Superman. ( Slot )

Amsterdam, de stad van Superman

Omdat hij een medewerker had geslagen was de maat vol, hij moest verhuizen. Op de gang stonden tien koffers, vijf verhuisdozen en een mandje met Lego. Op het kantoortje van het zorgpersoneel waren twee kampen aan het bekvechten, een groep vond het belachelijk dat hij weg moest, de andere groep was het zat met hem en zag de veiligheid niet gewaarborgd.

De checklist werd afgewerkt. Familie ingelicht? Ja. Alle papieren en dossiers mee? Ja. Huisarts op de hoogte? Zo was er een A 4 tje met twee kanten vol wat zijn begeleider naliep, terwijl de woordenwisseling in het kantoortje hoog opliep.

De bewoners mochten niet storen! Grrrrrrrrrrrr gromde Spijkerboer, ze maken weer ruzie in het aquarium, ze zouden beter ons kunnen helpen of een spelletje met ons komen doen. Houd je bek, riep slimme Willem, het gaat over Superman, ze zijn het niet eens met elkaar, maar ik ben blij dat die kerel opsodemietert, hij steelt, hij vloekt en als je alleen met hem bent, slaat hij je in elkaar.

Superman stond bij de toiletten voor de deur, hij wiebelde van hakken op tenen, van tenen op hakken en had een steen op zijn maag…… hij begreep dat hij weg moest, zijn huis, zijn leven, hier had hij twintig jaar gewoond. In de kast bij de tv had hij zijn naam gekerfd, hier was hij verliefd geworden op dikke Martha de nachtzuster, die op een ochtend dood in haar stoel lag.

Ze hadden het niet eens goed uitgelegd, hij ving flarden van gesprekken op en sommige keken gemeen uit hun ogen. Begrepen ze dan niet dat hij soms even moest meppen, dan zat er op iemand een raar groen beest, of een duveltje, dan moest hij wel ingrijpen, anders maakten die kolere beesten zijn vrienden dood…..

Koos de maatschappelijkwerker zou hem brengen, naar het gekkenhuis hadden sommige door hun tanden onder het eten naar hem gesist. Koos wenkte Superman, kom je kerel, ik ga je wegbrengen.

Superman riep: ja, ik kom, nog effe pissen, Koos nam nog een bakkie koffie en wachtte geduldig. Gerrit schoof ook de wc in met zijn rolator, een gruwelijke gil… het hele kantoor liep leeg, allemaal naar de toiletten, daar stond Gerrit te gebaren naar de hoge ramen. Daar hing Superman aan zijn broeksriem, alsof hij zo door het grote raam naar buiten wilde vliegen, alleen aan zijn arm, die hij altijd in een vuist omhoog droeg, zag je dat hij niet weg vloog, of toch wel? Hij was op weg naar de hemel.

Zilvertje. ( voor Martin )

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Superman. ( Slot )

  1. Rob Alberts zegt:

    Treurig verhaal, jammer genoeg is het waarheidsgehalte te groot!
    Waar eindigt dit en zullen wij het menselijke nooit meer begrijpen?
    Bezorgde groet

  2. Zilvertje zegt:

    Dank voor de like, we moeten goed op elkaar passen en goed nadenken.

  3. Dirk zegt:

    Ja we moeten zeker op elkaar passen en zo nodig een beetje helpen.
    Een beetje aandacht kan al veel uitmaken.

  4. Zilvertje zegt:

    Ja, mooi gezegd Dirk. Ik heb Superman nu dood geschreven, ik heb het fijn gehad met zijn verhalen, ik heb er soms erg om moeten lachen. Alleen als ik hem te erg ga missen, dan redt hij het op het nippertje, omdat de riem gaar was en hij viel voor hij stikte. :^)

  5. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    zo is superman een verliezer geworden, geen held meer.
    Maar…….. hoe is het nu met de vrouw van de bakker, ligt ze nog in de kelder? oma

    • Rob Alberts zegt:

      En ik maar denken dat ik dat slot gemist heb.
      Maar dat zweeft dus nog steeds in de lucht?
      Krijgt de vrouw van de bakker wel te eten of is zij steeds lichter aan het worden?
      Bezorgde groet

  6. Zilvertje zegt:

    Oma, ja, die vrouw van de bakker, het arme mens, ze is nu wel op goede temperatuur.

    Waren mooie foto’s uit Rotterdam.

  7. Zilvertje zegt:

    Ze ligt te verhongeren, want de leeggezogen vrouw kwam er tussen, maar Tere Bloem gaat ooit de vrouw van de bakker nog redden en de leeggezogen vrouw zit ook al ergens in mijn documenten, en is al aardig voltooid, maar ik had er zomaar ff geen zin meer in, wilde over de dood schrijven, ben denk ik al twee weken met de dood bezig en dit naar aanleiding van een verjaardag, ja, hoe, hoe kunt u het nog volgen, ik heb ook een gedicht over de dood ingestuurd naar de Turing gedichtenwedstrijd, die heet het Mutsje, maar je mag het dan niet publiceren.

    Welterusten allemaal!

  8. Ja, mocht je hem missen, dan kun je hem nog terughalen. Hoewel er natuurlijk wel slot boven staat. Ben eigenlijk ook wel heel benieuwd naar ‘het mutsje’.

  9. Jammer dat het verhaal zo moet aflopen, met goede begeleiding had Superman nog jaren door kunnen leven 😉 Trouwens… klein detail…de lego? 😉

    Love As Always
    Di mario

  10. fulpsvalstar zegt:

    Ik zal hem missen…..RIP

  11. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Tjonge het was me ook een beetje veel warm, zelfs superman had het warm.
    We hadden een badje voor de honden gevuld, maar daar hadden ze geen zin in, rust en niet wandelen, dan hebben we net gedaan. oma

  12. Zilvertje zegt:

    Di Mario, ik had mijn verhaal geschreven en mijn oog viel later op je mooie Legofilm, het valt jou nu ook op, apart he?

    Oma arme honden.

    Fulps, ja, ik mis hem ook!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s