Bij de kist.

Vader die naar moeder keek

Zij die de blik ontweek

Achter elkaar hand op de kist

Met hun kind dat nu mist

 

Zachtjes pakte hij haar bij de schouders

Liepen naar het land van gewonde ouders

Een oord waar je niet kunt wonen

Kon je maar overleden kinderen klonen

 

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Bij de kist.

  1. Nic zegt:

    het land van gewonde ouders… prachtig!

  2. Terrebel zegt:

    Doodeng en zeer treffend.

  3. Dirk zegt:

    Prachtig.

  4. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Maar onze ouders werden nooit meer de gewone ouders, wel gewonde ouders dat zijn ze altijd gebleven.
    Mijn broer Arie verdronk in de vaart bij de vaartbrug toen hij 8 jaar was. oma

    ot, heb je liedje van Conny ook in de show geplaatst.

  5. Zilvertje zegt:

    Hartelijk dank voor het reageren , lezen en liken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s