Storm aan zee. ( weer zo een mooie dag )

Strand-van-Heemskerk-foto-aug-2009

Storm aan zee. ( weer zo een mooie dag )

Vannacht had ik slecht geslapen, juist onder mijn raam hangt een groot doek dat meldt dat er braderie is komende zaterdag, maar door de wind en regen, zwiepte het alle kanten op en maakte het een naar geluid. Ook bulderde de wind om het huis en de regen bleef maar stromen. Om vier uur gaf ik het op en stapte uit bed, genoeg geprobeerd, een nieuwe dag. Als ik vandaag nog op pad wilde, dan moest ik alvast beginnen om die uren te verdienen.

Koffie met croissant en genieten van de dag die nog sliep, broodjes maken voor de andere Zilvers en wachten op het moment. In mijn tas nam ik mijn vette broek mee, die is ideaal voor wind en regen, warm, bij koud weer, luchtig bij hitte en of het nou regen is of transpiratie, hij is zo weer droog. Mijn grootste zonnebril mee voor het zandstralen, drinken mee en als ik dan alles klaar had kon ik vandaag toch nog een keer naar zee. De wolken gaven me goede hoop.

Op tijd klaar, dus fietsen maar, maar de wind was enorm, ik had hem vaak pal tegen, maar ook wel eens van de zijkant, dan moest ik goed tegensturen anders reed ik zo in de sloot. Het was een gevecht tegen de wind, maar het was de moeite waard.

De zee was imponerend, stond tot aan het duin, op sommige plaatsen en het half afgebroken strandpaviljoen had het water tot aan de rand. Hun stoelen stonden deels opgeslagen in een keet en deels in de zee, ja, heus in de zee, ik wist niet wat ik zag, ook zonneschermpjes en dingen die ik niet herkende. Wat zou de bedoeling zijn? Kwam het water te vroeg en stonden ze te wachten op vervoer? Het was een mal gezicht, even later waren ze haast niet meer te zien, de golven waren erg hoog. Op het strand was niemand, telde ook maar acht fietsen, die waren vast een strandwandeling aan het maken. Het sop, holde als konijnen en muizen en wollige schaapjes over het zand, korte stukjes maar, ze waren zo bij het duin er was op sommige plaatsen geen strand mee, alleen maar water, dit had ik nog nooit gezien. Ben heel hoog tegen het duin gaan zitten en heb alleen maar gekeken, het was machtig mooi. Ik kon niet lopen, was als verlamd, de zee zo woest, zo ver tegen de duinen op, als ik ging lopen kon ik dan wel terug? Het was een nieuwe ervaring voor mij. Maar alleen zitten en kijken is ook machtig mooi, vanuit IJmuiden voer een schip de zee op, de golven waren hoog, maar toch kon ik het zien, dus het moet een enorm schip geweest zijn, heel langzaam, maar gestaag zag ik hem op de lijn van de horizon zijn weg vervolgen.

Op de heenweg hoorde ik al van verre de buffelkoeien, ja, zo noem ik ze, ze heten anders, maar het geloei maakte mij alert, het waren liefdeskreten, dus niks koeien, er zijn ook stieren, in de verte zag ik de paarden over de weg lopen en daar achteraan de buffelkoeien en de koeien bleven staan, nou dan minder ik vaart, al had ik al niet veel vaart door de straffe wind uit zee. Ik zag hoe een buffelstier op de nek van de ander sprong en haar als het waren de bossen in duwde, ja, dat was mijn redding, de liefde, anders was ze op de weg blijven staan, het was een apart gezicht, zoveel kilo harige liefde, maar erg teder was het niet.

Ter hoogte van het open veld bij de Kruisberg heb ik voor het eerst in mijn leven en niet vanaf een foto, heksenkringen gezien, zo mooi, kringen paddenstoelen zo groot als een hoepel en niet eentje liep uit de maat, nou echt adembenemend mooi. Ook heb ik ondanks de wind de uitkijkpost beklommen, op het eerste gedeelte sta je op gelijke hoogte met de toppen van de hoogste bomen, maar als je nog een toren verder omhoog loopt, dan ben je in het bovenste gedeelte veel hoger dan de hoge bomen, dan zie je het duingebied zoals een vogel het ziet hoog in de lucht, dan zie je in de verte de zee liggen, dan zie je afhankelijk van het weer de hele omgeving, Amsterdam, Beverwijk, Alkmaar en Egmond.

Op een bankje in de zon zat een oude heer met een jonge blom naast hem, zijn rolstoel stond tegenover hem, hij genoot, we wisselden een groet, allemaal stralende ogen. Op de terugweg kon de vette broek uit, de zon was gekomen en mijn jas kon ook uit en daar fietste ik weer door Noord-Holland in een spijkerjurk met blote benen en armen en prees mezelf gelukkig, wat een dag, goed dat ik toch op tijd uit bed was gekomen.

Nu me snel aan het koken zetten, met een dikke laag zalf op mijn toet, want de zon heeft zich er in vast gebeten en ik gloei als een peertje in de lamp. Gister het laatste handje sperziebonen uit de grote bloempot opgegeten, mm, zo lekker en zo vers, nu heb ik alleen nog eigen bosui, voor over de sla, ja, het wordt echt herfstig, al merk je het nog niet aan het weer. Voor de yoghurt van vanavond heb ik nog lekker bramen geplukt, ik heb ze net heel goed gewassen, want daar waar de paarden het meeste schijten, groeien ze het sappigst.

Zilvertje.
( heb vanmorgen een kast uitgehaald om mijn toestel te vinden, zo raar, dat die bij mij altijd verdwijnen) Dus weer de foto’s van Internet.

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Storm aan zee. ( weer zo een mooie dag )

  1. Heerlijk om te lezen en natuurlijk kun je terug, het wordt weer eb.

    • Zilvertje zegt:

      Hahhahah, ja, maar ik kan nooit langer dan minder dan een uur blijven, het is een uur fietsen heen en een uur fietsen terug en ik kan niet meer dan drie uur missen. ( deed nu over heen, ruim anderhalf uur, ik moest knokken tegen de wind ) Maar de terugweg leek ik wel een brommer te hebben, zo een luie mensen fiets. :^)

      het is echt heel imposant dat woeste water en zo ver tegen de duinen aan, ik meost tekens tegen mezelf zeggen, het is niet diep, maar het lijkt net alsof je midden op zee zit. Soms denk ik wel eens, kon je maar mee, jij weet altijd zoveel over de natuur, wat zou ik dan veel van je kunne leren. zoals die grote libellen, ik zag ze vandaag weer, maar echt zo groot, zeker twee maal zo groot als normaal en de kleuren onwerkelijk mooi blauw en groen, mooier dan de duurste juwelen en dat vliegt daar gewoon rond.

  2. Blewbird zegt:

    Wat geweldig! Jammer van geen foto’s (maar je kunt niet alles hebben) 🙂

    • Zilvertje zegt:

      Ja, ik vind dat ook zo jammer, dat ik bv die heksenkring niet op de foto kon zetten, het uitzicht van de uitkijk, de zee, die zo woest was en de stoelen in de zee. De buffels en de paarden, de prachtige insecten. Maar ik hoop dat ik hem ooit weer vind, aan de andere kant, ik ben geen goede fotograaf, ik moet het meer van de verbeelding hebben. Ik ben nu aan het koken en ben buiten de onkruidjes aan het wieden, heel eerlijk met een Hendrik Jan, maar dat is wel het beste voor de natuur, ik kan zo wel slapen na dat gevecht met de wind, maar ben zo blij dat ik het gedaan heb, elke dag is het weer anders aan zee en je bent je zo bewust ( ik dan ) van de tijdelijkheid en de kwetsbaarheid en de schoonheid, het is het leven op het puntje van de naald, prachtig uitzicht, vol op in beweging.

  3. Dirk zegt:

    Zo weer heerlijk uitgewaaid, en weer een dag volop benut met weer veel indrukken tussen de oren en op het netvlies.

    • Zilvertje zegt:

      Ja, zeker en net mijn deel 9 geschreven van de man in het oranje hesje, nog even strijken en dan heerlijk slapen, ben zo moe en ik ben morgen bijna de hele dag thuis, hoedjes kijken.

      • Dirk zegt:

        Ja hoedjes kijken daar is het wel weer voor morgen lekker binnen blijven als het kan.
        Ik ga gauw deel 9 lezen welterusten en slaap lekker.

      • Zilvertje zegt:

        Ja, ik zit morgen met de koffie klaar en zorg dat ik op tijd alles af heb. Tja, deel 9 het wordt al erger, br, het arme schaap, maar ja, het is ook een vreselijk verhaal.

        Slaap lekker!

  4. Hans zegt:

    Zo heerlijk uitwaaien aan het strand, zonder mensen het liefst.
    Zand in je schoenen en in je haren. Hans
    Ot. Je verzoekje ligt op de Bank voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

  5. Selma zegt:

    Wat een heerlijk verhaal, alles zo superherkenbaar.
    Zo fijn dat je ook een fietser bent, en ook iemand die (heel erg) kan genieten als ze alleen fietst (want het sterft in de weekends van de setjes die zich samen voortbewegen, maar daarbuiten alleen fietsen ho maar).
    En dat “knokken tegen de wind” waar je over schrijft, dat is toch hartstikke lekker, als je er overheen bent om ertegen te foeteren?
    Zo leuk dat jij een brommer “zo een luie mensen fiets” noemt.
    Ik zeg juist tegen iedereen dat fietsen bij uitstek iets voor luie mensen is:
    als je fietst, dan zit je de hele tijd op een krukje. Nou dan!

    • Zilvertje zegt:

      Grappig van die luie mensen fiets, hoe jij het weer anders ziet. Het fietsen is mijn redding, heerlijk in de frisse lucht, even die uren voor mezelf, zo lang niet gehad, na zo een tocht, voel ik dat ik echt leeft, alles stroomt en er is altijd zoveel te zien, de wolken, de regenboog, de bloemen en de dieren. ja, ik kan heel goed dingen alleen doen, ben al zo lang alleen, ik denk dat ik er voor gemaakt ben en als je heel lang hebt gezorgd, is het fijn om de uren die je van een drukke dag af kan soepen, even helemaal alleen aan jezelf te denken, mateloos te genieten van die mooie wereld. Ik bedenk dan altijd wat ik op mijn weblog zet, ik verteld het dan vaak hardop in mezelf en als ik dan te laat merk dat er iemand achter me zit, ziet ik wel eens in de lach, want soms zijn het wel erg rare verhalen…..

      Ja, jij herkent vast veel dingen, we fietsen natuurlijk ongeveer in het zelfde gebied, als jij dan thuis bent he, want ik ben nog nooit zo ver op de fiets geweest als jij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s