Missie naar Mars ( deel 2 ) Ganadan naar de sterren.

mars_phoenix_dia_900

Missie naar Mars ( deel 2 ) Ganadan naar de sterren.

Het bericht dat mijn zoon mee ging als arts met de eerste bemande missie naar Mars, had mij volledig in de ban. Hoe moest dit nou verder, allereerst vond ik het doodeng, de reis zou zes, tot acht maanden duren en terugkeren was niet mogelijk. Wat kon er allemaal mis gaan vroeg ik me af. De gedachte dat ik nooit oma zou worden van zijn kinderen, of wel oma van marskinderen, was gewoon te raar, te onwerkelijk. Maar alles was altijd uitgekomen wat hij als kind droomde.

Hij mijn zoon was nog maar drie jaar toen Ganadan onze trouwe hond doodziek op een kleedje lag te sterven. De dierenarts gaf hem hoofdschuddend weer mee aan ons na een volledig onderzoek, onze hoop was verdwenen. Voor jullie zoon is het beter als de hond in het gezin sterft, als ik de hond nu uit zijn lijden verlos, dan begrijpt het kind niet wat er gebeurd is, nu zal de dood tastbaar zijn en zichtbaar en er is een afscheid mogelijk en tijd om aan het idee te wennen….. en de hond kan rustig inslapen bij jullie thuis, zonder stress. En zo ging die oude lobbes weer mee naar huis, de dierenarts dacht dat het hooguit een avond zou duren en dat hij zonder pijn vanzelf zou inslapen, zijn lijf was op en af.

Zoon wilde die avond niet naar bed. We lagen allemaal op een bank met een deken en de immens grote mand van Ganadan, stond tussen ons in. Alle ogen gericht op de stervende hond. Op die bank en onder dat dekentje werd bij mijn zoon het idee geboren om arts te worden.

Met zijn van de slaap klein geworden oogjes zei hij: Mama, papa, ik ga dokter worden, van dieren en mensen en dan opereer ik ze allemaal beter……. En die kleine man werd het, hij deed studie na studie en werd een zeer goede arts en specialist en operateur.

Om tien uur die avond deed Ganadan zijn trouwe ogen dicht om ze nooit meer open te doen, juist op het moment dat zoon, met zijn armen om hem heen lag om hem welterusten te kussen en te troosten. Die aanblik vergeet ik nooit meer, twee lieve wonderschone dingen in mijn leven. Zoon hield Ganadan nog lang vast… mama ik ga even mee op zijn reis, dan is hij niet zo alleen, zei dat kleine lieve stemmetje van hem. Om half elf liet hij Ganadan los en daarna ging die kleine broekenman voor het raam staan en wees met zijn garnalenvingertje naar de sterren. Kijk! Daar is hij nu geland, riep hij opgetogen, hij zwaaide naar een ster, haalde zijn pyjamabroekje op en ging naar bed.

De volgende ochtend, was het geen drama, we hielden een korte plechtigheid en Ganadan werd eervol begraven onder de oude appelboom naast Wasbeertje het konijn en Adolf Hitler onze eerste parkiet die altijd een pootje ophief, recht voor zich uit, gelijk een Hitlergroet.

Mijn zoon speelde beurtelings op zijn plastic trompet en blikken trommel een treurmars en na het hele gebeuren keek hij veel betekenend naar ons. Hij had een oprechte frons in zijn voorhoofd, zijn eerste die ik zag en hij zei heel resoluut: Als ik later groot ben, ga ik hem eens opzoeken, dat zal hij leuk vinden…….

En verdomd als het niet waar is, dit heerlijke kind ging een ruimtereis maken.

Maar loslaten kon ik hem niet, vanaf het begin dat ik wist dat hij zou gaan, bedacht ik een mogelijkheid om ook mee te kunnen op die eerste missie naar Mars.

Zilvertje. ( wordt vervolgd )

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Missie naar Mars ( deel 2 ) Ganadan naar de sterren.

  1. Dirk zegt:

    Mooi mooi mooi maar als je mee gaat laat je dan wel het adres achter?
    En vergeet niet je ov-kaart op te waarderen.

  2. Als driedubbele dokter zal hij toch wel zich in de materie verdiept hebben, Zilvertje?
    Twitter hem anders dit artikel: http://biz.thepostonline.nl/column/marsreis-wordt-moordend-tv-amusement/

  3. Hans zegt:

    Dan heb je een aan tal marskinderen, die barsten van de energie.
    Zo is een situatie een rede om je toekomst te bepalen.
    Los laten is erg moeilijk, zeker voor de eeuwigheid. Hans

  4. Hans zegt:

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma is beluisteren op de weblog http://logbankje.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s