Afscheid. ( Ons Zilverhuis )

P1000366

( Hij had altijd gevaren )

 

Bij zijn ( oom Teun ) eerste ziekteverschijnselen waren we met hem naar een arts gegaan en die beloofde hem beterschap. Wat chemo, wat bestralen en dan zou hij weer jaren mee kunnen. De arts bracht het zo overtuigend dat we ( familie en verzorging ) hem bijna al die behandelingen opdrongen. Hij vond het wel mooi zo, maar hij deed het voor ons.

En na al die zware weken kwam de arts op de dag van zijn ontslag uit het ziekenhuis hem en ons melden, dat de zaken er toch anders voor stonden. De behandelingen hadden niet geholpen….. hij had hooguit nog enkele weken.

We voelden ons allemaal verslagen en durfden niet naar die lieve oude man in het bed voor ons te kijken. Door al die behandelingen was hij verslechterd en de bestralingen hadden nare brandwonden achtergelaten die elke dag verschoond moesten worden en die hem veel ongemak en pijn bezorgden. Zonder al die onderzoeken en behandelingen hadden we nog mooie weken met hem kunnen hebben, want hij was lopend het ziekenhuis in gegaan, maar kwam er met bed en al uit.

Die lieverd woonde al jaren bij ons en had nog zoveel wensen. Niet van die hele grote, maar nog eenmaal apen kijken bij Artis, was zo een wens, of nog een dag naar zee en meer van die kleine zaken waar hij altijd zo van kon genieten. Appeltaart en een vuurtje stoken.

Onze directeur een mens met een warm hart, begon dadelijk zaken te regelen en nog die zelfde week gingen we met het hele huis naar Egmond, ze had een etage afgehuurd van een hotel aan zee. De rolstoelen met dikke banden gingen mee en ook het bed, waarmee je tot aan de vloedlijn kon komen. Die laatste avond was er geregeld dat we een kampvuur mochten maken aan zee en de plaatselijk brandweer kwam ons assisteren.

In de loge van het hotel was er een avond georganiseerd voor ons, een klein circus, apen, goochelaar en clown en de plaatselijke smartlappenzanger met een mooi mannenkoor achter hem.

De familie van al die bewoners waren ook uitgenodigd om te komen, een dag, de hele week, het maakte niet uit. Velen maakten daar gebruik van en die week staat in ons geheugen gegrift als de meest waardevolle in ons leven.

De laatste nacht van ons verblijf is hij ( oom Teun ) omringt door al zijn dierbare gestorven. Hij had een lach om zijn mond en terwijl hij langzaam vertrok, hoorde je de zeegeluiden door de balkondeur naar binnenkomen en het licht van de vuurtoren scheen vertrouwd op zijn gezicht. ( hij had vroeger altijd gevaren )

Zilvertje.

 

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Afscheid. ( Ons Zilverhuis )

  1. Dirk zegt:

    Ontzettend mooi Zilvertje, had hij toch nog een mooi eind.
    Met veel mensen om hem heen.

    • Zilvertje zegt:

      Ja, mooi he! Weer een binnengevlogen verhaal, nu dat de pc het weer doet, kan ik ze weer opschrijven.

      Spoedig ga ik alle zorgverhalen uitzoeken en naar de drukker brengen, die gaat er boekjes van maken en als het klaar is, stuur ik er ook een naar jou.

  2. rikus zegt:

    Wat een droef verhaal. Met een zacht einde

  3. Zilvertje zegt:

    Ja, Rikus, soms zijn dingen zo verdrietig en soms worden we zo aan het lijntje gehouden door de artsen.

  4. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Vaarwel oom Teun.
    Zo nam ik ook afscheid van mijn buurman, ook een oud schipper. oma

    Ot. Je verzoekje staat genoteerd voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://www.wir-3.com/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s