Code oranje.

CIMG0369 kleiner

Code oranje kwam voor mij te laat. ( zondag )

Bij thuiskomst zag ik dat code oranje was afgegeven en ik zat op dat moment al op de fiets richting kust. Met mijn blauwe vette broek aan, daar overheen mijn regenbroek en regenjas, een muts op mijn hoofd en fietspomp mee, roze stippeltjes laarzen aan om de voeten droog te houden.

De reis ging super, in het begin had ik de wind in de rug en de regen deerde mij niet, alleen bij mijn ogen hadden de venijnige druppels vrij spel, maar er was niemand op de weg en de weg naar zee kan ik dromen.

Bij het smalle pad bij Uitgeest lagen veel takken op de weg, daar is het onoverzichtelijke en passeer je elkaar onverwachts, door het tankstation dat in de bocht ligt en daar gebeuren altijd veel ongelukken. Ik had geen last van de afgewaaide takken die groot en dik op de weg lagen, kon er langs, maar ik vond het laf als ik ze niet weg zou halen en dat deed ik dan ook, in de stromende regen zette ik mijn fiets in de berm en heb alles opgeruimd, aan de kant geschoven, maar toen kwam er een enorme windhoos en die nam me bijna mee de sloot in en mijn fiets viel om.

Na het opruimen zag ik dat mijn mega dikke standaard stuk was en niet meer ingeklapt kon, door de val afgebroken ahum…. dan kan ik ook niet meer fietsen. Terug was ongeveer tien kilometer lopen en naar zee ook, dus ik zat klem in het midden en stond op een gevaarlijke plaats, smal, onoverzichtelijk met in de sloot waaien gevaar.

Heb twijgen gezocht om mijn standaard vast te vinden, maar denk dat het kwam door de herfst en de droogte er voor, de twijgen, waren gewoon droge dingen die braken, je hebt natuurlijk in de herfst geen twijgen. Omdat ik bij mijn zoon Nico een pakje zou afgeven en omdat ik het pakje, goed had verpakt, had ik een mega grote supermarkttas mee, daar zat alles in, en alles in die tas was weer verpakt in plastic zakken. Deze zakken zou ik gebruiken als vastbinders. Het was niet makkelijk me staande te houden met mijn fiets in de wind, maar het lukte me, ik kreeg de standaard opgebonden en wel zo dat ik toch nog kon fietsen.

Vlak voor Castricum ben ik afgestapt, de wind blies me op een bepaald stuk steeds bijna de sloot in, afgestapt had ik meer grip op de weg. Eindelijk was ik in de bossen, daar was het fietsen te doen, de heerlijke geur en de druppels werden verdeeld over de bomen en mij.

Gelukkig was Nico thuis, die keek wel raar op, zo een blauw regenbestendig Marsvrouwtje op roze stippeltjes laarzen dat aanklopte. Zijn huisgenoten keken ook op, ik bleef op de mat en gaf hem drie kussen en het pakje, hij was zo blij, ik zei dat ik snel weer ging, dat het noodweer was. Ze keken me vreemd aan, in de luwe armen van de bossen, merk je er weinig van.

Terug heb ik met fiets en al de trein genomen, bang dat mijn standaard toch weer los zou raken en ik 20 kilometer door weer en wind moest lopen. Maar de fiets mee de trein in was een hindernisbaan nemen, mijn fiets is groot en zwaar en ik was door mijn regenpak niet zo behendig, maar goed, het is me gelukt en nu zit ik heerlijk aan de koffie en geniet van mijn goede daad, nou eigenlijk twee, want Nico is altijd dankbaar als hij me ziet en ik had hem een mooie karaoke dvd en cd gegeven..

Zilvertje.

Code oranje weer ingetrokken.
Noodweer.
Foto: Castricum in juni 2013, ook veel regen, maar beter weer dan vandaag, Foto gemaakt door Dirk de hoffotograaf.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

21 reacties op Code oranje.

  1. Blewbird zegt:

    Vrouw-o-vrouw, wat ben je dapper!

    • Zilvertje zegt:

      Nou dankjewel, maar niet zo dapper dat ik op de fiets terug ging, ik was bang dat dat niet goed zou aflopen. Maar het was heerlijk die wind en die regen, dan voel ik dat ik leef en nu thuis, ben ik zo lekker warm en smikkel ik met andere zoon die al zo groot is dat zijn maat schoenen niet bestaat, van allemaal lekkere dingen en vertel ik honderd uit.

  2. Hans zegt:

    Je bent dapper om op de fiets te stappen om je mooie strand te bezoeken.
    De wind was het blijkbaar niet met je eens om de takken op te ruimen, hij had zoveel moeite gedaan.
    Gelukkig ben je niet voor een ongelukje te vangen.
    Een mars vrouwtje in de bossen is toch normaal.
    Waar zou je zijn zonder de trein. Hans

  3. Zilvertje zegt:

    Ja, de wind vond het vast leuk dat mensen daar over kunnen vallen, het is echt een moeilijk punt.

    Ja, was zo blij dat mijn fiets mee kon de trein in, het was een goede beslissing want de brandweer en ambulance enz, hoor ik nu contant er is van alles aan de hand door het weer. Het de show aan, heerlijk!

  4. Dirk zegt:

    Zo Zilvertje je heb de weergoden weer getrotseerd met je gepikkelde laarsjes en je blauwe broek.
    Die bocht weet ik nog een eng ding.
    Maar er zijn een paar goede dingen uit voort gekomen, de voldoening van de trip en je heb Nico een knuffel kunnen geven.

    • Zilvertje zegt:

      Zo is dat, ja, wat een rot bocht he, we hadden het er nog over, erg onoverzichtelijk en dat lag bezaaid met takken, maar ja, wel schade aan mijn fiets, maar nu lekker warm thuis.

  5. Dirk zegt:

    Ja en lekker binnen blijven als het kan, het is hier gisteravond om een uur of 10 gaan regenen en niet meer droog geweest, maar ja morgen misschien wat beter doe E en B de groeten van mij als je wil.

  6. Corline zegt:

    Wat GOED van je, Zilvertje. Je hebt een gouden hart. Stop volgende keer wat van die dikke postelastieken in je tas. Altijd handig.

  7. Wat een lef heb jij , hier valt het overigs heel erg mee. Het is vooral daar aan de kust zo slecht.

  8. Zilvertje zegt:

    Hennie, op sommige vlakken, denk ik wel, dankjewel! Ik ga lekker terug naar mijn boek, na het zien van de film, Hoe duur was de suiker twee weken geleden lees ik nu het boek, zit er helemaal in, ik wist dat het vreselijk was, wat we hebben gedaan, maar het boek komt keihard aan.

    Fijne avond allemaal!

  9. EJW zegt:

    Super dat je code oranje getrotseerd hebt. Ik heb ramen en deuren dicht gehouden vandaag.

    • Zilvertje zegt:

      Het was heftig he, maar ik had het pas door toen ik al flink onderweg was, in de luwte van het dorp had ik er niet zo veel erg in, ik dacht: regen en wind, ach….

      Ik schrok ook van die code toen ik thuis kwam, want ik waarschuw de kinderen er altijd voor.

  10. terrebel zegt:

    Goed gedaan, hoor! De leden van ons kaartclubje vonden het te nat en koud om naar mij toe te fietsen…de watjes!😉

  11. Een ware kruistocht voort fietsers met zo’n wind, Zilvertje
    En je hebt die volbracht, heen en weer zelfs!
    Als kind ga je dan dijk op om je te vermaken met het kat en muis spel.
    Achter de wind als echt roofdier kom je pas veel later.

  12. Zinnetjes weggevallen:
    Als je erin zit is het hachelijk, maar eenmaal thuis wordt het een heldenverhaal.
    En het is DE test voor je doorzettingsvermogen!

  13. Zilvertje zegt:

    Nou terug met de trein hoor, al viel dat overstappen met fiets niet mee, maar goed, toen ik eenmaal doorhad hoe slecht het weer was, wilde ik niet de kat op het spek binden, dus veilig met de trein.

    Ja, slecht weer is genieten en dan al die dingen die ik altijd meemaak, heerlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s