In een zonnige jurk naar zee en een baby op de rails.

naamloos (2)
images
images (2)
Heemskerk.12
zonsondergang_strand_Heemskerk.preview
CIMG0379
CIMG0381

In een zonnige jurk naar zee en een baby op de rails.

Gister was het de laatste dag dat ik in een zonnejurkje naar zee vertrok denk ik, dat wordt net als voorheen weer een broek aan die snel droog is en een warme jas.

Ik had het allemaal wel bij me, gelukkig maar, want ik vertrok in een mooi landschap met een lieflijk zonnetje iets verscholen achter de wolken. Ik koos voor de Provinciale weg, want als er dan iets mis gaat is er altijd volk.

Bij Uitgeest moest ik al mijn broek en jas aantrekken, het goot, onder het afdak van de trein trok ik mijn warme kleding aan. Juist die dag, las ik later in de krant, was er een baby van 2 maanden op de rails gevallen, het kindje was uit de wagen gerold tijdens het uitstappen.

Treinen en oude mensen en kinderen, dat gaat niet zo goed samen, ja, wel als je in de grote steden woont, daar zijn de treinen luxe en van alles voorzien, maar als je in de kop van Noord-Holland woont, mag je al blij zijn als je een zitplaats hebt, je staat vaak als haringen in een ton, of past er niet bij en dan moet je een half uur op de volgende wachten, als hij al komt en plassen ho maar, dat gaat niet, ze zijn de wc vergeten mee te nemen.

Het kind werd naar het MC Alkmaar gebracht, hoe het nu gaat met ouders en kind, kon ik niet achterhalen. Bij Castricum reed ik in de donder en bliksem en het goot en op de weg naar Castricum toe hadden gemene hagelstenen mijn gezicht tot bijna bloedens toe bekogeld.

In Heemskerk dook ik de bossen in en daar werd het droog en de zon kwam weer te voorschijn. De buffelkoeien lagen naast het pad op een rij, flank aan flank te drogen, een kleintje in het midden. Een vogeltje met een gele borst en met witte strepen op de vleugels, hing achter de Kruisberg en overal lag paardenpoep, ja, de paarden komen weer uit het duin, het volk blijft thuis met dit weer en de vakanties zijn over.

Ik telde maar 10 fietsen in de rekken en een auto van de gemeente Heemskerk stond bij de strandopgang. Later zag ik dat ze de reddingspost aan het leeghalen waren. De zee lag ver, het was eb en de meeuwen genoten, er waren witte schelpjes op het strand die ik niet kende, ze lagen open gepikt op het zand, de meeuwen smulden, er zat iets groens in. Zag een meeuw met een denk krab in de snavel, hij keek me aan zo van: je pakt hem niet af! Na wat schokkende bewegingen met zijn kop zag ik de pootjes die uit zijn bek bungelden, hup, zo naar binnen schieten.

De zee voerde veel zwarte rommel aan, alsof er ergens brand was geweest.

Stuk lopen, zeeraket zoeken, want vorige keer zag ik maar een bosje. Was ik toen blind? Ik zag het nu overal, en niet alleen de witte bloemen, maar ik genoot nu ook van de paarse. Alsof een bloemmist zijn waren had uitgestald onder de duinen, overal zag ik het nu, komt het omdat mijn oog het nu herkent?

Het is net als met zwangere vrouwen, ik zag ze nooit, maar die zes keer dat ik een baby in mijn buik had, zag ik ze overal. Of met een nieuwe auto, dan zie je overal dat merk, die kleur.

Er liep een man me tegemoet, helemaal ingepakt, zo een sprookjesfiguur, met kar, hij nam alles mee, hij vond twee ankers en veel touwen, de rest kon ik niet zo snel herkennen in zijn kar. We wisselden een groet.

Helemaal droog ging ik naar huis, warme kleding kon weer uit, maar dit was denk ik de laatste keer dit jaar dat ik een heel stuk kon fietsen in een zomerjurk.

Zilvertje.
Foto’s van internet en van Dirk.

Baby op de rails Uitgeest.

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

12 reacties op In een zonnige jurk naar zee en een baby op de rails.

  1. Ben jaloers op je Zilvertje, want zo is het stand het mooist, met dit weer. Vrijwel leeg en eb, wat wil je ik nog weer. Hoe vaak heb ik er vroeger van genoten toen ik in september vaak naar Texel ging.

  2. Zilvertje zegt:

    Antoinette, ja, als het rustig is, is het zo fijn, dan is er ook zo veel te zien en elke dag is de zee anders. Texel ben ik nooit geweest, maar het lijkt me zalig. Het is voor mij ook een openbaring dat ik nu zo vaak naar zee kan, natuurlijk door vier kinderen op te voeden en altijd werken er naast altijd zo druk gehad, de kinderen worden nu ouder en ik heb mijn leven anders ingedeeld en geniet er van, ik kom helemaal tot rust. xxxxxxxxxxxx

  3. terrebel zegt:

    Mooie dagen zijn dat. Puur genieten!

    • Zilvertje zegt:

      Terrebel, ja, dat waren het mooie dagen, ik verheug me op droger weer, dan ga ik weer, ik wil elke dag veel fietsen, alleen zoveel als op droge dagen red ik niet met regen, dat is een beetje te zwaar.

  4. Dirk zegt:

    Prachtig Zilvertje ik zie het helemaal voor me tijdens het lezen, ik hoop dat je nog veel droge dagen krijgt.

  5. ramireziblog zegt:

    Je had jutter moeten worden…

  6. Hans zegt:

    Dacht dat je een grapje maakte over de baby, maar het is helaas echt waar.
    Zo liep je zomerse toch wel anders dan verwacht, brr wat een weer.
    Zo was de zomer weer snel voorbij en de jutter is weer blij. Hans

    • Zilvertje zegt:

      Ja, echt, maar ik kan nergens meer lezemn hoe het afliep, behalve dan dat ze nar het ziekenhuis is vervoerd. Was juist die dag gebeurd, ik ging er langs en je ziet vaker van alles op het station, maar dan neem je al aan dat de trein niet rijdt. Thuis las ik het op internet in het NHD

      Ja, het was echt heel koud met die hagel, maar gister en die dag er voor was het weer zalig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s