De ontmoeting met een bijna onbekende…… ( Deel 1 )

Hoe breekbaar vond ik haar terug in de grote lederen orenstoel, dicht bij het raam, de zon fel op haar schijnend. Snel schoof ik de gordijnen dicht, deze zon was te veel voor haar perkamenten huid.  Ze zat in haar kamertje als in een oven. Het plantje naast haar had het al opgegeven………..verdroogd hing het in het witte potje.

Snel pakte ik een bekertje water voor haar, ze dronk het gulzig leeg en met wat vaseline maakte ik haar lippen weer vet. Langzaam kwam haar krakende, broze lichaam weer tot leven……”kind, jij hier?”

De w.c. was vervuild, de was hing als een plank aan het wasrekje. Hoe lang heeft ze hier al gezeten? Ze stond op, maar dat ging niet zo gemakkelijk, de geur die loskwam was netjes uitgedrukt niet prettig. Arm in arm liepen we naar de badkamer. Was ze langzaam leeggelopen? Een rimpelige vergeten ballon, met een uitgerekt vel.

Na een sopje rook ze weer naar bloemen en terwijl zij zich langzaam aankleedde maakte ik voor ons saampjes een heerlijk bakje DE koffie en knipte voorzichtig het bonnetje uit en borg het op in het verweerde blikje met het portret van koningin Wilhelmina, de koningin met de kralenkroon op het hoofd. “ Kind van wie ben jij er eentje?!” Vroeg ze heel zachtjes terwijl ze me indringend aankeek.

God dacht ik, ze heeft me niet herkend……..

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op De ontmoeting met een bijna onbekende…… ( Deel 1 )

  1. Maeve Maclone zegt:

    Prachtig beschreven, er zijn ook nog zoveel nuances in het kennen, zoveel geuren en kleuren.
    Toen ik ooit eens aan een bijenboek werkte, zag ik overal bijen in.

    • Zilvertje zegt:

      Maeve, dankjewel voor je mooie reactie.

      Bijen, die hebben het nu zwaar, dat nare gif schijnt de schuldige te zijn, zo ernstig, vind het prachtige diertjes en zo nuttig.

  2. Ella zegt:

    Pffff…krijg er kippenvel van, zo herkenbaar. Het moment dat je erachter komt dat jij er nu voor je Mam moet en wil zijn.
    En het dan nog kunnen in deze tijd vol stress op je werk, bang je werk kwijt te raken…mijn moeder heb ik 4 jaar verzorgd en ik had geen moment willen missen! Maar wat heeft het moeite gekost de mensen om je heen, werk, vrienden, relatie duidelijk te maken dat dit is wat je wilt.

  3. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Ouderdom komt met gebreken, zo was onze moeder ook op het laatst. oma

    ot, weer een stukje oud Krommenie weg.

    • Zilvertje zegt:

      Oma, de herkenning.

      Ja, het gaat nu zo hard, de vredekerk, het buurthuis, de oudde pandjes dicht bij de kerk en in de winelstaat is ook al veel verdwenen, zo jammer. Slaap lekker op uw schip deze nacht!

      Leuk thema deze week, moest wel ff zoeken in mijn platencolectie, maar geniet nu weer van een vergeten plaat. :^)

  4. Dirk zegt:

    Drie juweeltjes achter elkaar.

  5. Selma zegt:

    Zo klein, zo triest, maar ook zo mooi….

  6. logbankje zegt:

    Heel herkenbaar Trudy, het is net of ik bij mijn moeder op bezoek ben. Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s