De gezongen uitvaartdienst.

donderdag kleiner

Thuis pas, dacht ik aan de biechthokjes, ik had ze niet gezien… waren ze nog wel aanwezig in de kerk? Die naargeestige hokjes waar het altijd rook naar onbestemde geuren, geuren die ik als kind niet kon thuisbrengen, maar nu zou omschrijven als een boeket van wierook, pis, poep, drank en smegma met een vleugje rouwrand.

De moeder van mijn vriendin van vroeger werd vandaag begraven en ik kon er alleen komen met de fiets, of de trein en dan heel lang door de sneeuw lopen. Helemaal lopen was geen optie, met dit weer had ik er meer dan twee uur over gedaan en met deze kou is een uur lopen mijn limiet.

Op de fiets was het eng, niet veel fietsers waagden zich op de met sneeuw en ijs bedekte weg. Het waren vooral middelbare scholieren. Het was zo koud dat mijn nederlippen het gevoel gaven dat ze aan mijn zadel waren vastgevroren en bij het rode stoplicht ben ik heel langzaam na het uitrijden, dus zonder rem te gebruiken afgestapt en gelukkig, mijn zadel vertoonde geen sporen van intieme delen. ( maar zo voelde het niet )

Die oude kerk, die vaak zo leeg staat was vandaag tjokvol en dat is bijzonder voor iemand in de negentig. Totaal onverwachts schoot ik vol op het moment dat alle mensen gingen staan en ik zag hoe haar moeder werd binnen gebracht tussen al haar dochters in. De een had het zwaarder dan de ander, heftig tillend, gezichten vol van emotie maar ook trots. Alsof ze zeiden: hier is onze lieve moeder tussen ons in, zei heeft ons allemaal gedragen, nu dragen wij haar……

De uitvaart was zo warm en persoonlijk en de kerk was steenkoud, maar zo mooi. Het glas in lood, de kaarsen, de wierook en de muziek. Bij het Ave Maria dacht ik aan 1999 de dag dat ik mijn lieve vader hier ook wegbracht. Dat de kerkelijke troostende woorden zo mooi waren, maar dat ik toen dacht: waarom nu al die troost en hoop, die man heeft veel te lang geleden en toen zonder troost.

Daarom is een mens op een dag van een uitvaart van een ander altijd zo emotioneel denk ik, al die oude en soms ( haast ) vergeten dingen komen naar boven.

Bij mij kwam ook mijn jeugd voorbij. Bijna 10 jaar woonde ik in dit dorp, van mijn zevende tot zeventiende. De lieve vrouw in de kist was de dochter van de buurvrouw van de boerderij tegenover ons huis. Ik liep weer naar de woonkamer en moest eerst langs de koeien, wat moest ik wennen aan die geur als kind. De buurvrouw en haar zonen, half in slaap na de maaltijd en gedane arbeid. De gezellige woonkamer, met al die mooie oude spulletjes, de zwart op wit hond die me ooit beet en de lieve mooie kleindochter van buurvrouw waar ik vriendin mee werd en die dus vandaag haar moeder weggaf aan de God waar we vroeger allemaal in dat dorp in hebben geloofd.

Heel bijzonder dit afscheid. Ook ik nam afscheid, we zijn geen kinderen meer, niet meer jong en we zijn allemaal geslagen en bezeerd in de loop der jaren. Maar ik was zo dankbaar dat ik er bij mocht zijn en weer dingen wist die ik was vergeten. En omdat ik het die lieve moeder van mijn vriendin zo gun dat ze bij haar God komt ben ik zelfs ter communie gegaan en herkende dadelijk de kartonnen smaak van de hostie.

Op de begraafplaats was het ijzig koud de terugweg op de fiets zou heel naar zijn, maar zeker niet zo naar als het gevoel dat haar kinderen nu moeten hebben, je moeder, je oude broze moeder, in die koude bevroren grond achter te laten, wat moet dat heftig zijn.

Er was koffie na afloop, maar ik moest gaan, andere afspraken en een afspraak voor mezelf. ( Zilvertje leef! ) Het is allemaal zo weer voorbij. Op de terugweg lag een oude dame met fiets en al op de grond, deels op de autoweg……. we zijn allemaal gaan helpen, we kwamen uit alle hoeken en gaten…. Zo hangt ons leven dus aan een dun draadje.  De dame was heel taai, wilde na op de been te zijn geholpen verder en geen hulp, ze beloofde haar tocht verder te lopen en wilde geen arts. ( wat een sterke eigenwijze vrouw, wat een dag )

Zilvertje. ( Foto: Haaldersbroek )

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

30 reacties op De gezongen uitvaartdienst.

  1. Hevalo zegt:

    Every Goodbye is the start of a memory ( Dali)
    grH

  2. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Als kind kende je vast die moelijke woorden niet, geconstateerde een onprettige geur en omgeving, what ever, als je nu maar niet dat zelfde gevoel had.
    Zo gaat het in onze broze leven, je fietst je hele leven door de sneeuw en eindigt in een koude kerk. oma

  3. Zilvertje zegt:

    Nee, oma, van smegma had ik toen nog nooit gehoord. Had een hekel aan die biechthokjes. Maar nu was de kerk zo sereen en warm en lief.

  4. Je brozen relaas lezend, dacht ik: we moeten de kerk zelf begraven. Met de deur als luik om af te dalen in een enorme kelder waar ieder een eigen nestje heeft in de banken aan de wand. Waar de pastoor of dominee voor straf in de preekstoel woont en het koor uit de bodem klinkt. Waar je samen met de kist naar beneden zakt aan dezelfde touwen en ieder een dunne streng ter beschikking heeft om al bungelend te rouwen, met de angst voor de eigen dood in de benen.

    ps
    waar je schrijft over de gevallen dame, moest ik denken aan een man die voorovergebogen van de rugpijn het stationsplein overstak en steeds half struikelde tot hij lelijk viel. Toegeschoten dames hielpen hem overeind en wilden zijn gezicht afvegen. Maar hij duwde ze weg en met de tas in de hand geklemd wilde hij weer doorlopen. Na een paar lange passen struikelde hij weer over zijn grote voeten en werd door dezelfde dames opgetild. Dat tafereel herhaalde zich nog een keer en toen lukte het hem om zonder te vallen door te lopen en uit het zicht te verdwijnen. Een van zijn hulpkrachten is nog om het hoekje gaan kijken, maar zag hem niet meer. Waarschijnlijk heeft hij zijn auto net op tijd weten te bereiken en uitgeput zich erin laten vallen.

  5. Zilvertje zegt:

    Artafterallart, wat een mooi beeld van de kerk laat je me zien, het is een schilderij.

    Ach jouw man en die oude dame van mij, wat een kranige tanige mensen, sneeuw en ijs maakt hard lijkt het wel.

  6. kitty zegt:

    De verstilling van een begrafenis roept vanzelf beelden op van het leven. Mooi is dat.
    Laatst sprak ik met Rico over sterven.’ Het lichaam doen we begraven’,verklaarde hij. Én de geest dan?’, vroeg ik, ‘begraven we die ook’?. Hij keek mij verbaasd aan.’Nee, die gaat naar de hemel’.

  7. Zilvertje zegt:

    Kitty, dus ook een geloof? Ik ben met een geloof opgevoed, maar heb het later laten varen, maar deze momenten in de kerk, waar zo veel jeugd van me lag, vond ik erg mooi. Al mijn vier kinderen heb ik zonder geloof opgevoed, kunnen ze later kiezen, of niks doen. Mijn jeugd was een en al geloof en dat voelde heel knus. Maar het zijn de dingen van beledigen, misbruik, zelfverrijking, huichelarij, oneerlijkheid, investeren in de wapenindustrie, anti homo’s, misbruik en anti abortus, voortrekken van de man en het fokplan, dat me oa tegenstond, maar de sfeer en de liedjes koester ik.

    Rico is een schat, geef hem maar een knuffel van mij.

  8. Zilvertje zegt:

    Zo een dag in de kerk en op de begraafplaats is bijzonder, Kitty, ja, het roept zoveel op, deze heilige mis was zo mooi, duurde twee uur. Welterusten!

  9. Mooi verslag van een trieste gebeurtenis.

  10. Zilvertje zegt:

    Antoinette, dankjewel, ik ga deze dagen goed aanje denken, morgen is het zo ver he? Moet je blijven, of mag je naar huis? Sterkte en een dikke knuffel!

  11. kitty zegt:

    Dat is wel lang, 2 uur!
    Het zijn de rituelen en de sfeer volgens mij. Daar kan je als kind je goed bij voelen en dat verdwijnt niet als je later tot een andere houding komt. Ik heb geen enkel goed woord voor de kerk als organisatie en beheerder van het gedachtengoed van Jezus. Maar Jezus-fan kan je heel goed zijn zonder de kerk. 😉

    • Zilvertje zegt:

      Kitty, ja, het roept het oude op wat je als kind voelde, de herkenning is groot. Ja, de kerk is al eeuwen lang bezig met eigen gewin, als kind weet je dat niet en nu is het ook uitgekomen van die vieze pedofiele priesters, ja, wat kleeft er een leed aan de kerk door de eeuwen heel, aflaten verkomen voor eigen gewin aan super armen, oorlogen, misbruik.

  12. EJW zegt:

    Zo heb ik de herinnering aan mijn schoonouders die vlak na elkaar gingen. Bij allebei dat gevoel of ze overgingen naar een andere dimensie. Dat zijn toch bijzondere ervaringen, al zullen er veel mensen zijn die dit afdoen met suggestie. .

    • Zilvertje zegt:

      EJW, er gebeurt dat iets onverklaarbaars, het lijkt wel of alles op een andere golflenge zit, ja, of alleen de mensen er omheen, ik kan het ook niet verklaren. In de verpleging van mensen voel je dat ook, de dood is echt heel aanwezig, maar niet als iets dat doods is, juist vol leven. Het lijkt soms bijna op de sfeer rond een geboorte.

  13. Selma zegt:

    Heel bijzonder verhaal,
    wat raak beschreven, die geur,
    en speciaal wat begrafenissen van anderen bij je oproepen…

    • Zilvertje zegt:

      Selma, ja, die geur, ik vergeet het nooit. Er kwam ook nooit licht en weet weet wat er allemaal gebeurde aan de kant van de toehoorder en de biechter deed het mogelijk van angst in de broek

  14. joost tibosch sr zegt:

    Kom net uit zo’n katholieke begrafenisdienst van een goede vriend, heb de grootste moeite met een katholieke kerk..maar zo krijgt je liefde voor een oude vriend wel vorm..Je moet er niet aan denken, dat hij zomaar ergens in de grond werd gestopt…

    • Zilvertje zegt:

      Joost, wens je veel sterkte, je schreef onlangs al dat er iemand van je erg ziek was. Dikke knuffel en koester maar het mooie, ja, zo een dienst geeft troost en glans, anders was het helemaal zo niks en verdrietig.

  15. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Ot. de schoonmaak spullen zijn opgeruimd en de muziek is voorbij .
    Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  16. oma zegt:

    Ha zilvertje,

    Ken je deze site al? http://www.everyoneweb.com/weetwaaruwoont/
    We hebben daar als kind ook aan mee gedaan, varen met de praam. oma

    ot, dank je voor je compliment.

  17. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Al het wit is weg, alles wat verborgen was is nu zichtbaar.
    Heb je ooit mee gedaan aan de weet waar u woont tochten? oma

  18. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Dag Koningin.
    De vorst kan beginnen. oma

  19. oma zegt:

    Ha zilvertje,

    Leuk om te horen dat de website je ook bevalt, ik geniet er ook van.
    Zoals de foto van het Kattepad, zo heb ik het nog gekend. oma

    Ot. Je verzoekje staat genoteerd voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://www.wir-3.com/

  20. Burro zegt:

    Goed beschreven, Zilver. Een getroffen sfeer…. We dikkere broek aan doen! 😉

  21. ramireziblog zegt:

    Een begrafenis of uitvaart kan heel mooi zijn – je hebt er weer een paar bij me naar boven gebracht…

  22. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM. oma

  23. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Dat nummer bestaat, heb je goed onthouden, Bots met Rond.
    Zal het volgende week voor je draaien. oma
    http://www.songteksten.nl/songteksten/363085/bots/rond.htm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s