Misdaad in het dorp.

Armpje door, zo zag je ze altijd lopen, jaar in jaar uit. Hij was lang actief geweest in het gemeenschapsleven en zijn vrouw had tot op hoge leeftijd bij de plaatselijke operette gezongen.

Ze hadden een schattig huisje op de dijk, hij had er heel wat uren aan verbouwd en geknutseld, het was niet luxe, maar het was knus. Hij had op tijd gezorgd dat het huisje ouderdomproof was. Slaapkamertje beneden gemaakt, lekker warme vloeren en een badkamertje naast de keuken. Boven kwamen ze haast nooit meer. Het was ook niet nodig, twee maal per jaar kwam er iemand van de kerk boven schoonmaken. Als tegenprestatie schreef hij een kerstverhaal, toegespitst op de hedendaagse wereld, dat verhaal werd dan in de nachtmis met kerst voorgelezen en was altijd een hoogtepuntje.

Het waren harde werkers geweest, hij deed de boekhouding bij de plaatselijke drukker en zij veranderde de kleding van de goed lopende modezaak Modern, zoompjes, innemen, uitleggen en knoopjes vastzetten. Hun grote liefde voor elkaar hadden ze altijd behouden, dat was hun grote geluk, maar verder was het leven niet mild geweest voor het echtpaar. De jaren van opbouw na de oorlog had ze leren dankbaar te zijn en de geboorte van hun dochter Maartje was een geschenk.

Maar het grote geluk dat Maartje hun beide bracht was ook hun grote verdriet, Maartje mochten ze maar houden tot haar veertiende verjaardag, ze was op weg van school naar huis doodgereden door een dronken kerel. Hij was doorgereden. Jaren hadden ze het er saampjes over als hij gestopt was en hulp had gehaald, was Maartje er dan nog geweest?

Op die zo trieste namiddag zaten ze met taart op haar te wachten, het was haar verjaardag, ze zou dadelijk na school thuiskomen, de familie zat er ook al, zou blijven eten…. Hij voelde toen de schemerlampjes aangingen zo een rare steek in zijn maag en stond op, Froukje, zei hij tot zijn vrouw, ik ga haar zoeken, het duurt te lang. Toen hij op de dijk stond en tuurde naar de horizon zag hij heel ver weg iets liggen. Zijn hart sprong bijna uit zijn borst, hij dacht haar veelkleurige sjaal te herkennen. Hij holde en holde en had haar even later in zijn armen, ze was koud, vreselijk overreden en levenloos en zo lief en broos.

De dader bleek later de burgemeester te zijn die terugkwam van een receptie. Met haast bovenaardse krachten hebben ze hun leven weer leefbaar weten te maken. Hun huisje vol met mooie foto’s van hun oogappeltje, een tafeltje met altijd verse bloemen en een kaarsje, een doosje met een lok van haar prachtige gouden krullenbol.

Op een ochtend heeft de werkster van de kerk het echtpaar gevonden, ze kwam voor de tweejaarlijkse schoonmaak van de zolder. Ze lagen half op bed, half er uit, ze waren vastgebonden en hadden alle twee een flinke hoofdwond.

Het huis was overhoop gehaald, het tafeltje met het kaarsje en de haarlok van hun dochter lag omver, la’s waren opengetrokken. Er was niet veel te halen geweest, ze hadden hun leven lang gedeeld, met wie het minder had.

Op een  trieste herfstdag in oktober werden ze bij elkaar begraven, bijna zo dicht als armpje door, zoals we ze altijd hebben zien lopen. De dader bleek de zoon van de burgemeester.

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Misdaad in het dorp.

  1. Dirk zegt:

    Mooi en triest te gelijk Zilvertje.

    Een fijn weekend.

  2. Zilvertje zegt:

    Dankjewel Dirk, vond het ook erg triest, heb je al op de foto geklikt, vind het daar zo mooi, is bij ons in de polder.

    • Dirk zegt:

      Het is inderdaad heel mooi bij jullie in de polder heel wat anders dan de grote stad, daarom zoek ik vaak de rand van de stad op als het maar droog is.

  3. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Triest verhaal, zo gaat het wel.
    Vertrouw maar niet te veel op de zogenaamde leiders. oma

    ot, de show staat straks weer op de log :))

  4. EJW zegt:

    Mooi maar triest verhaal. De burgemeester en zijn zoon hebben heel wat op hun geweten.

  5. Zilvertje zegt:

    Oma, zo is dat, ik was gisteravond al in slaap gevallen, ik ga straks naar de show luisteren, dank, ik vind het altijd zo gezellig!

    EJW, ja, wat een lege mannen.

  6. Blewbird zegt:

    Er zijn slechtere TV-series geweest!

  7. Zilvertje zegt:

    Blew, dan hoop ik maar dat je het een beetje een goed verhaal vond.

  8. fulpsvalstar zegt:

    Heel mooi en triest verhaal.

  9. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Och… Ik ben er even stil van. Want dit soort dingen gebeuren ECHT en dat is het gruwelijkste van alles. Mooi geschreven. Ik hoop dat je het goed vindt dat ik je naam aan m’n blogroll heb toegevoegd? Als je het niet goedvindt haal ik je weer weg hoor, laat maar even weten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s