De Vethaakjes ( Francientje ) Deel 6

Lekker in bed blijven.

De Vethaakjes ( Francientje ) Deel 6
Een maal in de maand gingen de Vethaakjes naar Francien. In de drukke jaren, ging het hele gezin, maar later bij het ouder worden van de Vethaakjes kwamen alleen Leo en Greetje nog op bezoek. Francien woonde in een huisje met een aantal andere relatief jonge mensen, allemaal volwassenen allemaal met een beperking. Francien stak het niet onder stoelen of banken dat ze liever thuis woonde bij haar moeder, maar daar had Leo al snel een stokje voor gestoken.

Leo had het eerst niet willen geloven dat Francien niet helemaal in orde was. Karel zijn oudste zoon die medicijnen studeerde had het hem als eerste verteld, maar ook had hij het gehoord van de vroedvrouw, van de dokter en van de pastoor. Om het tegendeel te bewijzen deed hij dingen met Francien die hij nooit met al zijn andere kinderen had gedaan, hij wandelde uren met haar, gaf haar flesjes en papjes, deed haar in bad en vaak zat ze op zijn knie en leerde hij haar liedjes.

Maar toen ze maar niet wilde leren zitten zonder steun, niet wilde leren lopen en praten, werd hij steeds nijdiger op haar. Hij probeerde haar te dresseren, maar die lieve Francien, reageerde niet op hem, ze bepaalde haar eigen tempo. Hij wandelde ook niet meer met haar, want in het park had men hem begripvol aangekeken……. Ja, wat hij niet wilde zien, zagen anderen wel, haar mooie grote scheve ogen, haar te grote hoofd en haar onhandige maar super lieve gebaartjes. De bom barstte toen een vader ongeveer net zo oud als Leo zelf, hem vaderlijk aansprak…. ja, op onze leeftijd is de kans groter he? Ik heb er ook eentje thuis, zo lief, zo aanhankelijk en trouw, maar ja, wat moet het schaap als we er niet meer zijn? Wij hebben bewust gekozen haar thuis te houden, maar ja, het beperkt je enorm, maar we kunnen niet anders, we zijn dol op ons kind, maar het vergt wel wat hoor, man, man, er staat je nog wat te wachten…….

Leo, was als door een wesp gestoken opgestaan, graaide Francien uit de zandbak en holde achter de wagen aan naar huis. Hij stalde Francien bij haar moeder en reden naar de schuur en pakte zijn visspullen en kwam die nacht niet thuis.

Francien werd korte tijd later in een huis geplaatst en geen mens kon daar iets aan doen, Greetje kon niet op tegen die starre Leo.

Francientje heeft een jaar lang elke avond zichzelf in slaap gehuild en een maal in de maand zag ze haar familie. Onder haar neus hield ze altijd een lapje stevig in haar knuistje geklemd, daar zat het geurtje van thuis nog aan……..

En nu dat Francientje een aardige dame begon te worden, had ze het lapje nog. Mama nam het soms mee naar huis en had dan een nieuw lapje mee, ook met de thuisgeur….. want echt thuiskomen mocht ze niet meer, nooit meer, dat vond papa niet goed. ( wat had ze toch gedaan dat ze nooit thuis mocht komen? ) Al haar huisgenootjes mochten dat wel en kwamen met heerlijke verhalen terug en dan moest die lieve Francien zo huilen als ze ging slapen, nooit meer in haar eigen bedje thuis maar gelukkig had ze haar lapje nog.

Zilvertje.
Wordt vervolgd.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op De Vethaakjes ( Francientje ) Deel 6

  1. Wat een klote wereld, Zilvertje, waar gezondheid de norm is.
    Erop aangekeken worden dat je wat mankeert en als een lastpak de deur uit gezet worden.
    Dat noemt zich een beschaafd land!

    • Zilvertje zegt:

      Artafterallart, tja, die schattige Francien is de dupe, maar ook Geertje en het hele gezin, terwijl er maar eigenlijk een zot in het spel is, maar mensen met een grote bek, krijgen vaak de wereld opgelepeld zoals ze hem besteld hebben, maar zo missen ze wel alle mooie dingen, maar dat hebben ze pas te laat door.

      Het is vaak mijn favoriete thema.

      Ik ken bosjes mensen die zijn allemaal gedupeerd, en een persoon had hulp nodig, maar kreeg die niet. Hulpverleners zijn graag en vaak op vakantie en nemen vaak de kortste weg, niet altijd de mensvriendelijkste.

  2. Dirk zegt:

    Ach wat zielig toch voor die lieve Francientje!!!

    • Zilvertje zegt:

      Ja, Dirk, dat vind ik ook, die arme schat, ik zie haar zo voor me.

      • Dirk zegt:

        Ja ik ook tijdens het lezen.
        Bij jou ook zo veel regen?

      • Zilvertje zegt:

        Grappig, dat jij het ook ziet, hier een beetje regen, ik ben thuis vandaag, de wasmachine is stuk, dus de maker was er net, maar het ligt aan mijn afvoer, dus die komen vrijdag, weer thuis en reken maar dat het me een geld kost, om te zien dat me wasmachine het niet deed door de afvoer was ik al 50 euro kwijt, 50 euro, alleen om te zeggen dat ik een loodgieter nodig had, god Nederland is onbetaalbaar geworden, grrrrrrrr

  3. Dirk zegt:

    Ja joh het geld vlieg je knip uit maar wat moet je je heb sommige dingen toch nodig, de prijzen vliegen omhoog maar je wordt wel gekort, zoals je weet ben ik met vervroegd pensioen en werd in januari al gekort ben benieuwd wat het komende jaar gaat worden.

  4. Och gut, wat zielig! Dat doe je toch niet als ouder? En dat laat je als moeder toch niet toe? Greetje moet weg bij die man. Het is alleen maar ellende en gezeik met die etterbak!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s