Laatste jas.

parkzon

Stop me in een kleedje

Geef me je liefde mee

Zo kan ik makkelijker opgaan

In de aarde of de zee

 

Wieg me in je armen

Kus me op de mond

Maar laat me nooit vallen

Op de kille grond

 

Roep me aan in nood

Dan kom ik als een vlinder

Maar stop me nooit in een kist

Van dat hout ondervind ik grote hinder

 

Dan kom ik zitten op een takje

Prent je mooie gedachte in

Stop me in een kleedje

Met een kus op mijn kin

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Laatste jas.

  1. Zilvertje zegt:

    Dankjewel! Hoe gaat het met je, gaat het nog steeds elke dag wat beter? xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

  2. Selma zegt:

    Prachtig Zilvertje!
    Wat ben ik blij dat de wet tegenwoordig toestaat (vanwege de islam) dat mensen ook in een kleed begraven mogen worden. Heb dat afgesproken met m’n kinderen. Dichtgeschroefde kisten heb ik zoveel gezien, er er zoveel claustrofobische nachtmerries van gehad.

  3. tondegruijter zegt:

    het slapen in een kleed,
    toegank’lijker dan een kist
    verzacht wellicht het leed
    voor degene die je mist

  4. Fenny zegt:

    stuur warme gedachte jouw kant op, vangen zilvertje

  5. Dirk zegt:

    Prachtig Zilvertje,
    En weet je er zitten zoveel mooie dingen in dit gedicht ik sluit het op in mijn hart!!!!!!

  6. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Heel mooi, precies zoals je wenst. oma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s