4 mei vergeten. ( deel 8 )

De meidagen waren altijd zwaar voor mijn moeder, ik denk voor alle mensen die de oorlog van 40 45 hebben meegemaakt. Ze had haar leven lang de nare gedachten weggedrukt, sprak er zelden over, maar in de meidagen was er geen ontkomen aan, radio en tv herhaalden films documentaires en nieuwe werden er weer gemaakt. Dan was ze stil en in zichzelf gekeerd.

In mijn lange leven had ik haar verhalen beetje bij beetje gehoord, gedoseerd, nooit te veel en altijd met een toon alsof ze het er eigenlijk niet over mocht hebben.

De angst, ja, die had er altijd duimendik bovenop gelegen als ze vertelde. Angst om familie die werd weggevoerd, angst om buren en kennissen. Angst om wie je wel en niet kon vertrouwen, want in de hongerwinter was een leven geld waard en niet alle hongerige magen konden de luxe van mond houden weerstaan.

Angst in de avond als er verduisterd moest worden, haar moeder had doeken genaaid die aan het raam werden vastgemaakt, geen streepje licht mocht er doorkomen. De vliegtuigen die zwaar laag ronkend overvlogen……..

Zomaar in de nacht een klop op je deur.

Op een zonnige 4 mei ging ik moeder verzorgen, ik was niet zo vroeg als anders, ik had die dag vrij en genoot van het lenteachtige buitengebeuren, mensen die al stoeltjes in de tuin zetten en met ontbijtjes liepen.

Moeder sliep nog en zachtjes streelde ik haar dikke grijze lokken, wat was ze oud, wat had ze veel meegemaakt. Tijdens haar koffie begon ik er over dat het 4 mei was. 4 mei, zei ze en ze keek me met grote ogen aan. Is er iemand jarig, vroeg ze verbaasd, ben ik nou zo in de war? Ach, dacht ik, laat maar, gelukkig, ja, heel gelukkig is ze nu eindelijk iets vergeten waar ze haar hele leven angst voor heeft gehad en veel verdriet.

Zilvertje.

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op 4 mei vergeten. ( deel 8 )

  1. Terrebel zegt:

    Soms is het fijn om te kunnen vergeten…Maar zonder onze angsten en herinneringen zouden wij niet zijn wie wij zijn.

  2. Dirk zegt:

    HEEL HEEL mooi.

  3. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Bij zulke gebeurtenissen is vergeten ook wel een bevrijding.
    Thuis werd er ook weinig over gesproken, pas veel later, je kinderen belast je daar niet mee. oma

    ot, was het kattepad, later werd dat de evenwichtstraat, tussen het Padlaan en de prins Henderikstraat, maar voor ons bleef het kattepad.

    • Zilvertje zegt:

      Ohhhhhhhhhhhhh, daar! Als je nu in Krommenie zou komen zou je veel niet meer herkennen, kleine winkels, zijn mega groot geworden, naast de Durghorst, daar waar de Vredekerk is gesloopt is iets onkrommenies gebouwd, het gaat rond deze dagen open.

  4. Mijn moeder is inderdaad jarig op 4 mei.
    misschien dat ik daardoor weinig ‘heb’met dodenherdenking?
    we vieren haar verjaardag altijd gewoon op die dag.

  5. Zilvertje zegt:

    Nog van harte Kitty! xxxxxxxxxxxxxxxxxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s