De man in het oranje hesje ( deel 9 ) onder de douche met twee kijkende mannen.

95601

De man in het oranje hesje ( deel 9 ) onder de douche met twee kijkende mannen.

Nu weet ik dat de deur van de isoleercel twee sloten kent, eerst gaat het grote slot er af, dan vragen ze door het raampje in die dikke deur of je van plan bent mee te werken. De eerste keer was ik zo suf van de injectie en zo angstig, dat ik niet begreep wat de twee mannen die achter die deur stonden van me wilden. Moest ik meewerken? Wat moest ik doen? Die eerste keer was zo naar, een zware stem vertelde me niet zo bijdehand te doen en ik moest hun bevelen opvolgen en of ik dat van plan was. Ik riep maar van ja.

Ik moest op de matras gaan zitten, met mijn handen onder mijn billen, ik probeerde nog aan te geven dat ik dat niet kon door het ongeluk en dat mijn billen nog open lagen van het doorliggen van de weken dat ik in het ziekenhuis roerloos in bed had gelegen, maar met deze heren viel niet te spotten. De grootste van het tweetal sprak, hard, kort en bondig. Zo dame, je hebt 15 minuten en in die tijd, moet je eten, onder de douche en roken, hij stak een sigaret aan en gaf die aan mij, ik weigerde, ik rook niet mijnheer antwoordde ik met een trilling in mijn stem.

Zitten! Beval hij en hij ging tegenover me zitten aan een tafeltje in een ruimte naast de cel, hij rookte de sigaret op en gaf de andere sigaret aan de man naast hem en die stak hem ook op. Mag ik dan alvast onder de douche, vroeg ik hoopvol en weg van die rook? Zitten! Zei de homp vlees. Wij roken eerst deze peuken op, we moeten kijken onder de douche wat je doet. Zachtjes kreunde ik, vreselijk, onder de douche en twee man die meekijken. Het werd een snelle douche, ze hadden weinig geduld, er was geen zeep, geen washandje en na even onder de straal gestaan te hebben, moest ik er onder uit, ik probeerde nog de douchekop van de stang te pakken om zo mijn vagina en billen goed te wassen, maar de homp vlees begon te schreeuwen. AFBLIJVEN, DE BOEL MOLLEN DOE JE MAAR THUIS! Zou die man geen vriendin hebben dacht ik, weet hij niet hoe vrouwen zich wassen, hoe schoon we onze vagina moeten houden. Bij een man zit het gereedschap buitenboord, lekker koel, daar is niet snel iets mis mee, maar bij een vrouw zit als je niet goed voor je zelf zorgt alles in de broek te broeien, er komt nooit geen lucht bij. Ik slaakte een diepe zucht, maar toen was er weer wat anders.

Ze zochten de aansteker, waar ze de sigaretten mee hadden aangestoken en terwijl ik me mocht afdrogen met een klein dun handdoekje, keek eentje toe en een ander zocht en zocht. Ik voelde me in mijn naaktheid nog kwetsbaarder dan ik al was en ik rilde van de aanpak van de mannen, maar het werd nog erger.

Ik moest terug de cel in en kreeg een opgevouwen ruwe blauwe jurk in mijn handen geduwd en werd met een LIGGEN! Gedwongen om op de matras te gaan, de homp vlees trok een blauwpaarse handschoen aan en schreeuwde dat ik mijn benen uit elkaar moest doen. Op zijn knieën naast me voelde hij in mijn vagina en zei tegen de andere man, nee, hier zit geen aansteker, toen ging hij met een vinger in mijn poepgaatje. Ik gilde het steeds uit van de pijn, hij deed niet voorzichtig. Hij zocht onder mijn borsten, in mijn haar en in mijn mond en ik moest mijn armen omhoog doen. Ze vonden natuurlijk niks ze smeten de deur dicht en getraumatiseerd bleef ik achter.

Heel lang heb ik snikkend gehuild.

Maar een ding had ik wel gezien, de grote sleutel aan zijn bos, was hetzelfde als de sleutel die ik in mijn broekzak had, alleen waar waren mijn kledingstukken? En waar was mijn eten, ik was hier nu al zolang, maar had alleen maar bekertjes water gehad.

Zilvertje.
Wordt vervolgd.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op De man in het oranje hesje ( deel 9 ) onder de douche met twee kijkende mannen.

  1. Dirk zegt:

    Wat een boeven toch.

  2. Hans zegt:

    Je hebt weinig keuze je moet wel meewerken.
    Roken op de werk plek, foei.
    Was zeker geen wegwerpaansteker.
    Van water wordt je ook niet fitter. Hans

  3. Zilvertje zegt:

    Het is voor de veiligheid Hans, anders zou ze zichzelf in de fik kunnen steken en mensen die dit werk doen, ook al zijn ze lief worden gezien als monsters. De mens in de cel heeft vaak alles anders beleefd en ik vaak dierlijk in alle angst en ziekte.

  4. Extreme zegt:

    De vraag die voortdurend bij het lezen in mij opkomt is of het verhaal autobiografisch, of gëinspireerd op ervaringen van een goede bekende is.

    • Zilvertje zegt:

      Het is verzonnen, net zo goed als alle verhalen verzonnen zijn, bijzonder dat je dit vraagt, maar ik zal het maar als een compliment beschouwen.

      Het intrigeert me altijd wel, waarom mensen altijd willen weten of iets waar gebeurd is, in de krant staan over het algemeen waar gebeurde verhalen. Is iets beter of slechter als het wel of niet waar is? Of is de vraagsteller geïnteresseerd in de schrijver?

      Mensen die schrijven, zijn net als acteurs, schilders, beeldhouders, mensen die de verbeelding prikkelen en diverteren, voor vermaak zorgen, of aan het denken willen zetten.

      Vraag me af, of na een toneelstuk men ook aan de acteurs vraag, of ze het zelf hebben meegemaakt, na het goed neerzetten van een rol.

      Of ik heb wel eens op de engel van Nic Jonk gezeten, maar het kwam nooit in me op, om te vragen of hij wel eens in de hemel was geweest.

      Ik oefen me zelf al jaren in het schrijven en ik hoop dat ik het plezier dat ik er zelf aan beleef, kan delen met mensen en ik ga er vanuit dat als mensen mijn schrijven niks vinden, hier niet komen, ik dring niemand iets op.

      Heb deze week al heel wat reacties als spam verwijderd, ik doe gewoon mijn eigen ding en laat me door niemand de maat nemen.

    • Zilvertje zegt:

      En Extreme, wie ben je? Een reagluurder die nare berichten aan mij zendt, of is je belangstelling oprecht? Nare berichten plaats ik niet meer, die verwijder ik.

  5. Extreme zegt:

    Hallo Zilvertje,
    Mijn naam is Max en ik ben gewoon via je Nujij bericht hier terecht gekomen.
    Het leuk geschreven mysterieuze verhaal trok mijn belangstelling.
    In mijn omgeving verkeren enkele mensen met een schizotypische persoonlijkheidsstoornis welke tijdens een psychose ook wel eens gedwongen zijn opgenomen.

    Hun verhalen hebben heel veel raakvlakken met jouw verhaal.
    Niet vreemd dat iemand bij een verhaal waarvan het de bedoeling is dat de lezer zich gaat afvragen of het fictie of waargebeurd betreft zich gaat afvragen of het geschreven is door iemand die het echt heeft meegemaakt.
    Het leek me gewoon niet waarschijnlijk dat iemand zonder relevante kennis dit verhaal geschreven zou hebben.
    Ik vroeg me af of je zelf deze verschikkingen had moeten doorstaan of dat je geïnspireerd was door anderen/een ander welke vergelijkbare ervaringen had.

    Het verspreiden van je verhaal op Nujij en dit blog deed me vermoeden dat je het op prijs stelt dat het gelezen en gewaardeerd zou worden.
    Met andere woorden mijn reacties zijn niet meer of minder dan een teken van interesse en waardering.

    ps.
    Je laatste reactie waarin je jezelf afvraagt of ik oprechte belangstelling toon of een opdringerige nare reagluurder was doet toch wel wat paranoïde aan.

    mischien toch…….?😉

    • Zilvertje zegt:

      Dankjewel voor je uitleg.

      Het komt denk ik dat ik een aantal nare reacties heb gehad, mensen die wilden dat ik stopte met het verhaal en op niet zo een vriendelijke wijze lieten ze me dit weten. En omdat ik er toch nog eentje had geplaatst dacht ik dat jij een van hen was en was ik achteraf te scherp.

      Mijn kennis komt van een zoon van 33 jaar met schizofrenie en mijn eigen medische vakkennis en veel fantasie.

      Ik hoop dat je het nu beter begrijpt.

      En ik vind het jammer dat ik nu toch stop met het verder te publiceren, maar de laffe mails probeerde ik te vergeten, maar dan merk ik toch dat mijn verhalen als kinderen zijn, of de inhoud nu grappig is, of triest of spannend, ik houd van de verhalen, want in elk verhaal hoe mal, of zot of wat dan ook zit iets van mezelf. De reagluurders die me maildenn om te stoppen snoeren mij de mond, het is een vorm van censuur, van vrije meningsuiting, ook gebeurde dit in de jaren dat ik schreef bij de Volkskrant.

  6. Wat belachelijk dat mensen zich bemoeien met je publicaties! Zou iemand zich herkennen in de siagarettenrokende bewaker? Dat zou toevallig wel kunnen zijn. Vooral doorgaan! Het verhaal is goed en ja, met fantasie, maar dat stoort niet🙂

    • Zilvertje zegt:

      Dankjewel Kitty, ik denk dat het de blote woorden zijn. Er schreef zelfs iemand :Stop toch met dit walgelijke proza, je zou van mij nooit meer een baan krijgen in de GGZ.

      Dit zorgde dat ik stopte, want dit raakte me enorm, ik heb altijd heel goed voor de mensen gezorgd en nog en ik kom altijd op voor de zorgvrager, dus het sloeg in als een bom bij mij, ik ben er stil van.

      Iemand van onze eigen OBA.

      • kittyschoenmakers zegt:

        De OBA is niet zo erg ‘onze eigen’ . En daar zitten ook mensen die zelf niet persé in evenwicht hoeven te zijn, ook al lijken ze geleerd. Ik zie ook wel eens van die uit de slof geschoten hatelijkheden af en toe. Sommige mensen menen dat hun visie bepalend is en dat anderen het niet op een nadere manier mogen zien. Dat is onzin. Er zijn genoeg misstanden in onze maatschappij waar menigeen nooit te zien of mee te maken krijgt. Een verhaal er over maken vind ik een goed idee XX

      • Zilvertje zegt:

        Zucht, mooie woorden.

  7. n@than zegt:

    Ik dacht ook dat het een autobiografisch verhaal was…
    goed geschreven! ik kan me door je prettige schrijfstijl goed inleven in de ik-persoon, en zie het als het ware voor me gebeuren.

    Gewoon verder gaan en de trollen negeren.

    gr,
    N@than

    • Zilvertje zegt:

      Dankjewel, dat doet me goed, ik had nog nooit eerder dit soort verhalen geschreven en ik vond het zelf heerlijk om te doen, blij dat het goed overkwam, want ik kan er elke dag maar 15 minuten aan besteden, dat is altijd de opdracht aan me zelf, 15 minuten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s