De man in het oranje hesje ( deel 4 ) Fluim op de jurk.

CIMG0376 klein

De man in het oranje hesje ( deel 4 ) Fluim op de jurk.

Daar zat ik dan, met allemaal lege eindjes, een telefoongesprek met iemand die ik niet kende en die ook niet op de afspraak kwam opdagen, een gele auto die steeds mijn pad kruiste, een oude sleutel, een doorzocht huis en een dode man. Hoe ter wereld kon ik dit nu oplossen?

Verbanden leggen, maar wel weten dat de zaken bij elkaar hoorden. Ik had bedacht dat de dode man bij het telefoongesprek hoorde, dat die trillende stem me om hulp had willen vragen, maar of dit klopte? In elk geval vond ik het raadzaam om de plaats te bezoeken waar de dode man was gevonden. Doodleuk had ik de politie gebeld en gevraagd waar de dode man was gevonden, maar de dienstdoende agent begon hard te lachen, ja, meisje, dat gaan we je echt niet vertellen hoor, of bent u familie, of heeft u tips? Nee, belangstelling zei ik nog zachtjes en hing op.

De krant waar het verhaal instond, had ik al weggegooid, had de aardappels er op geschild en zo in de groene bak gekieperd. Dus ik moest naar de Bieb, om 11.00 uur ging die open, dus ik had nog even de tijd, dus dronk ik veel koffie en ruimde ondertussen de rommel op die de huis doorzoekers hadden achtergelaten.

Tijdens het opruimen kwam ik op de idee om op internet de krant van die dag te zoeken, dan had ik alvast wat informatie. Maar ik zag dat ze ook aan mijn computer hadden gezeten, hij stond anders, en hij was nog aan en ik zag dat ze hadden geprobeerd mijn wachtwoord te raden………

Op de internetpagina van de krant vond ik wat ik zocht, het artikel over de dode man, op de foto was duidelijk het bestelbusje te zien en aan de hand van de omgeving probeerde ik uit te vissen waar het secuur op de Provinciale weg was. Ik dacht wat dingen te herkennen en pakte mijn fiets en zocht de plek op.

Het was daar waar de sloot gedempt was en de berm veel breder was, vanuit Krommenie gezien, na de kleine brug, of duiker. Het was westenwind, dus wind uit zee, ik stond op de pedalen om de weg te bedwingen en ik vroeg me hardop af, of dit al Uitgeest was.
Onderweg was ik van alles en nog wat tegengekomen, een man op een racefiets, die me zo krap inhaalde dat zijn geschoren benen zowat mijn harige kuiten raakten, brrrrrrr, doodeng die mannen op die dunne banden, ze zijn zo handig op die fiets en zo snel, maar denken dat andere weggebruikers dat ook zijn, ze ontzien je niet, rijden door rood en spugen en houden geen rekening met de wind, ooit kreeg ik zo een vette fluim op mijn jurk en ik was zo boos, ik heb zo hard getrapt dat ik die man inhaalde en vroeg waarom hij dat deed, maar omdat ik zo buiten adem was van hem inhalen, begreep hij er niks van. De fluim zat iets onder mijn borst, dus ik wees met mijn vinger naar de fluim op mijn borst en vroeg wat dat moest. Maar hij tikte op zijn voorhoofd en sloeg af. En toen gaf ik de moed op, want zo hard als hij kon ik niet fietsen.

Eindelijk was ik bij het stukje dat ik dacht te herkennen van de foto op internet. Voorzichtig zette ik mijn fiets van de weg af en ik probeerde zo weinig mogelijk stappen te maken, om maar geen sporen te vernietigen, dat had ik wel eens op de tv gezien. Maar wat is een spoor, ik zag gras, ik zag bloemen en er was veel lawaai, de trein kwam langs en de auto’s op de Provinciale weg reden af en aan en sommige toeterde keihard, ik schrok me af en toe rot.

Ik had bedacht dat ik mensen zou ondervragen die hier op de fiets langsreden, of ze iets hadden gezien die dag, maar ik had het nog niet bedacht of ik zag vanuit mijn rechterooghoek een gele wagen, ik dook in elkaar, WEER DIE GELE AUTO!

Zilvertje.

Fotograaf: Dirk.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op De man in het oranje hesje ( deel 4 ) Fluim op de jurk.

  1. Hans zegt:

    Is dat Krommenie op de achtergrond van je leuke foto?
    Je lijkt en een detective, de sporen die zijn achter gelaten zijn niet alleen van racefietsers, maar ook het gele autootje.
    Zie de Provinciale weg zo voor me, maar de omgeving ken ik niet meer. Hans

  2. Zilvertje zegt:

    Hans, in de verte de nieuwbouw van Assendelft en rechts het nieuwe station, ja, het is erg veranderd, de Krokodil ligt er niet meer zo eenzaam bij, het is al bijna tot zo ver volgebouwd.

    Deze foto nam Dirk toen we door de regen naar zee waren gereden, het weer knapte later op, we hebben daar heerlijk gegeten, was denk ik in juni, maar secuur weet ik het niet meer.

    Is het nog gelukt met geld terugvragen met je zoon en de OV?

  3. Dirk zegt:

    Nou inspecteur vlijmscherp heeft nu echt haar tanden in de zaak gezet.

    En ja het was juni de 22’ste om precies te zijn, ik weet het nog als de dag van gisteren.

  4. Je maakt er een fraai verhaal van.

  5. Apiedapie zegt:

    Jij hebt harige kuiten? Nooit gedacht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s