De oktobertrein.

De oktobertrein, een gedicht over verstilde eenzaamheid.

De oktobertrein

Zag je de pepernoten en de speculaas?

De letters en de marsepeinen wortels?

De muntjes van chocolade?

En de kleurplaten van Sinterklaas?

 

We waren in de supermarkt geweest

Ze had zo genoten van de geuren en de kleuren

Het even buiten zijn en samen praten

Als je heel oud bent dingen die niet zomaar meer gebeuren

 

Kom je volgende week weer?

Het was zo zalig, zo gezellig zo fijn

 

Tere broosheid zakte in een stoel

Halen we samen de decembertrein?

 

Zilvertje.

( Als je twee maal op de foto klikt, wordt hij heel groot )

 

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op De oktobertrein.

  1. Dirk zegt:

    Heel mooi Zilvertje, Ik denk dat er nog veel oude mensen zijn die erg eenzaam zijn.

  2. Zilvertje zegt:

    Dirk, en dan nog niet die groep alleen….. Vorige week liep er een vrouw langs mijn huis, normaal loopt ze met een blindegeleide hond, of iemand naast haar, nu was ze zonder hond, ze was duidelijk de weg kwijt, ze had wel een stok met een bal er aan, maar de winkeliers zetten hier veel buiten, voor mijn huis had iemand een brommer gezet, staat er nooit, ze liep overal tegen aan, ik hoorde haar hulp vragen, iedereen liep door, ik ben snel naar buiten gegaan en heb haar geholpen, eerst overlegd, hoe pakken we het aan? Arm gegeven alles benoemd en haar daar gebracht waar ze wilde zijn, het was een schat. Ze gaat maar niet uit mijn hoofd, haar hond was bijna al een jaar dood en ze krijgt een nieuwe als ze vaste woonruimte heeft…….

    Nou hoe eenzaam moet deze vrouw zich voelen?

    Ook dit heeft me gesterkt in een opdracht die ik mezelf heb gegeven, maar daar schrijf ik spoedig over.

  3. Fenny zegt:

    Als ik met pensioen ben ga ik me zeker inzetten voor een of andere medemens, onvoorstelbaar dat mensen doorliepen.

  4. Zilvertje zegt:

    Fenny, het was hartverscheurend, ik heb snel mijn schoenen aangetrokken, maar het komt ook door hoe de media omgaat met deze mensen, je ziet of hoort ze nooit, terwijl het ook gewoon leuke mensen zijn, met prachtige verhalen. In de trein was het een poos geleden heel druk, nergens een plekje om te zitten staan geblazen. Toch zag ik het plekje, was naast een man met een blinde stok, ik ben naast hem gaan zitten en ik heb een uur lang gepraat met die man, hij was enig, erudiet, gezellig en zo charmant, jammer dat hij er uit moest, miste hem gewoon.

  5. Zilvertje. zegt:

    Dirk, dankjewel! Ja, het is ook iets dat goed is, ook voor mij, mes snijdt aan twee kanten en ik word er heel blij van.

  6. Zilvertje, ja het is triest, maar de regering geeft het voorbeeld, alleen mensen de werken tellen mee. Ouderen en chronisch zieken daar kan op bezuinigd worden, tot ze niets meer hebben. Erg van die vrouw, geen vast tehuis, geen hond.

    • Zilvertje zegt:

      Ja. Antoinette, daarom zal de ommekeer vanuit het volk moeten komen. We benutten alleen de harde zakelijk kant, er zijn krachten die we niet benutten en juist zo hard nodig hebben.

      Ja, ik vind het ook erg van die vrouw het laat me niet los. En het was zo fijn haar even te helpen.

  7. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Zo mooi geschreven, en dan maar wachten en hopen dat de vertraging niet te lang duurt.
    eenzaamheid kom je overal tegen, jong, oud, zelfs in een gezin.
    Geniet van je weekend en misschien wel herfstvakantie. oma

  8. Mooi geschreven. Het zet je aan tot nadenken.

    Love As Always
    Di Mario

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s