzonder mens in de wereld van tegenwoordig, een stralend zilveren sterretje.

      • Zilvertje zegt:

        Dankjewel Fenny, maar het is louter eigen belang, ik voel me er gelukkig bij, ik weet dat door geven ik ontvang, dus val je zelf niet af, het is zo dapper wat je schrijft, maar nogmaals, dat ik zo leef is omdat het zoveel brengt.

        Dankjewel!

  4. heel mooi hoe je alles onder woorden brengt
    de jongen, de band met je moeder…
    het heeft mij geholpen in moeilijke tijden

    groetjes

  5. logbankje zegt:

    Zo is de kindelijke wereld een wereld om in weg te dromen in je fantasie, zonder dreiging. Hans

    Ot. Je verzoekje ligt op de Bank voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

  6. Dirk zegt:

    Konden wij nog maar eens zo wegdromen even weg van de harde realiteit.
    Ondanks het dubbele gevoel is het toch fijn te lezen dat je moeder nog bij je is.

    En hoe gaat het nu met Nico?

    • Zilvertje zegt:

      Ik doe dat wel hoor, elke avond voor het slapen gaan, maar ik val altijd te snel in slaap.

      Hij krijgt nog veel onderzoeken. Maar zondag hebben we kerst en oud en nieuw gevierd met alle kinderen, dat was zo fijn en hij heeft genoten. ( we waren zo laat door mijn moeder )

  7. Terrebel zegt:

    Wat een fijn verhaal! Jammer dat zoveel mensen geen tijd meer nemen om te dromen…

  8. Zilvertje zegt:

    Terrebel, juist, moesten meer mensen doen, kost niks en is heerlijk!

  9. Een indrukwekkend en ontroerend verhaal.
    Afgelopen vrijdagmiddag meende ik een bekend gezicht te zien tussen Ganzenhoef en Amstel vandaar dat ik hier even heb bij gelezen.
    Vriendelijke zondaggroet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s