De man in het oranje hesje ( deel 8 ) in de isoleercel.

38EwF0

De man in het oranje hesje ( deel 8 ) in de isoleercel.

In een mist werd ik wakker, om mijn heen was alles in nevelen gehuld, maar ook in mijn hoofd was het mistig. Een penetrante geur kroop in mijn neusgaten. Ik probeerde te ontdekken waar ik was, maar ik herkende niks. Kale muren en een lege vloer, ik lag op een matras op de grond en had een hard schurend dekenlaken over me heen, het was een deken, dunner dan een deken, hard, haast niet buigzaam en om het matras zat zo een zelfde dikke lap. Heel voorzichtig probeerde ik op te staan, maar dat viel niet mee vanaf die matras en ik merkte dat ik ook heel duizelig was en misselijk……..

Het staan lukte me niet, dus op handen en voeten ging ik van de matras af en probeerde een raam te vinden. Het raam had een normale hoogte maar omdat ik nog niet kon staan, probeerde ik op afstand iets van het buitengebeuren op te vangen, maar het glas was ook mistig, heel vaag zal ik contouren van bomen… het zal vast veiligheidsglas zijn geweest.

Overgeven moest ik en plassen en drukken, maar waar moest ik dat doen, ik zag nergens een wc. wel stonden op de grond, papieren hoedjes, wel 4. Ik kroop er naar toe, ze waren gemaakt van stevig karton en daarnaast lag heel veel afgewikkeld wc-papier, afgewikkeld en met de hand weer opgerold. Daarnaast stonden 7 bekertjes water, ook weer van dat zelfde karton.

Nu zag ik ook een schoolbordachtig iets op de muur en een krijtje in tweeën gebroken lag op de vloer. De deur was dik en dicht en boven in het midden zat een luikje. Al kruipend verkende ik de ruimte, hevig gehinderd door een jurk die ik aan had en gemaakt was van die zelfde dekenachtige harde stof als mijn beddengoed. Een onderbroek had ik niet aan.

Waar zouden mijn kleren zijn? In mijn broekzak zat de sleutel die ik had gevonden nadat mijn huis overhoop gehaald was door onbekende, mijn legitimatiebewijs, mijn pas en mijn tasverstuiver met Skin van Trussardi, god wat verlangde ik nu naar die leerachtige, kruidige geur. Ik zocht een klok, ik had geen idee van de tijd en ik hoorde niets en plotseling bekroop me een enorme angst, ZE HADDEN ME OPGESLOTEN!

Heel hard begon ik te roepen, hoe lang ik het volgehouden heb weet ik niet, maar niemand reageerde, mijn stem begaf het. Heel lang heb ik op muren gebonkt met mijn vuisten, maar dit kon ik niet te hard doen, want mijn lichaam miste kracht na mijn val van vele meters.

Ik heb in al die uren, overgegeven, in de papieren hoedjes. Ik hield er een voor de plas, een voor de poep en een voor het overgeven en god wat begon het toen te stinken. Maar er kwam niemand.

Soms had ik de idee, dat men mij van een afstand observeerde, dat het luikje in de deur soms een kiertje openging, maar zeker weten deed ik het niet.

In de vreselijke stank en met alle bekertjes water in mijn maag ben ik huilend in slaap gevallen en werd wakker van een sleutel in het slot van de deur.

Zilvertje.

Foto: Internet.
WORDT VERVOLGD

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op De man in het oranje hesje ( deel 8 ) in de isoleercel.

  1. Dirk zegt:

    Oh Zilvertje toch wat een ellende moet je nu ondergaan, nu maar hopen dat je weer snel in je oude vertrouwde omgeving ben.
    Ik ben benieuwd wie hier allemaal achter zitten de doerakken.

    • Zilvertje zegt:

      Ja, vreselijk he? Ik zal het allemaal vertellen, deel voor deel, ik heb er tijdens al mijn fietstochten op zitten broeden hoe dit nou moest aflopen, ik had me zo in de nesten gewerkt, maar ik heb het hele verhaal in mijn hoofd rond, nou je gelooft het ooit. :^)

      En nu ga ik slapen, ben zo moe, lekker moe, ik neem een boek mee, maar ik ben bang dat mijn ogen al snel zullen dichtvallen.

  2. Hans zegt:

    Geen prettige omgeving om te ontwaken.
    Opgesloten lijkt me verschrikkelijk.
    Eigenlijk een deprimerende omgeving, in zak en as. Hans

  3. Isoleercellen zouden verboden moeten worden. Een dergelijke mensonterende aanpak past niet in een geciviliseerde maatschappij. En toch zijn er mensen die dat allemaal meemaken, de ellende die je beschrijft. ook al is het voor jou gelukkig fictie. X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s